K
Sewer Rat westchnął. Głośno. BARDZO głośno.
- Białko to materiał budulcowy, jego spalanie nie jest energetycznie opłacalne, w przeciwieństwie do tłuszczów i cukrów. To podstawy biologii. To raz. A dwa, pan Hawkman był dla nas wszystkich bardzo miły i nie widzę powodu, by mówić o nim takie rzeczy - zwłaszcza - podkreślił to słowo - za jego plecami.
- Osobiście uważam tę dyskusję za zakończoną. - podsumował dobitnie.
-Akermanowie... - zastanowił się przez chwilę - Tak, możemy do nich wpaść.
Sewer Rat starał się znaleźć jakiś ślad na plaży po młodym krakenie, naprawdę bardzo mocno, ale... niestety, niczego takiego nie widział. Było tutaj po prostu zbyt dużo innych zwierzątek, by mógł się skupić.
Spojrzał na swoich towarzyszy wyczekująco.
Superior 6 + 0 = 6.
Hej 
Ja zagram kusztoszką muzeum znającą japoński, która wylądowała na bruku po ukończonych studiach z wyróżnieniem xD Ah, te salone lata 20 i 30... xD
Ogólnie zagram typową nerdką Mitów Cthulhu, tylko nieznającą łaciny xD strasznie mnie to śmieszy xD
Syn wampira
- Zaczekaj - krzyknął Adam za oddalającym się mężczyzną- Czy mogę mieć twój numer telefonu - spytał, nieco zarumieniony - Jeśli dowiem się czegoś o kontach tego człowieka, mogę Ci wysłać SMS'a z ich numerami - dodał szybko.
Człowiek z nieba
Adam ruszył za swoimi przyjaciółmi do płaczącej kobiety. Wyciągnął paczkę chusteczek jednorazowych z kieszeni i podał jej.
- Już, już… - zaczął uspokajającym tonem.
Nathan i STephen
- Nie wiem - odparł ze szczerością Nathaniel - Myślę, że... Halcyon City nigdy nie było do końca... "normalne"?
Rozmowa w Blue Collar
- Gdyby dało mi się załatwić licencję, byłbym wdzięczny - przyznał Sewer Rat- Będąc szczerym, miałem pewne... problemy z biurokracją?
- On\Jego, Sewer Rat, miło mi, panie...? - zapytał, nie wiedząc do końca z kim rozmawia - I mój drogi mi nie przeszkadza... - dodał.
Eris Moonbeam podróżowała razem ze swoimi przyjaciółmi. Razem zawsze raźniej, a i poszukiwanie przygód takim jak oni lepiej wychodziło, gdy się trzymali w kupie. Zresztą, zawsze wierzyła, że powinna wykorzystywać swoją wiedzę w praktyce.
Osada wyglądała na przyjemną. Może nieco podupadła, ale Eris nie mogła się powstrzymać, by o niej ciepło nie myśleć. Stało się to tym prostsze, że podbiegły do nich lokalne dzieci.
- Nie, nie wszystkie. Choć nie przeczę, starałam się – uśmiechnęła się delikatnie do młodego chłopczyka, po czym korzystając ze swojej magii, stworzyła małą wróżkę ze światła, która zmieniała swoje kolory. Nigdy nie zaszkodzi zabawić dzieci.
- Szanowny Panie – odparła za zaczepkę strażnika – Jesteśmy poszukiwaczami przygód i słyszeliśmy o problemach tej osady, toteż się do niej wybraliśmy, ażeby sprawę wybadać i pomóc lokalnym mieszkańcom w miarę naszych możliwości. Proszę, zaprowadź nas do jakiejś osoby decyzyjnej, a może i twoje zuchwalstwo zostanie Tobie wybaczone – odparła, nieco tylko urażonym tonem głosu.
Nathaniel i Stephen
- Może dostanę jakiś staż… może… - odparł Nathaniel wymijająco. Nie chciał kłamać, więc pominął różne detale i detaliki… plus nie był jeszcze sam pewien czy z tego stażu cokolwiek wyniknie.
Blue Collar
- Dzień dobry panie Murphy, miło pana widzieć… - zaczął ostrożnie Sewer Rat – Ja… pana imię i nazwisko coś mi mówi, twarz również, ale niestety, nie wiem co? – spytał nieśmiało.
-Chwila... czy pana twarzy nie było kiedyś w wiadomościach?
Eleonora pojawiła się na miejscu ubrania tanio, acz schludnie. Nosiła okulary, miała kręcone, brązowe włosy i wysokie kości policzkowe. Jej błękitne oczy zdradzały inteligencję poprzez błysk jasności, była też dosyć wysoka i szczupła jak na kobietę.
Gdy znalazła się w środku, postanowiła podejść do protestujących - sama miała poglądy lewicowe i miała nadzieję na przyjemną rozmowę z osobami o zbliżonych poglądach. Na pewno nie chciała też zadawać się z pijusami, którym rzuciła chłodne spojrzenie, a potem udała, że w ogóþle ich nie dostrzegła.
Eris kiwnęła głową na słowa właściciela karczmy - WIęc poproszę o herbatę ziołową z miodem, ale bez soku. I... ten chłodnik z buraczkami brzmi pysznie. Potem może wezmę kawałek szarlotki na deser, ale najpierw chciałabym spróbować zupki i herbatki - powiedziała.
Odnośnie drugiej elfki i jej przyjaciół... no cóż, westchnęła głęboko. Uważała, że elfka niepotrzebnie prowokowała, ale i jej przyjaciele niepotrzebnie się z nią wdawali w jakiekolwiek dyskusje. Czy nie najlepiej ją po prostu zignorować? Eh... mężczyźni i ich pasja do kobiet...
