K
Sewer Rat westchnął. Głośno. BARDZO głośno.
- Białko to materiał budulcowy, jego spalanie nie jest energetycznie opłacalne, w przeciwieństwie do tłuszczów i cukrów. To podstawy biologii. To raz. A dwa, pan Hawkman był dla nas wszystkich bardzo miły i nie widzę powodu, by mówić o nim takie rzeczy - zwłaszcza - podkreślił to słowo - za jego plecami.
- Osobiście uważam tę dyskusję za zakończoną. - podsumował dobitnie.
-Akermanowie... - zastanowił się przez chwilę - Tak, możemy do nich wpaść.
Hej 
Ja zagram kusztoszką muzeum znającą japoński, która wylądowała na bruku po ukończonych studiach z wyróżnieniem xD Ah, te salone lata 20 i 30... xD
Ogólnie zagram typową nerdką Mitów Cthulhu, tylko nieznającą łaciny xD strasznie mnie to śmieszy xD
Eris Moonbeam podróżowała razem ze swoimi przyjaciółmi. Razem zawsze raźniej, a i poszukiwanie przygód takim jak oni lepiej wychodziło, gdy się trzymali w kupie. Zresztą, zawsze wierzyła, że powinna wykorzystywać swoją wiedzę w praktyce.
Osada wyglądała na przyjemną. Może nieco podupadła, ale Eris nie mogła się powstrzymać, by o niej ciepło nie myśleć. Stało się to tym prostsze, że podbiegły do nich lokalne dzieci.
- Nie, nie wszystkie. Choć nie przeczę, starałam się – uśmiechnęła się delikatnie do młodego chłopczyka, po czym korzystając ze swojej magii, stworzyła małą wróżkę ze światła, która zmieniała swoje kolory. Nigdy nie zaszkodzi zabawić dzieci.
- Szanowny Panie – odparła za zaczepkę strażnika – Jesteśmy poszukiwaczami przygód i słyszeliśmy o problemach tej osady, toteż się do niej wybraliśmy, ażeby sprawę wybadać i pomóc lokalnym mieszkańcom w miarę naszych możliwości. Proszę, zaprowadź nas do jakiejś osoby decyzyjnej, a może i twoje zuchwalstwo zostanie Tobie wybaczone – odparła, nieco tylko urażonym tonem głosu.
Syn wampira
- Zaczekaj - krzyknął Adam za oddalającym się mężczyzną- Czy mogę mieć twój numer telefonu - spytał, nieco zarumieniony - Jeśli dowiem się czegoś o kontach tego człowieka, mogę Ci wysłać SMS'a z ich numerami - dodał szybko.
Człowiek z nieba
Adam ruszył za swoimi przyjaciółmi do płaczącej kobiety. Wyciągnął paczkę chusteczek jednorazowych z kieszeni i podał jej.
- Już, już… - zaczął uspokajającym tonem.
Nathan i STephen
- Nie wiem - odparł ze szczerością Nathaniel - Myślę, że... Halcyon City nigdy nie było do końca... "normalne"?
Rozmowa w Blue Collar
- Gdyby dało mi się załatwić licencję, byłbym wdzięczny - przyznał Sewer Rat- Będąc szczerym, miałem pewne... problemy z biurokracją?
- On\Jego, Sewer Rat, miło mi, panie...? - zapytał, nie wiedząc do końca z kim rozmawia - I mój drogi mi nie przeszkadza... - dodał.
Eris kiwnęła głową na słowa właściciela karczmy - WIęc poproszę o herbatę ziołową z miodem, ale bez soku. I... ten chłodnik z buraczkami brzmi pysznie. Potem może wezmę kawałek szarlotki na deser, ale najpierw chciałabym spróbować zupki i herbatki - powiedziała.
Odnośnie drugiej elfki i jej przyjaciół... no cóż, westchnęła głęboko. Uważała, że elfka niepotrzebnie prowokowała, ale i jej przyjaciele niepotrzebnie się z nią wdawali w jakiekolwiek dyskusje. Czy nie najlepiej ją po prostu zignorować? Eh... mężczyźni i ich pasja do kobiet...
