[Horror] Gruzy przeszłości

JohnyTRS

Myślę, że na samym początku sesji zrobimy w komentarzach burzę mózgów odnośnie NPC-ów i innych: kto kogo zna, jak bardzo etc. Nie musimy się z tym spieszyć. Gdy dostanę wszystkie 6 kart i ewentualnie wyjaśnię parę spraw, to otworzę wątek komentarzy, gdzie na spokojnie będziemy mogli takie sprawy omówić.

Brilchan

Nami i Bili ale robi wrażenie znów usiadłem do KP moja nie będzie aż taka skomplikowana / szczegółowa ale jestem pod wrażeniem

JohnyTRS

@brilchan
Nigdzie w rekrutacji nie wymagałem obszernych tekstów. Możesz napisać bardzo dużo, ale nie musisz.

Nami

Ja wbrew pozorom nie napisałam dużo, po prostu sprawia to takie wrażenie, bo jest zwięźle i konkretnie w punktach (co mi się akurat podoba - dużo info, w krótkiej formie)

Także nie nastawiałabym się na jakieś obszerne teksty

Brilchan

@JohnyTRS napisał w [Horror] Gruzy przeszłości:

@brilchan
Nigdzie w rekrutacji nie wymagałem obszernych tekstów. Możesz napisać bardzo dużo, ale nie musisz.

OK Doszedłem do punktu dwunastego na razie niedługo wyślę jeszcze rodzina i NPC. Potrzebuje tylko skopiować i rozszerzyć co wrzuciłem w poprzednich.

Mam problemy z avatarem ale spróbuje coś znaleźć tylko kiepski jestem w zmienianiu rozmiarów

Mam wrzucić tutaj te informacje które nie są sekretem ? Opis postaci rodzina itp ? Bo inne postaci by to wiedziały skoro nasi BG chodzą razem do budy

Brilchan

Dobra tu jest moja KP Wstyd posłałem na chata /PW do MG trochę nie bardzo punkowo ten mój Punk wyszedł zmieniłem też nazwisko

Imię Adam Chlebowski
2,
Ciało (C), 3
Technika (T), 2
Serce (S), 5
Umysł (U) 4
Umiejętności
Pojmowanie 3
Urok, 3
Znajomości 3
Powodzenie 1
Siła 1
Podtyp Szpaner
Motywacja Adam stara się uciec od rzeczywistości i ciężkiej sytuacji w domu rodzinnym i problemów alkoholowych Ojca, próbuje uciec od rzeczywistości w świat fikcji, marzy żeby zostać aktorem i wyprowadzić się po szkolę gdzieś daleko i zapomnieć o tym skąd pochodzi zrobić karierę to jest jego motywacją ucieczka zatopienie się w sztuce oraz artyzmie które pomigają mu zapomnieć o szarej brudnej rzeczywistości. Żyje z dnia na dzień żeby przeczytać kolejną książkę, odkryć nowy wiersz, obejrzeć nowy fajny film/serial, znaleźć kolejną zajebistą kapelę i dostać rolę w szkolnym przedstawieniu.
Ulubiony kawałek: Major-General's Song z 19 wiecznej Brytyjskiej operetki komediowej The Pirates of Penzance Gilberta i Sulivana zna ją na pamięć i recytuje sobie gdy jest zestresowany żeby się uspokoić. **
Wsparcie: Pani Grażyna Anna Kowalska – Wakefield Wdowa po 60tce chorobliwe chuda ale bardzo zadbana stateczna pani z problemami żołądkowymi. Bibliotekarka po studiach licencjackich i liceum zawodowym pracuje w bibliotece publicznej i prowadzi młodzieżowe kółko teatralne we współpracy z miejscowym domem kultury. Wie że Ojciec Adama jest alkoholikiem a dom jest przemocowy ale jako że stary Adama jest policjantem niewiele może z tym zrobić. Biblioteka i kółko teatralne jest bezpiecznym miejscem ucieczki dla Adama Pani G od najmłodszych lat okazywała mu wsparcie i pomogła rozwijać zainteresowania. Adaś zawsze wymyśla wymówki żeby jak najwięcej czasu spędzać poza domem (odrabianie lekcji, zajęcia pozalekcyjne itp.)