- Awwwww, gepardzik! Maleństwo kochane! - zachwycił się, ale powstrzymał dłonią przed dotknięciem zwierzęcia. Wiedział, że nie powinien głaskać obcych zwierzaczków.
Nie wiedział też, co zrobić na aż dwie osoby w cywilnych ubraniach - Hm, hej? Kim jesteście? - spytał radośnie.
- Ja, hm... słucham głównie muzyki z anime? - odparł Sewer Rat - Czasami również jakieś musicale, rocka w sumie lubię, i punka też...
- A Ty? - spytał ciepło Eddiego.
Eleonora – a właściwie Anna White, jak była znana pod swoim imieniem z paszportu – westchnęła w duchu, patrząc na profesora i jego, em… „starania”. Nie tak, wszystko nie tak, o mój Boże, kami-sama, Tasukete!
- Pan profesor pozwoli… - powiedziała grzecznie, ale stanowczo, po czym podeszła do niego i zręcznie mu zabrała zdjęcie poszukiwanego. Podeszła do pierwszej lepszej kobiety – dosyć wysokiej Japońki w kwiecistym kimonie – i przemówiła do niej po japońsku.
- Przepraszam panią? Dzień dobry, jestem Anna White, oddaję się w pańskie ręce. Szukamy tego człowieka. Może pani spojrzeć na jego zdjęcie? Nazywa się Nakamura Kazuo, mieszka w tym mieście. Hm… nie wie pani, jak można znaleźć kogoś w Japonii? Prywatny detektyw, jakiś urząd zbierający dane o populacji, może jakaś organizacja się tym zajmuje? Jak pani myśli, kogo moglibyśmy poprosić o pomoc w tym kraju? Przepraszam, jestem z Ameryki… - usprawiedliwiła się na sam koniec.
- Zuziu, Zuziu! - Adam krzyknął w telefon - Spokojnie, bez paniki, wdech i wydech. Powiedz, co się dzieje? I czy na pewno mam nie informować Honoraty? To dobry człowiek, na pewno z chęcią Ci pomoże? Gdzie jesteś? Przyjść po Ciebie? Jakiej pomocy potrzebujesz? - spytał o wszystko, co przyszło mu w tamtym momencie do głowy.
Sewer Rat przeczytał list na głos, co by nie było żadnych sekretów. W sumie przyjemnie mu się zrobiło.
Gdy przybył Kobalt Senior, nie udało mu się zrozumieć tajemniczego zapachu ryb.
/- Oj? Miło mi, jestem Sewer Rat. Mam nadzieję, że będzie nam się miło współpracowało... - przyznał szczerze.
/- Mogę się udać do Ackermanów z Tobą, Strzygo- odparł na pytanie nowej przyjaciółki.
Rzut: 4 + 0 = 4
Nowa umiejka, 5 pedekow mam 
Eleonora nie wiedziała, czy lubi dwójkę dżentelmenów i ich chichot, nie wiedziała też do końca, co myśleć o rewelacjach Violet.
- Kochana – zaczęła – Możliwe, że doszło do nieporozumienia, może tak, może nie. Wybacz, myślałam, że opuścisz tego pana razem ze mną. Ja… - zastanowiła się, co chce powiedzieć – możemy porozmawiać z Madame i możemy zapytać o tą maskę, jeśli tylko informacje są tym, na czym zależy pułkownikowi. Nie rozumiem jednak, czemu wysługuje się dwiema obcymi damami, jeśli jego intencja są naprawdę czyste… - zmarszczyła brwi – Wybacz, może naprawdę zareagowałam zbyt emocjonalnie i może naprawdę nie ma tutaj żadnego niewłaściwego zachowania. Rozmowa nie jest czymś, czego powinniśmy się wstydzić lub bać. A co do Madame… udała się z naszym Walterem w… prywatne miejsce – nie wiedziała, jak ładnie wyjaśnić Violet zachowanie dwójki mężczyzn – moglibyśmy się do nich udać, o ile nie będziemy im… przeszkadzać? – starała się uśmiechnąć, ale wyszedł jej tylko jakiś krzywy grymas.
Plaża
= To nie Cthulhu! To kraken! On jest niebezpieczny, uciekajcie! - Sewer Rat zaczął krzyczeć do młodzieży.
Savior (Protect Someone) 6 bez modyfikatorów.
Kultyści
- Wy głupi Wy! - Sewer Rat intensywnie udarzał się w głowę, wyraźnie wzburzony - Bez rasizmu mi tu, idioci cholerni!!! - krzyknął na odchodne.
Cobalt Blue
- Sewer Rat – przedstawił się SR, przykładając dłoń do tułowia – Nie ratatuj i nie swear rat… - był tylko nieco zirytowany – I kim jest ta cała Joan? Jedyna jaką znam to ta Francuzka co ją spalili na stosie, a potem uznali za świętą Francji...
Kim jest Joan?
- Hm… przepraszam – powiedział Sewer Rat – Ja tylko… zawsze chciałem mieć młodszą siostrę, a nigdy nie miałem? Ale okej, w porządku, rozumiem, mogłem zabrzmieć nieco… hm… - zabrakło mu słów – Przepraszam, będę się kontrolować w przyszłości.
Spotkanie z Joan
- Oh… - powiedział Sewer Rat, nieco zmieszany – Witaj, moja droga. Ja jestem Sewer Rat, jak się domyśliłaś. Joan, prawda? Ja… - wyciągnął w jej kierunku swoją dłoń, nieco powoli – miło mi Cię poznać.
- Czekaj chwileczkę… - pomajstrował coś przy swojej masce przez chwilę, po czym ją zdjął – Po cywilnemu jestem znany jako Nathaniel Liu. Miło mi Cię poznać, jak już mówiłem. Hm… lubisz komputery, tak? – spytał, wyraźnie zainteresowany.
