Adam stał w pomieszczeniu, wzniósł wzrok ku niebu, a ręce niczym do modlitwy. Nie był bardzo religijny, ale wiedział też, że tylko boska interwencja może coś poradzić na to, co się odjaniepawliło w tym pomieszczeniu...

- Boże, Chryste i wszyscy święci... - powiedział na głos, nieszczególnie się przejmując tym, czy ktoś go usłyszy.

Joan i tata Murphy

- Kochana, nie mieli żadnego ekwipunku ani sprzętu, po prostu porwali młodego Krakena i mówili, że to Cthulhu. Ja… nie do końca rozumiem Twoją wypowiedź? – powiedział Nathaniel.

- A co do moich bliskich, hm… chyba nie chcę, by nam się relacje skomplikowały? Plus jest ten polityk, który tyle wrednych rzeczy o mnie mówi… zgaduję, że po prostu nie było dobrego momentu, by o tym wszystkim powiedzieć tak na spokojnie? – odparł na pytanie taty Murphy’ego.

Okolica Nathaniela

Lepiej się schowaj – poradził telepatycznie Nathaniel szczurkowi, po czym ruszył szybciej przed siebie, widząc zamieszanie wokół psinki.

- Co tu się dzieje? – spytał głośno – Czemu zabierają państwo tego psa, on ma właścicielkę i nie jest bezdomny. Co tu się wyrabia?! – zarządzał odpowiedzi, rzucając wzrokiem pioruny na pracowników firmy porządkowej.

Nie jestem Elmirka, jestem Adam! - Adam był wyraźnie oburzony.

Hm... Czy jest za późno, by jeszcze wysłać KP? I jakiej postaci by brakowało pośród BG?

Edit: ah, okej, rekrutke już jest zakończona ^^ no nic, będę czytać

- Ja też nie lubie cierpiących zwierzątek. Zwłaszcza piesków, choć szczureczki też są kochane. Chciałbym je głaskać wszystkie i całować - przyznał Adam.

- Dobra Sebastianie, tutaj niczego nie wskóramy. Idziemy do Honoraty? - spytał.

- Bardzo miło mi Cię poznać. Ale… nie rozumiem twoich pytań/ Co masz na myśli? Rodzice nie bronią mi dosßepu do komputera, jeśli o to pytasz? – spytał nieco skonfundowany Nataniel.

- A co do krakena, to był sam, jeśli nie liczyć kultystów, którzy wzięli go za Wielkiego Cthulhu czy coś. Straszni rasiści antymutantcy, nie wiem co tam  się odjaniepawliło – przyznał szczerze.

- A co do moich rodziców, to nie wiedzą jeszcze, że jestem herosem. Hm… mój chłopak też nie wie. Oops? - Nathaniel się nieco zmieszał.

Ja dalej chce grać, nie wiem jak inni?

Eleonora z chęcią tłumaczyła dziennik razem z Renem, będąc świadomą jego znaczenia i wartości. Nie wiedziała, co myśleć o tym, co tłumaczyła, ale odkąd poznała na własne oczy moc Maski Madame… była w stanie uwierzyć, że yeti, którego szukali, był w istocie czymś więcej niż tylko yetim. Jakie okultystyczne moce mógł on skrywać? Nikt tego nie wie…

W międzyczasie uczyła się dosyć intensywnie rosyjskiego, rozumiejąc, że jest to umiejętność, której nie posiada, a która się jej bardzo przyda. Nawet poczyniła pewne znaczące postępy w nauce owego języka, ale wiedziała też, że cała masa nauki i wysiłku jeszcze przed nią. Zrobiła ledwie jeden krok, a miała przed sobą całą długą podróż.

Poświęcając cały wolny czas najpierw na tłumaczenie, a potem na rosyjski, nie miała zbyt wiele innych rzeczy do roboty. Zakupiła ciepłe ubranie, będąc świadomą, jak wielki ziąb panuje na północy Rosji, ale obawiała się, że wyprawa będzie obfitować w wydarzenia, których nie będzie w stanie przewidzieć i uprzedzić.

Póki co jednak poświęcała swoje wolne chwile na naukę języka, uznając, że nie ma co się martwić na zapas, jeśli zrobi co tylko może, by się odpowiednio przygotować na wszelkie możliwe niespodzianki.

Kawiarnia

- Bardzo mi przykro – Adamowi było szczerze żal księgowego – Może chce pan zjeść u nas ciasteczko i popić gorącą czekoladą? Polepszyłoby to panu nastrój? – spytał zatroskany.

- I nie, nie zamieniam nikogo w wilkołaka. Zostałem likantropem w efekcie rytuału magicznego, a nie ugryzienia wilka.

Brony

- Hm… mało się orientuję w tym serialu – przyznał Adam – Głównie czytam książki, raczej nie oglądam filmów i seriali. A właśnie, nie widział pan tutaj gdzieś Zośki? Szukamy jej...

Kim jest Joan?

- Hm… przepraszam – powiedział Sewer Rat – Ja tylko… zawsze chciałem mieć młodszą siostrę, a nigdy nie miałem? Ale okej, w porządku, rozumiem, mogłem zabrzmieć nieco… hm… - zabrakło mu słów – Przepraszam, będę się kontrolować w przyszłości.

Spotkanie z Joan

- Oh… - powiedział Sewer Rat, nieco zmieszany – Witaj, moja droga. Ja jestem Sewer Rat, jak się domyśliłaś. Joan, prawda? Ja… - wyciągnął w jej kierunku swoją dłoń, nieco powoli – miło mi Cię poznać.