To Pani Grażyna pokazała mu opery i operetki z płyt gramofonowych w kolekcji bibliotecznej i wspiera jego marzenia o karierze aktorskiej. Stara się też przemycać mu pop psychologie narzędzia samopomocowe z magazynów ezoterycznych / New Age takich jak „Wróżka”, „Czwarty Wymiar” żeby mógł jakoś wyrzucić z siebie negatywne emocje jakich doświadcza w bezpieczny sposób zamiast szukać guza albo wpadać w nałogi. Miała podstawy psychologii i psychoseksualny rozwój dzieci i młodzieży na studiach więc stara się być dla wszystkich czytelników wsparciem pragnąć aby biblioteka publiczna była dla wszystkich 3 miejscem oraz bezpieczną przystanią. Widzi że Adam to nastolatek z poważnymi problemami więc stara się wspierać go aby bystre dziecko nie poszło na zmarnowanie sama nigdy nie mogła zostać Matką z przyczyn medycznych więc silnie rozbudowany instynkt macierzyński przelewa na lokalną dzieciarnie i młodzież.

Problem: Ojciec Adama jest agresywnym wysoko funkcjonującym alkoholikiem i Komendantem lokalnego Komisariatu (Policji) wylewa swoje żale frustracje oraz złość na rodzinę jest to tajemnica poliszynela o której wie całe miasto i nikt z tym nic nie robi.

Adam przyjął w toksycznym układzie rodzinnym rolę „Aniołka”:”
"Aniołek (dziecko zagubione) – żyje w swoim własnym, szczelnie zamkniętym świecie; jest wycofane i osamotnione; nie sprawia większych problemów, bo w gruncie rzeczy pozostaje “niewidoczne”; aniołek nie wyróżnia się niczym szczególnym i niczego nie wymaga od członków swojej rodziny; nie potrafi też nawiązywać relacji z ludźmi,”*

Nauczył się nawiązywać relacje z ludźmi ale nie są to relacje szczere wszystko dla niego jest maską podstępem i grą dlatego tak go fascynują teatr, opery, operetki sztuki itp. wmawia sobie że jest cwany i że ma kontrolę nad sytuacją podczas gdy tak naprawdę czuję się wewnętrznie skrzywdzonym dzieckiem którego nikt nie rozumie. Adam chowa się za maską artysty-aktora uciekając od rzeczywistości śmiertelnie bojąc się szczerości i otwartości nikt nie ma prawa zobaczyć jego prawdziwego „JA”. Nawet sam chłopak nie jest pewien kim tak naprawdę jest bo ciągle gra jakąś rolę żeby przetrwać i czuje się z tym zagubiony. Adaś obawia się że jest fałszywym pozerem i że to wyjdzie na jaw a wtedy zostanie znienawidzonym przez wszystkich kłamcom i pariasem.