Nathaniel i Stephen
- Może dostanę jakiś staż… może… - odparł Nathaniel wymijająco. Nie chciał kłamać, więc pominął różne detale i detaliki… plus nie był jeszcze sam pewien czy z tego stażu cokolwiek wyniknie.
Blue Collar
- Dzień dobry panie Murphy, miło pana widzieć… - zaczął ostrożnie Sewer Rat – Ja… pana imię i nazwisko coś mi mówi, twarz również, ale niestety, nie wiem co? – spytał nieśmiało.
-Chwila... czy pana twarzy nie było kiedyś w wiadomościach?
Eleonora pojawiła się na miejscu ubrania tanio, acz schludnie. Nosiła okulary, miała kręcone, brązowe włosy i wysokie kości policzkowe. Jej błękitne oczy zdradzały inteligencję poprzez błysk jasności, była też dosyć wysoka i szczupła jak na kobietę.
Gdy znalazła się w środku, postanowiła podejść do protestujących - sama miała poglądy lewicowe i miała nadzieję na przyjemną rozmowę z osobami o zbliżonych poglądach. Na pewno nie chciała też zadawać się z pijusami, którym rzuciła chłodne spojrzenie, a potem udała, że w ogóþle ich nie dostrzegła.
- Awwwww, gepardzik! Maleństwo kochane! - zachwycił się, ale powstrzymał dłonią przed dotknięciem zwierzęcia. Wiedział, że nie powinien głaskać obcych zwierzaczków.
Nie wiedział też, co zrobić na aż dwie osoby w cywilnych ubraniach - Hm, hej? Kim jesteście? - spytał radośnie.
- Ja, hm... słucham głównie muzyki z anime? - odparł Sewer Rat - Czasami również jakieś musicale, rocka w sumie lubię, i punka też...
- A Ty? - spytał ciepło Eddiego.
Eleonora – a właściwie Anna White, jak była znana pod swoim imieniem z paszportu – westchnęła w duchu, patrząc na profesora i jego, em… „starania”. Nie tak, wszystko nie tak, o mój Boże, kami-sama, Tasukete!
- Pan profesor pozwoli… - powiedziała grzecznie, ale stanowczo, po czym podeszła do niego i zręcznie mu zabrała zdjęcie poszukiwanego. Podeszła do pierwszej lepszej kobiety – dosyć wysokiej Japońki w kwiecistym kimonie – i przemówiła do niej po japońsku.
- Przepraszam panią? Dzień dobry, jestem Anna White, oddaję się w pańskie ręce. Szukamy tego człowieka. Może pani spojrzeć na jego zdjęcie? Nazywa się Nakamura Kazuo, mieszka w tym mieście. Hm… nie wie pani, jak można znaleźć kogoś w Japonii? Prywatny detektyw, jakiś urząd zbierający dane o populacji, może jakaś organizacja się tym zajmuje? Jak pani myśli, kogo moglibyśmy poprosić o pomoc w tym kraju? Przepraszam, jestem z Ameryki… - usprawiedliwiła się na sam koniec.
- Zuziu, Zuziu! - Adam krzyknął w telefon - Spokojnie, bez paniki, wdech i wydech. Powiedz, co się dzieje? I czy na pewno mam nie informować Honoraty? To dobry człowiek, na pewno z chęcią Ci pomoże? Gdzie jesteś? Przyjść po Ciebie? Jakiej pomocy potrzebujesz? - spytał o wszystko, co przyszło mu w tamtym momencie do głowy.
Sewer Rat przeczytał list na głos, co by nie było żadnych sekretów. W sumie przyjemnie mu się zrobiło.
Gdy przybył Kobalt Senior, nie udało mu się zrozumieć tajemniczego zapachu ryb.
/- Oj? Miło mi, jestem Sewer Rat. Mam nadzieję, że będzie nam się miło współpracowało... - przyznał szczerze.
/- Mogę się udać do Ackermanów z Tobą, Strzygo- odparł na pytanie nowej przyjaciółki.