- Czekaj chwileczkę… - pomajstrował coś przy swojej masce przez chwilę, po czym ją zdjął – Po cywilnemu jestem znany jako Nathaniel Liu. Miło mi Cię poznać, jak już mówiłem. Hm… lubisz komputery, tak? – spytał, wyraźnie zainteresowany.

No okej, jeśli mnie pamięć nie myli mam teraz rosyjski na... 12%? jak włączę komputer to sobie wszystko posprawdzam i poedytuje

Ja chyba po prostu się poucze rosyjskiego - rzucić K10 i dodać do mojej umiejki?

Edit: dice roller z Google'a mi pokazał 10 - co mnie cieszy, bo ostatnio wyrzuciłem 1?

- Oh, siostrzyczkę masz? Młodszą? – spytał SR. Gdyby nie jego maska, dostrzegliby błysk w jego oczach – Zawsze chciałem mieć młodszą siostrzyczkę! Mógłbym głaskać, tulić, pieścić, całować w czółeczko, zaplatać warkoczyki… - zaczął wymieniać, co robiłby z siostrą, gdyby ją miał – Ale, biedny ja, jestem jedynakiem. Niby mam chłopaka do tulania i całowania, ale… to nie to samo? – spytał, nieco zdołowany.

Cukiernia

- Nah, czekolada mi nie szkodzi, nie wiem czemu. Najwyraźniej wilkołaki mają inny metaboliznm niż zwykłe wilki? ma to sens, jakby się zastanowić, w końcu jestem w połowie człowiekiem...

Misja Adama

Adam opisał wszystko rz jeszcze, tym razem prosto w oczy, starając się być spokojny - ... i widzice, tak się sprawy mają. Zamienić się w wilka? Wyśledzić Zośkę zapachem? Kurcze, boję się, że się jej jakaś krzywda stanie... lub już stała.

Wielka misja Adama

- Nie, nie, to Zośka! Wiem, skąd się wziął ten cały proszek tego chłopaka, co chciał być wiedźmiarzem i umarł! Tylko Zośka mi uciekła i boję się, że grozi jej niebezpieczeństwo!

Dzieci

Adam zaśmiał się cichutko, obserwując bawiące się dzieci. Znał dobrze zasady tysiąca, ale ta była dosyć... nietypowa?

- Spokojnie, pani siostrzenicy nie wydarzy się żadna krzywda z nami. Dzieci się ładnie bawią i chyba się polubiły, więc nic nie stoi na przeszkodzie, by maleństwo zostało, prawda?

Misja Adama

adam ponownie zmaienił się w człowieka, wyciągnął z kieszeni telefon i zadzwonił do Honoraty. To stanowczo wykraczała poza jego możliwości i siły.

- Halo, Honorata? Słuchaj, mamy wielki problem... - zaczął, po czym zdał jej szczegółową relację z wydarzeń i odkryć.

Fanatyczka

"Pies" odbiegł na bok, a po chwili do grupy dołączył Adam.

- Ło Jezu, to policja już zna tą panią? - spytał.

Kultyści

- Wy głupi Wy! - Sewer Rat intensywnie udarzał się w głowę, wyraźnie wzburzony - Bez rasizmu mi tu, idioci cholerni!!! - krzyknął na odchodne.

Cobalt Blue

- Sewer Rat – przedstawił się SR, przykładając dłoń do tułowia – Nie ratatuj i nie swear rat… - był tylko nieco zirytowany – I kim jest ta cała Joan? Jedyna jaką znam to ta Francuzka co ją spalili na stosie, a potem uznali za świętą Francji...

Eleonora wpatrywała się w Madame. Była jej wdzięczna za to, że jej wysłuchała i że zrozumiała powagę sytuacji.

- Dobrze, powiemy tak mało o masce, jak tylko się da, i ani słowa o jej właściwościach. Ale… Nie wiem do końca jak mamy podpytać pułkownika, żeby się nie dowiedział, że wiemy od Madame, że nie powinien nic o niej wiedzieć. Trzeba to jakoś sprytnie rozegrać… ale nie mam bladego pojęcia jak. Jakieś pomysły – spojrzała po zebranych, głównie zaś na Violet. Czy ona teraz nie była tutaj z nich wszystkich najmądrzejsza?

~*~

Eleonora udała się z powrotem razem z Violet do pułkownika. Nie wiedziała, czy jej obecność nie wyda mu się… podejrzana, ale… gdyby zdał sobie sprawę (jakimś cudem?) że Violet ma maskę na sobie… O Boże, wolała nie myśleć, co by mogło się wydarzyć! Więc była z nią, głównie z obawy przed najgorszym.

Jej lęk nie był w pełni (wcale?) logiczny, ale nie mogła się od niego wyzbyć.

Najwyraźniej wszystko jednak było okej? Bogu niech będą dzięki. Co prawda nie dowiedzieli się skąd pułkownik wie o masce, ale… uniknęli najgorszego?

Eleonora przypatrywała się Violet, zastanawiając się (może była złą przyjaciółką?) jak i kiedy ta zamierza zwrócić maskę Madame.

Hej ludki.

Jestem już po pogrzebie ojca, życia powoli wraca do normy. Postaram się odpisać w sesji dziś lub jutro, okej?

Trzymajcie się ciepło
Kaworu

Hej.

Mam bardzo zlą wiadomość. Wczoraj w nocy mój ojciec umarł na zawał serca. jak możecie isę domyślić, było to bardzo niespodziewane. Postaram się odpisywać w tym tygodniu, ale muszę przerobić emocjonalnie i intelektualnie to, co się wydarzyło.

Dziękuję z góry za Wasze zrozumienie.