Przedmiot jak miał 11 lat pojechali rodziną na wycieczkę do zakopanego i ojciec kupił mu małą dziecięcą ciupagę na pamiątkę Ojciec rzadko bywał dla niego miły ta zabawka dała mu tyle radości i tyle razy dziękował za maleńki rzeźbiony kawałek drewna że w końcu Stary wydarł mordę że JEŻELI JESZCZE RAZ PODZIĘKUJESZ ZABIORĘ CI JĄ I ZŁAMIĘ O KOLANO. Mimo to lubi nosić ze sobą tą pamiątkę i zawsze kojarzy mu się z siłą lubi ją nosić w plecaku przydaję się jeżeli trzeba po coś sięgnąć albo podrapać się po plecach(bonus do siły).
Opis postaci Chłopak długi jak tyczka i chudy jak strach na wróble długie czarne włosy często przetłuszczone nosi związane w kitkę albo „kok samuraja”. Nosi zwykle niebieskie dżinsy, czarną skórzaną kurtkę z suwakami do tego jakieś czarne podkoszulki wszystko raczej kiepskiej jakości. Ma plecak „kostkę” w kolorze zielonym z na sprejowaną czaszką w meloniku na klapie. W plecaku zwykle nosi dwie książki SF i jakaś historyczna plus gazeta do poczytania czasami „Wyborcza” czasami „Nowa Fantastyka” albo komputerowa. Do tego zapasowe gumki na włosy, spleśniała szkolna kanapka piórnik z ołówkiem, długopisem i pilniczkiem do paznokci ze 3 zeszyty na notatki.
Ojciec – Jan Chlebowski komisarz jest agresywnym wysoko funkcjonującym alkoholikiem i Komendantem lokalnego Komisariatu (Policji) za komuny pracował w Milicji ale wyczuł w którą stronę wieje wiatr i w kluczowym momencie zaczął wspierać Solidarność więc załatwił sobie opinie bohatera w typie Konrad Wallenroda i awans w pracy. Jest kompetentny w swojej pracy ale nie radził sobie ze stresem oraz „fekaliami emocjonalnymi” jakich doświadcza człowiek pracujący w policji stres oraz oglądanie najgorszych instynktów które mają ludzie sprawiło że sięgnął po butelkę a także zaczął wyładowywać negatywne emocje na rodzinie. Rasista, seksista wredny człowiek o ograniczonym światopoglądzie wyśmiewa zainteresowania syna że babskie i pedalskie.

Matka – Anna Chlebowska zahukana szara myszka biedna skrzywdzona kobieta uwiedziona przez charyzmatycznego człowieka w toksycznym związku sądzi że go zmieni i tłumaczy sobie chłopy tak mają… Gospodyni domowa bardzo spolegliwa i niedoceniana to na niej skupia się większość agresji Jana. Adam stara się ją wspierać emocjonalnie i pomagać w pracach domowych ale jak dotąd boi się sprzeciwiać ojcu szczególnie że matka zawsze usprawiedliwia i broni pijaka wymówkami w stylu „bo on ma taką ciężką stresującą pracę itp. Kocha swoje dzieci i jest bardzo inteligentną kobietą która wybrała sobie złego partnera i jest uzależniona od niego finansowo.

Starszy Brat: Adrian Chlebowski pomiędzy chłopakami jest 11 lat różnicy jak Adi był młodszy bardzo się buntował chlał, ćpał i imprezował i darł koty z ojcem ale z czasem wyszumiał się stał się ojcowską kopią i ulubieńcem skończył szkołę policyjną i teraz pracuje jako jego zastępca. Podtyp DDA Kiedyś Kozią Ofiarny obecnie Bohater

Młodsza Siostra Stefcia Chlebowska 5 letnia urocza dziewczynka która lubi kolor różowy koniki i jednorożce przejawia talent muzyczny i jest oczkiem w głowie całej rodziny jej najłatwiej uspokoić tatę czy to śpiewaniem, graniem na pianie czy dziecięcymi opowieściami co jej się tam przydarzyło w przedszkolu. Jan wydaje dużo pieniędzy na dodatkowe zajęcia dla małej i kupuje jej instrumenty oraz wszystko co zechce. Mała czuje się po dziecinnemu odpowiedzialna za emocje całej rodziny wydaje jej się że do jej obowiązków należy zachwycać wszystkich swoimi talentami i uspokajać tatusia żeby nie był zły na mamusie.
Adam bardzo kocha małą Stefanie stara się czytać jej książki, opiekować się nią i spędzać z nią czas żeby dziewczynka mogła być normalnym szczęśliwym dzieckiem. Dzielą pasję do muzyki i sztuki Adaś jest zachwycony że może dzielić z siostrzyczką swoje pasje dałby się za nią pokroić. Podtyp DDA Maskotka

