Mistborn Era 2+Cosmere/Fae: Miasto, Mgła, Machina

[slann22]

Przedzierała się przez mgły tego obcego miasta… Widziała nad głową otwarte niebo, coś, co wzbudzało trwogę w każdym rozsądnym mieszkańcu Mechanizmu. Ona jednak nie była z tych rozsądnych… Gdyby było inaczej, to nie porzuciłaby swojej misji. aby się tutaj znaleźć. Spalała od kilku dni Cynę z ołowiem, przyciągając ją niebezpiecznie, ale musiała to zrobić… Musiała się tego dowiedzieć...
Widziała rosnące wokół organiczne rośliny, coś tak dla niej obcego, że aż nienaturalnego. Starała się nie zwracać na nie uwagi… Widziała już podobne rzeczy w Cieniomorzu, i się już do tego przyzwyczaiła… W koło kłębiły się też mgły… Tam skąd pochodziła opary potrafiły w najlepszym wypadku udusić, a czasem sprawiały, że ciało topiło się niczym wosk albo umysł ogarniało szaleństwo, które można było zakończyć tylko razem z życiem. Jednak nawet najgorsze wyziewy podobno nie mogły równać się z mgłami przed, którymi uciekł Ocalały ze Zniszczenia, które unicestwiły utracony świat… A przynajmniej tak jej mówiono. Teraz już nie była pewna jaka jest prawda! Musiała ją poznać…
Ruszyła w stronę centrum miasta… Zostało zbudowane na planie okręgu, więc odnalezienie właściwej drogi nie było trudne, wystarczało podążać wzdłuż kanałów. Pozostawała niezauważona, Skakała po dachach odpychając się od niezliczonych metalowych obiektów, z których część sprawiała wrażenie, że specjalnie je tutaj umieszczono, aby można było ich użyć do spalania stali. Widziała innych ludzi to robiących, to co ona… Mówiono jej, że przetrwali ludzie, którzy pokłonili się królowi demonów… Czy oni jednak nie powinni żyć w piekle, w otoczeniu potworów i grozy niemożliwej do opisania? Kolejne pytanie, na które tak bardzo bała się znaleźć odpowiedź, ale wiedziała że musi to zrobić…
W końcu dotarła do centrum miasta gdzie nas w Zielonym Wzgórzu wznosiły się. posągi, tam pozna prawdę… Niezależnie od tego, co ona mogła jej przynieść.

Pani Miłość ze znużeniem przyglądała się, jak pozostali Członkowie gangu Czerwonej Pięści zdają raport swojemu szefowi na temat działalności organizacji. Osobiście uważała, że jej pobyt w tym miejscu jest bezcelowy, niewiele wartościowych rzeczy mogła się tutaj dowiedzieć, a ci ludzie byli zdecydowanie zbyt mało wpływowi aby wesprzeć jej przywódcę. Na szczęście posiadała inne kontakty, Zaproszono ją tutaj, bo szef chciał zrobić na niej wrażenie pokazując jak bardzo jest bogaty i wpływowy. Było tu tak nudno że gdy poczuła ból w przedramieniu, to prawie się ucieszyła…
- Przepraszam, ale muszę na chwilę was opuścić… Aby przypudrować nosek. - Powiedziała i wyszła do łazienki… Potem podwinęła ręka i zobaczyła wypisany na jej skórze jakby nożem napis.
- Nóż uciekł i zmierza w stronę tego miasta… Postaraj się ją zatrzymać, nie robiąc jej krzywdy! - Na końcu widziała symbol Pani Dzielność. Westchnęła ciężko, przetarła rękę sprawiają, że jej rany się zagoiły, i z jej dłoni przebijając skórę wysunął się długi metalowy drut. Wbiła go we własne ciało i zaczęła pisać, kreśląc krwawe litery na własnej skórze.
- To nie będzie takie proste. Ona nie da się łatwo złapać, a jeśli już odkryła prawdę, to raczej nie ma szansy, aby ją pochwycić… - Napisała i na końcu wycięła na skórze symbolu Pani Dzielność i poczekała chwilę wiedząc, że teraz ten sam napis pojawia się na ręce jej siostry… Nie była to najpraktyczniejsza forma komunikacji i do tego dosyć bolesna, ale było coś pięknego w kaleczeniu własnego ciała i sprawieniu aby podobne rany pojawiły się na ciele drugiej osoby…
- Jeśli nie będzie możliwe pochwycenie i dostarczenie jej w całości to oczywiście będziesz musiała ją zabić… Po raz kolejny… - powiedziała pani odwaga i na twarzy pani miłość pojawił się szeroki uśmiech. Wiadomo było, że ten cykl się powtórzy. Musiała tylko poczekać, chociaż tym razem Pan Ostrzy i Śmierci miał tak wielkie nadzieje…
- Co ty robisz? - powiedział Daxer, jeden z gangsterów służących w Czerwonej Pięści. "- Zapisujesz to co mówiliśmy? -" wydawał się być wyraźnie rozwścieczony tym, że ją przyłapał chociaż oczywiście, gdyby pomyślał logicznie, to doszedłby do wniosku, że nikt normalny nie zapisuje usłyszanych wiadomości na własnej skórze… Czego jednak mam oczekiwać po człowieku, którego największym osiągnięciem życiowym było zabicie swojego poprzednika? Nie myślała nawet na odpowiedź, tylko sprawiła, aby z jej ciała wystrzeliło mnóstwo długich metalowych macek, który wbiły się w ciało mężczyzny i rozerwały je na strzępy… Uśmiechnęła się do siebie widząc drgający ochłap mięsa, A potem wyszła z łazienki aby zrobić to samo z resztą gangu… Czasami życie bywało piękne.

