Kurt będzie osłaniał wejście, przejdzie przez bramę jako ostatni, o ile przeżyje

@Zell napisał w [WFRP 2ed] Bögenhafen - komentarze:

Więc @mortarel zostawiłeś biednego @marrrt samego z @seach

Zostałem w to wrobiony nie powiem przez kogo

@Dekline napisał w [WFRP 2ed] Bögenhafen - komentarze:

najbliżej wrogów będą Kurt, Ergo oraz Oswald, później reszta.

zakładając, że zombiaki to jedyni wrogowie xD
trochę mnie martwią ci kusznicy ...

Mały Kurt vel Knut

Ciężar Modiego zmienił się już wcześniej, teraz było to aż nazbyt wyraźne. Ciało zwisało bezwładnie, nogi ciągnęły się po bruku, głowa opadła nienaturalnie. Kurt zatrzymał się na ułamek chwili, przyłożył dwa palce pod nos rannego, potem do szyi. Nic. Ani oddechu, ani drgnięcia. Nie żyje.

Pościg był blisko. Słyszał go wyraźnie — ciężkie kroki, szuranie, zdyszane charczenie. Nie było już miejsca ani czasu na noszenie martwego ciężaru.

Kurt rozluźnił chwyt i pozwolił ciału opaść. Nie rzucił go, nie odsunął gwałtownie — po prostu puścił, a potem ruszył dalej.

Spoiler

Mały Kurt vel Knut

Kurt zobaczył, jak Wagner pada, zanim jeszcze rozległ się głuchy trzask uderzenia. Zatrzymał się tylko na moment. Tyle wystarczyło. Spojrzał na zbliżających się ludzi, potem na leżącego na bruku przemytnika, który łapał powietrze jak ryba wyrzucona na ląd.

Podszedł nisko, osłaniając go własnym ciałem. Widząc, że nawet medyk wziął nogi za pas, Kurt jedną rękę wsunął pod ramię rannego, drugą trzymał miecz gotowy do krótkich, szybkich cięć.

– Wstawaj. - Nie czekał na odpowiedź. Dźwignął go do pionu wraz z Ergo. Parł dalej w stronę świątyni, nie zwalniając.

Spoiler

Kurt będzie pomagał, zatrzyma się aby osłaniać rannego i dalej zapewni eskortę aż do świątyni.
Proponuję, aby nasz drużynowy lekarz udzielił na szybko pierwszej pomocy i może trzeba będzie nieść Modiego?

Mały Kurt vel Knut

Skrzyżowanie było złe. Za szerokie, za otwarte. Spojrzał w każdą z odnóg po kolei, licząc sylwetki, patrząc na sposób, w jaki się poruszali. Wolno. Równo. To mu się nie podobało.

Zerknął w stronę wieży świątyni. Zdawała się nie być daleko.

Kurt opuścił głowę, wysunął bark do przodu i wyszczerzył zęby w krótkim grymasie.
– Przez nich. Teraz. Bez stania.

Spoiler

Która grupka przeciwników stoi na drodze do świątyni? 4, czy 6 osobowa?

Mały Kurt vel Knut

Kolczuga ciążyła znajomo na ramionach. Kurt poprawił ją krótkim ruchem i sprawdził chwyt na rękojeści miecza. Żelazo było w porządku. To wystarczyło. Z dachu spojrzał na ulicę, potem na zamknięte domy – za cicho. Tak nie wyglądało normalne miasto.

Gdy huk eksplozji wstrząsnął strażnicą, Kurt nawet nie drgnął. Uniósł tylko głowę, śledząc czarny dym unoszący się zza murów.

– Nie podoba mi się to – powiedział nisko.

Przesunął się bliżej wyjścia z uliczki, ustawiając się tak, żeby widzieć oba kierunki.

Spoiler

Jak nikt nie chce tarczy, to ja wezmę, ale nie zależy mi mocno - po prostu szkoda jakby nikt nie wziął i miała się zmarnować

Taki boss na koniec

Może jeszcze wypłynie nasiąknięty mocą, jak Obelix ^^

Może niech ktoś stanie na klapie czy coś, żeby ten strażnik z dołu nas nie zaszedł od tyłu jak jakiś włamywacz

Powiedzmy, że pobieżne poszukiwania, do 5 minut czasu. Skupiam się na rzeczach, które rzucają się w oczy.

Mały Kurt vel Knut

Kurt zatrzymał się w kwaterze wspólnej i rozejrzał uważnie. Pancerze na miejscu, broni brak. To mu się nie podobało. Przez chwilę patrzył przez szparę w okiennicy na tłum na podwórzu – zbyt równy ruch, zbyt zsynchronizowany. Znał takie spojrzenia. Nie były normalne.

– Coś tu jest nie tak – mruknął. – Lepiej mieć żelazo niż go nie mieć.

Spoiler

Czekamy na psota z niecierpliwością - będziemy psocić

@Zell napisał w [WFRP 2ed] Bögenhafen - komentarze:

Knut, knur.

Jakby Kurt zyskał jakąś mutację chaosu, to nawet by pasowało

Rozważalem imię Knut, tworząc postać

Mały Kurt

Krata zadrżała i z muru posypały się kolejne kawałki cegły. Kurt nie cofnął się od razu – pochylił się bliżej, przesuwając dłonią po zimnym żelazie i spękanym kamieniu. Zatrzymał wzrok na miejscu, gdzie osadzenie wyraźnie pracowało, a cegły kruszyły się. To tam.

Ustawił bark, wziął oddech i spojrzał krótko na pozostałych.
– Tu! Kolibie się. Jak pchniemy razem, to puści.

Spoiler

Mały Kurt

Plusk w ścieku był krótki. Potem cisza. Kurt spojrzał w dół tylko na moment i odsunął się od otworu.

Krzyki za plecami i ruch trzech postaci wskazywały na bitkę. Kurt zmierzył współwięźniów wzrokiem. Kamień pod stopami zadrżał, a pęknięcie pełzło w stronę krat. Kurt poczuł ciepło bijące ze ściany i zapach dymu, gęstszy niż przed chwilą. Zostawać tu nie miało sensu. Bić się też nie.

Odwrócił się do krat. Przez chwilę patrzył na zawiasy, na osadzenie w murze, na pęknięcia w kamieniu wokół. Potem cofnął się o pół kroku i wziął głęboki oddech.

Spoiler