NPC

A) Arek Sosnowski najlepszy kumpel Adama uzdolniony piłkarz i sportowiec znają się od pieluch choć są z dwóch różnych światów to się wciąż kumplują Adaś daje Arkadiuszowi korki i pomaga mu się przepchać z klasy do klasy a Arek upewnia się że jego kumpel od czasu do czasu wysunie nosa z książki i że nikt się nad lekko dziwacznym kolegom nie znęca. Miły chłopak w typie golden retrievera do każdego się uśmiechnie i stara się być miły choć między uszami ma ciut pusto marzy mu się kariera profesjonalnego piłkarza przystojny i wysportowany.

B) Katarzyna Stobiecka – Kujonka wygrała Olimpiadę matematyczną ulubienica nauczycieli typ dzieciaka który przypomni pod koniec lekcji że pedagog zapomniał zadać pracy domowej na weekend. Dzieli z Adamem pasję do teatru i kultury masowej we trójkę są dziwną paczką ale często razem się uczą i spędzają razem przerwy i czas poza szkołą

Źródło https://www.luxmed.pl/dla-pacjenta/artykuly-i-poradniki/syndrom-dda-czym-jest-jakie-sa-objawy-cechy-terapia

** Ulubiona piosenka Adama https://www.youtube.com/watch?v=Rs3dPaz9nAo

Arthur Fleck

Wysyłam swoją kartę "Metala"

Imię i Nazwisko: Krzysztof Komeda

Typ: Metal (Cichy buntownik/Ministrant)

CECHY:
Ciało: 3
Technika: 2
Serce: 5
Umysł: 4

UMIEJĘTNOŚCI:
Śledztwo: 3 (Kluczowa)
Empatia: 2 (Kluczowa)
Ruch: 2 (Kluczowa)
Urok: 1
Pojmowanie: 1
Skradanie się: 1

Motywacja
Chce wyrwać się z dusznej klatki, którą zbudowali mi matka i proboszcz. Chciałby odkryć, jak naprawdę funkcjonuje świat poza murami kościoła i plebanii.

Ulubiony kawałek: Black Sabbath - "Heaven and Hell"

Oparcie: Marek Koza. Starszy o dekadę sąsiad z domu obok, czarna owca w swojej rodzinie. Bezrobotny dziwak z długimi włosami, który w piwnicy prowadzi sesje RPG. Jest fanatykiem systemu "Kryształy Czasu". Próbował wciągnąć w to Krzyśka, ale chłopak kompletnie nie ogarniał skomplikowanej mechaniki i tabelek tego systemu. To Marek dał mu pierwszą kasetę z ciężkim rockiem. To jedyny dorosły, który traktuje go poważnie.

Problem: Religijna matka. Helena Komeda to fanatyczka religijna, która zaplanowała synowi życie od kołyski aż po seminarium duchowne. Kontroluje jego czas, znajomych i lektury. W domu panuje terror psychiczny ubrany w słowa o "miłości bliźniego" i "trosce o zbawienie duszy". Krzysztof musi nieustannie kłamać i grać rolę idealnego syna, co powoli go wykańcza.

Wstyd: Siostra Faustyna Młoda 23-letnia siostra zakrystianka. Krzysztof się w niej podkochuje od jakiegoś czasu. Łapie się na tym, że służy do mszy głównie po to, by móc na nią ukradkiem patrzeć. To uczucie go przeraża i fascynuje. Czuje się zbrukany, myśląc o "oblubienicy Chrystusa" w sposób jaki nie powinien.

Wyjątkowy Przedmiot: Walkman: "Sony" z funkcją nagrywania (z drugiej ręki)
Bonus: +2 do Ruchu.
Opis: Prezent od Marka. Kiedy Krzysztof zakłada słuchawki i puszcza muzykę na full, wstępuje w niego nowa energia. Gitarowy riff działa jak adrenalina. Czuje, że może biec szybciej, skakać wyżej i uciec przed wszystkim, co go goni.

