MARCUS HOLT
Ochroniarz Korporacyjny Klasy B
Kelland Mining Corporation
UCSM Kardashian, Nr Rej. KM-164
"Weyland, Kelland, jak zwał tak zwał. Logotyp się zmienia, reszta nie.
Ja też się nie zmieniam, więc jakoś się dogadujemy"
WYGLĄD
Holt to mężczyzna, który wygląda na więcej niż ma lat - efekt wieloletniego wyniszczenia. Twarz poorana głębokimi bruzdami, z cienką blizną biegnącą po prawej skroni -pamiątka po czymś, o czym nie mówi. Ciemne oczy, głęboko osadzone, o spojrzeniu, które wydaje się zawsze skupione gdzieś za rozmówcą - jakby skanowało pomieszczenie pod kątem zagrożeń, których inni jeszcze nie widzą. Krótkie ciemne włosy zaczesane do tyłu z praktyczną dokładnością, gęsta broda przystrzyżona tak, by nie wchodzić w drogę - nie dla wyglądu, dla funkcji.
Nosi pomarańczowo-biały kombinezon ochrony Kelland Mining z widocznym zużyciem w odpowiednich miejscach - łokcie, kolana, ramiona. Ślady nie są wynikiem zaniedbania. Holt dba o swój ekwipunek z precyzją, która graniczy z obsesją. Wyposażenie jest zawsze sprawne. Zawsze gotowe. Ciężki karabin szturmowy nosi jak przedłużenie własnego ciała - naturalnie, bez wysiłku, ale też bez czułości, z jaką żołnierz traktuje broń. To narzędzie. Nic więcej.
Przy kołnierzu - cygaro. Zawsze. Czasem zapalone, częściej nie. Mówi, że to stary nawyk. Nie mówi, skąd. Holt z resztą nie wiele mówi. Szczególnie o sobie.
HISTORIA
Marcus Holt spędził większość dorosłego życia pracując w kopalni - najpierw jako robotnik wydobywczy na Limen IV, potem jako ochrona, gdy zorientował się, że ma do tego naturalny talent i że płacą lepiej. Kontrakty korporacyjne, jeden po drugim. Kelland Mining zgarnęło go trzy lata temu, gdy szukali kogoś z doświadczeniem w środowiskach ekstremalnych i bez nadmiernego sentymentu do biurokracji.
Holt pasował idealnie.
Ostatni kontrakt - krótki, dobrze płatny - dotyczył ochrony personelu na kolonii wydobywczej w systemie peryferyjnym. Szczegółów nie zdradza. Mówi tylko, że "sytuacja się skomplikowała" i że cieszył się, gdy skończyła mu się umowa. Na pytania odpowiada monosylabami. Na głębsze pytania - długą ciszą i spojrzeniem, po którym większość ludzi zmienia temat albo zostaje bez odpowiedzi.
Teraz leci na USCS Kardashian ze stacji przeładunkowej Gliese do placówki wydobywczej w systemie Borodino. Nowe zlecenie, nowa ekipa, nowy statek. Holt nie jest typem, który szuka towarzystwa - ale też nie unika go demonstracyjnie. Siedzi przy stoliku w kantynie, słucha rozmów innych, rzadko się wtrąca. Nigdy nie pożycza. Nigdy nie prosi o przysługi. Nigdy nie pyta innych o ich historię. Jest tu by wykonać robotę i tylko to się liczy.
CHARAKTER
Holt jest człowiekiem ekonomicznym - w słowach, w gestach, w okazywaniu emocji. Nie jest niegrzeczny, chociaż mógłby w oczach wielu za takiego uchodzić. Mówi tyle, ile potrzeba. Odpowiada na pytania, które zostały zadane tak długo jak nie narusza to kwestii jego prywatności. To profesjonalista - skupiony wyłącznie na powierzonym zadaniu. Potrafi być spokojnie pomocny - jeśli ktoś ma problem techniczny z bronią, Holt naprawi go sprawnie i bez komentarza. Jeśli ktoś potrzebuje informacji o protokołach bezpieczeństwa, Holt odpowie szczegółowo - ale nie ma co spodziewać się po nim dyskursu o poglądach, opinii prywatnej czy życiu "poza" korporacją.
Można powiedzieć, że Holt to idealny korporacyjny dron. Stonowany, skupiony na efektywności - ale jest w nim coś trudnego do nazwania. Pewna pustka za oczami, gdy myśli, że nikt nie patrzy. Sposób, w jaki obserwuje ludzi - zbyt uważny, zbyt systematyczny jak na zwykłą czujność. Większość doświadczonych pracowników kosmicznych jest ostrożna. Holt jest obliczający.
Rzadko się śmieje, jednak wykazuje wyraźne oznaki cynizmu. Często przez to sprawia wrażenie osoby o poczuciu swojej wyższości.
Nie pije alkoholu. Nigdy. Na pytanie dlaczego wzrusza ramieniem i mówi, że to "nie jego rzecz".
Jedna rzecz jest pewna: Holt jest kompetentny. W sytuacji kryzysowej jego ręce się nie trzęsą. Nie jest to jednak oaza spokoju.
Czasem, w ciszy między zmianami, gdy statek mruczy i wszyscy śpią, Holt siedzi sam przy iluminatorze i patrzy w gwiazdy z wyrazem twarzy człowieka, który nie wspomina przeszłości, bardziej jakby patrzył w przyszłość.