Rzut: 4 + 0 = 4
Nowa umiejka, 5 pedekow mam 
***
Hej
Widzę, że stare forum nam się wykrzaczyło. Jako, że właśnie skończyłem czytać The Strange od Monte Cook Games, zapraszam do sesji wprowadzającej do systemu, zatytułowanej Ciekawy przypadek Toma Mallarda.
Bedę potrzebował co najmniej 3 graczy, najlepiej, gdyby każdy grał/a innym typem (klasą postaci).
Podsumowanie
Eris usiadła przy stole w karczmie. Siedzenie było proste, ale wygodne ,a stół solidny i czysty.
- Hm... poprosiłabym herbatę ziołową z miodem i sokiem z malin. I kawałek szarlotki, jeśli by był - złożyła zamówienie do jednej z karczemnych dziewek - A czy i pokój na noc znalazłby się dla mnie i moich towarzyszy?
Hej ludki
Jestem pewien, że odpowiadałem na pytania z KP przy tworzeniu postaci... ale za cholercię nie wiem jak na nie odpowiedziałem xD powiecie mi co kliknąć w KP, żeby to zobaczyć?
Moja KP jakby co: LINK
Edit; dobra, widzę xD un momento 
Eris Moonbeam
Eris Moonbeam to Wysoka Elfka z pobliskiego miasteczka. Jest uczoną, zielarką i czarodziejką oddaną studiowaniu dawno zapomnianych tajemnic.
DATA:
Pronouns: She/her
Clother that are: comfortable
Eyes like: deep green forest in the middle of the summer
Body that’s: tall & thin
The color of: fresh snow
Atititude like: a librarian
What responsibilities did your community once count on you for? How did you let them down?
protecting them with her magic. Once there appeared a more powerful wizard and Eris was left powerless.
You’ve spent your life searching for a book or object of great significance. What it is, and why is it so important to you?
the fabled Book of Magic Completum, which is meant to contain all the spells. It's important from an academic and practical perspectives.
You have a poweful rival. Who are they, and why are you so determined to defeat them?
A dragonborn sorcerer who once betted my character in an academic setting. Later it turned out his good grades were just a cheat and my character will not rest untill she proves to him once and all she is better then him - by her knowledge and magical power.
CONNECTIONS
What favor have I asked of you that you’re not sure you can fulfill?
Hircus van Tryk @Marrrt
What weird hobby or strange fascination do we both share?
Rechotek @Ketharian
What secret about yourself you have entrusted only to me?
Khari Nix @MiRaaz
Nathaniel wrócił do swojego domu i uwalił się na łóżko. To właśnie leżąc na nim, odebrał wiadomość od Stephena.
„Biedactwo :-(„ wysłał jedną wiadomość.
„Okropnie to wygląda. Chcesz mojej pomocy? :(„
„Gdzie jesteś? Przy swoim domu?”
„Pomogę Ci, dobrze? Czekaj na mnie, już do Ciebie idę”
„Love ya, xoxo”
„我的男朋友 
️️️️️"
Potem zebrał się z łóżka, ubrał i wyszedł z domu. Wziął mały pojemniczek na DNA. Nie wiedział, co zabrudziło auto Stephena, ale miał zamiar się dowiedzieć… dając próbkę kału bo badań DNA.
(W przyszłości chciałby zostać biologiem, miał odpowiednie wyposażenie z zestawu małego naukowca (z mikroskopem w zestawie i możliwością wykonania 100 eksperymentów naukowych).
Dwa dni później
Eris siedziała przy stole i pjadła swoją zupkę - całkiem smaczną. Gdy jej towarzysz zaczął grać na bębnie, klaskała grzecznie dłońmi i kiwała się w rytm muzylki. Nie była pewna, czy podoba jej się nazwa utworu - kyrie, jakie to skomplikowane! - ale muzyka jako taka była całkiem niezła.
- Dziękuję za zupkę - powiedziała, gdy skończyła - Była naprawdę dobra. To co z tą szarlotką?
W sumie troszkę grałem na forum jako gracz, niektóre sesje w które grałem zakończyły się powodzeniem, w czasie swojej aktywności na forum byłem w trzech ekipach (Buka, Kabasz, Slann) - mogę coś tam powiedzieć (tym bardziej, że mam archiwum sesji u siebie na komputerze) 