Przedmioty:
Klucze do zakrystii
Żetony telefoniczne
Pudełko zapałek
Różaniec

Opis postaci i tło rodznne: Krzysztof uznawany jest za "cud". Dosłownie. Jego matka, Helena, urodziła go mając 50 lat, po latach próby zajścia w ciążę i licznych poronieniach. Helena jest kobietą głęboko wierzącą, fanatyczką religijną. Porównie się do biblijnej Sary, żony Abrahama, która również urodziła dziecko w późnym wieku. Syna traktuje jak dar zesłany bezpośrednio przez Boga. Ojca Krzysiek nie pamięta, mężczyzna zmarł na zawał, gdy chłopak miał cztery lata. Dziś Helena wygląda bardziej na jego babcię niż matkę. Wychowuje syna w atmosferze dusznej pobożności i lęku przed światem doczesnym. Ironią losu, dała synowi na imię Krzysztof kompletnie nie kojarząc faktu, że słynny kompozytor Krzysztof Komeda skomponował kołysankę dla Antychrysta w filmie "Dziecko Rosemary" co dla Krzyśka jest złośliwą ironią losu. Krzysiek ubiera się na codzień w grzeczny sposób, w ciuchy które kupuje mu matka. Nikt by nie podejrzewał, że nastolatek jest miłośnikiem ciężkiego grania. Anioł z zewnątrz, szatan w sercu. Od Pierwszej Komunii służy do mszy, spędzając w kościele i na plebanii więcej czasu niż we własnym domu, ostatnio został szefem ministrantów.

NPC:
Justyna "Carrie" Krawczyk – Chodzi z Krzyśkiem do klasy. Cicha, mało się odzywa, wszyscy mają ją za nawiedzoną. Dostała ksywkę "Carrie" na cześć bohaterki Stephena Kinga.
Piotrek Bochenek – Klasowy błazen, zapalony kolekcjoner czasopisma "Twój weekend", który chętnie go pokazuje kolegom podczas przerw między lekcjami.

Krzysiek Komeda 200.jpg Krzysiek Komeda 100.jpg

Cai

Jest i mój ulubiony MG, którego psychologia postaci wali mocno jak Tyson Gołotę Mocna ekipa. Do dziś mam zagwozdkę, czy gdybym włożył wtedy w łapę dzieciaka granat emp, nie straciłby głowy.

Dorzucę dla podglądu wymyślonych NPC-ów, trochę bardziej techniczni, by uzupełnić lukę:

Łukasz Zaręba - fan techno i Schwarzeneggera. Nosi włosy postawione na żel, ciemne okulary nawet gdy jest jasno i białe spodnie z tribal wzorem, nazywane pieszczotliwie przez kolegów - spodniami z tatuażem. Zresztą tatuowanie to coś, czym chciałby się w przeszłości zajmować. Nie pogardzi dobrym białeczkiem, które wspomoże jego rzeźbę i upodobni do ulubionej gwiazdy kina akcji. Grając w piłę, nie podaje, tylko sam leci na bramę, po czym oddaje bombę, która mija się z celem o dobrych kilka metrów. Jak na cyber człeka lubiącego trans i elektronikę przystało, odnajduje się również w tranzystorach i programowaniu. Potrafi napisać w Turbo Pascalu program generujący napis "Hello World" i wytrawić płytkę PCB. Jest na tyle dobry, że wie aby przed diodą umieścić rezystor. Co więcej potrafi nawet wyliczyć jaki. Wiedza przydaje mu się aby zbudować okulary z migającymi oprawkami, w sam raz na Love Parade do Berlina.