Sprawiedliwość stało na dachu budynku odziane w czarną zbroję, Która skrywała jejgo zmodyfikowane przez święte maszyny ciało, I wpatrywało się w noc spowitą poprzez mgły, czując jak radość rośnie w jejgo Sercu… Potem wyciągnęło wykonaną z żywmetalu rękę w której trzymało Detonator i nacisnęło przycisk… Wybuchły bomby które tam zainstalowało i dzielnica Robotnicza stanęła w płomieniach… Żal jejmu było robotników, którzy zginęli w ogniu, ale to było konieczne jeśli miała wybuchnąć rewolucja… Jejgo radość mąciła tylko świadomość, że zrobiło to w imię istoty, która sama była tyranem, I gdy tylko o tym pomyślało poczuło jak Gniew płonie w jejgo Duszy… Ale potem przypomniało sobie, o czym mówiły istoty o czerwonych oczach… Ci którzy żyli po tysiąckroć. Nadchodzi czarny cierń! Nadchodzi Odwet, a razem z nim wolność nawet dla takich jak ono.

Wspaniałym jest miasto Elendel, kolebka światła, największe miasto na świecie, prawdopodobnie pierwsze, które wybudowano po Catacendre… Jednak nawet ono mnie wapń swoje problemy takie jak Kwitnąca przestępczość, Nierówności społeczne, a ostatnimi czasy także zamachy w dzielnicy Robotniczej. Chociaż wielu mieszkańców nadal z optymizmem patrzy w przyszłość, to wszyscy są świadomi tego, że bardzo niewiele dzieli to miasto, a także całe Dorzecze Elendel od upadku. Być może jak w dawnych czasach znajdują się Bohaterowie którzy pomogą ochronić to miejsce przed chaosem i zniszczeniem… W końcu ofiara Ocalałego nie może pójść na marne!

Witajcie!
Chciałbym was zaprosić do forumowej sesji w świecie II eryv Mistborna z dużym dodatkiem reszty Cosmere. Będzie się prawdopodobnie rozgrywać pomiędzy żałobnymi opaskami, a zaginiony metalem ale tego ostatniego Nie jestem pewien, bo może go także usuwają
Będziemy używać mechaniki Fae ze specjalną nakładką
Mechanikę możecie ściągnąć tutaj
A tutaj udostępniam specjalną nakładkę Nie jestem jej atoremm!
Przypominam, że w tej epoce nie są dostępnii Zrodzenii z Mgły i Opieekunowie, ie dlagraczy w każdym razie.
Sesja dzieje się po zakończeniu Wiatru i Prawdy, więc możecie spodziewać się spoilerów.
Rekrutacja będzie trwała 10 dni, aczkolwiek pierwsze posty mogą się pojawić wcześniej, i ale nadal Będę gotów dodać graczy.
Szukam 3-5 Graczy, ale przynajmniej jedno miejsce Mam zarezerwowane

[Guren]

Zgłaszam się. Wkrótce prześlę swoją kartę

[slann22]

To może podam tutaj kilka propozycji na postaci do sesji Jakby ktoś nie miał pomysłu
Konstabl lub prywatny detektyw.
Rewolucjonista chcący poprawić życie zwykłych ludzi
Członek kościoła Ocalałego albo Ścieżkowiec chcący wprowadzać w życie ideały swojej wiary
Wędrowiec posiadający w sobie krew kolosa, który szuka lepszego życia albo okazji aby udowodnić że zasługuje na kolce.
Nieśmiertelny starający się wykonywać polecenia Harmonii.
Przestępca chcący dokonać czegoś wielkiego i zdobyć fortunę.
Może być nawet Wędrowiec z pomiędzy światów jeśli ktoś ma odpowiedni pomysł

[Kaworu]

Hm... czytałem 1-szą serię Mistborna, drugiej niestety nie. Nie czytałem też Wiatru i Prawdy

chęcią bym zagrał, ale nie do końca wiem kim? nie wie mteż czy mam wiedzę odpowiednią, ażeby się zgłosić...

EDIT: Wstępnie się zgłaszam jako Allomancer Złota, ale poza tym nie mam 9jeszcze?) pomysłu na postać?

[slann22]

Rozpocząłem sesję Ale rekrutacja jest jeszcze przez jakiś czas otwarta…