Daniel Skorupski - nerd II wojny światowej. Kiedyś nałogowo bawił się żołnierzykami, później sklejał plastkiwe modele czołgów i samolotów, wytykając producentom niezgodności historyczne w konstrukcjach. W końcu zabrał się za te trudniejsze, kartonowe z Małego Modelarza. Z pomocą znajomych i Elektroniki Prakycznej zbudował domowej roboty wykrywacz metalu. Chodzi po lasach i dawnych miejscach bitew szukając pamiątek z przeszłości. Przeżywa ekstazę, gdy wygrzebana z ziemi blacha okaże się kawałkiem pordzewiałego bagnetu. W tajemnicy przed wszystkimi trzyma ukryty w piwnicy największy skarb - poniemiecki niewybuch moździerzowy. Żyje legendami o złotym pociągu, tunelach łączących zamek Książ z kompleksem Riese, wunderwaffe i skarbach nazistów ukrytych w Sudetach. Ubiera się w pozyskaną z demobilu, oryginalną, aczkolwiek trochę zniszczoną M65-kę, a gdyby mu pozwolili, nie zdejmowałby z głowy hełmu 101 Powietrznodesantowej.

JohnyTRS

Ważna informacja:

Dostałem właśnie... 7. kartę postaci. Nie chcę nikogo wyrzucać, dlatego zaryzykuję i nikogo nie skreślę.

ZAMYKAM REKRUTACJĘ.

Niech ten temat będzie jeszcze trochę otwarty. Uporządkuję zebrane karty (m.in zrobić łączną listę ~~współwięźniów~~ współuczniów, żeby być pewnym, że nie było np. powtarzających się nazwisk.) Kiedy ogarnę te podstawowe rzeczy, zakładam wątek w komentarzach w dziale "Sesje inne".

I dzięki za ten entuzjastyczny odzew na rekrutację, naprawdę się tego nie spodziewałem.

Ketharian

Autentycznie gratuluję, to świetny wynik, tylko pozazdrościć! Będę z uwagą śledził sesję, bo 7-osobowa drużyna to jednak spory challenge! Trzymam kciuki, powodzenia!

EDIT: lata dziewięćdziesiąte to mój okres licealny, pierwszy McDonalds w Zabrzu, kasety z piosenkami Klosterkeller, pierwsze wydania książkowego Conana kupowane od handlarzy z turystycznych łóżek stojących w holu kolejowego dworca… niesamowite z tak odległej perspektywy czasu wspomnienia!

Brilchan

Cieszę się że mimo ostrej konkurencji wszystkim udało się dostać jak zbiorę trochę sił bo ostatnie dwa dni od pogody ciężko spałem to przeliczę na PW punkty tak jak prosiłeś MG i poszukam tych portretów dla postaci pozdrawiam

multikonciara

To ja też się pochwalę swoją kartą

Imię i Nazwisko: Edyta Szulc.

CECHY
Ciało: 2
Technika: 5
Serce: 2
Umysł: 5

UMIEJĘTNOŚCI
Programowanie: 3
Analiza: 3
Śledztwo: 2
Pojmowanie: 3

Typ: Haker (Programowanie, Analiza, Pojmowanie)

Motywacja

Edyta jest popychana do działania przede wszystkim przez niegasnący głód intelektualnego wyzwania i pragnienie ucieczki od dusznej dla niej rzeczywistości — komputery i analiza złożonych problemów dają jej poczucie kontroli i iluzję sensu w pełnym chaosu i oczekiwań świecie, gdzie ludzie wydają jej się niemądrzy, nieprzewidywalni i frustrujący. Chce udowodnić sobie (a niekoniecznie rodzicom), że jej inteligencja pozwoli jej wyrwać się z małomiasteczkowego marazmu i osiągnąć coś znaczącego w erze rodzącej się technologii cyfrowej. Jednocześnie podświadomie szuka prawdziwego zrozumienia i akceptacji, których brakuje jej w relacjach z otoczeniem. Wynikająca z frustracji nihilistyczna i mizantropiczna postawa każe jej kwestionować i podważać sens wszystkiego, ale to właśnie ten zawód irracjonalnością świata motywuje ją do swego rodzaju „naprawiania” go poprzez logiczne myślenie i rozpracowywanie systemów — zarówno cyfrowych, jak i społecznych. Marzy o świecie, który dałoby się po prostu „zdebugować”.

Ulubione kawałki:

„Bitter Sweet Symphony” The Verve — utwór, który rezonuje z jej nihilistycznymi tendencjami, poczuciem izolacji i rozgoryczeniem prozą życia. Słucha go na kasecie w walkmanie, analizując tekst pod kątem filozoficznym, co pomaga jej przetwarzać emocje, których nie potrafi wyrazić w relacjach z ludźmi.
„Walking in My Shoes” — Depeche Mode
Nie dlatego, że jest smutny. Dlatego, że jest chłodny, zdystansowany i oskarżycielski, a jednocześnie boleśnie szczery.

Oparcie

Michał Nowak, kolega z klasy, olimpijczyk z matematyki, introwertyczny i nieco neurotyczny chłopak o podobnym poziomie inteligencji, który jest w niej skrycie zakochany i zazdrosny o jej „związek”. To jedyna osoba, której Edyta zaufała na tyle, by zdradzić sekret o Krzysztofie, a rozmowy z nim (po szkole, rzadko telefoniczne, bo „nie lubi słyszeć swojego głosu w słuchawce”) pozwalają jej wyrzucić z siebie frustracje i poczuć się mniej samotną, bo choć nawet on nie rozumie jej do końca — redukuje to jej stres i zgryzoty, ponieważ Michał słucha bez osądu i czasem rzuca trafne, racjonalne uwagi. Chłopak czuje, że jej w jej toksycznej relacji ze starszym mężczyzną „coś jest nie tak”, ale jeszcze nie wie co.

Problem

Edyta jest emocjonalnie i poznawczo uwikłana w toksyczny związek z Krzysztofem Bojanem, dotkniętym kryzysem wieku średniego 50-letnim pracownikiem średniego szczebla w TP SA, alimenciarzem, lowelasem i manipulatorem podającym się za kawalera i „prawie 40-latka”, który groomuje ją podstępnie, umiejętnie wykorzystując jej psychiczną izolację i poczucie wyższości. Z racji wieku dziewczyna widzi w nim „dojrzałego partnera” i rozmówcę, ale relacja ta jest pełna manipulacji, emocjonalnego szantażu i ukrytego wykorzystywania — mężczyzna karmi jej ego, by utrzymać kontrolę i zaspokajać swoje cielesne potrzeby, jednocześnie wykręcając się od wszelkiej odpowiedzialności, co jeszcze bardziej pogłębia mizantropię i alienację Edyty, choć z racji swego wieku, epoki i miejsca niepełnoletnia Szulc nie dostrzega jeszcze pełnej toksyczności tej chorej relacji.

Wstyd

Edyta w duchu wstydzi się swojego braku przystosowania i umiejętności społecznych spowodowanych (niezdiagnozowanym i słabo rozumianym jak na owe czasy w społeczeństwie) zespołem Aspergera (otoczenie i ona sama uważają ją po prostu za „dziwną”, „szorstką” i „oschłą”). W szczególności momentów, gdy w przeszłości próbowała „być normalna” na imprezach klasowych, ale zawsze kończyło się to niezręcznymi faux-pas, jak na przykład zbyt dosłownym odebraniem dowcipu, czy zbyt dosłownymi komentarzami na temat cudzej głupoty, co prowadziło do wyśmiewania i innych werbalnych ataków. Szulc cierpi z tego powodu i skrywa to głęboko, ale jej kolega Michał doskonale o tym wie.

Wyjątkowy Przedmiot

Komputer Optimus Prime 486 DX2 (16 MB RAM, Windows 95) z zaawansowanym jak na 1997 rok modemem 28.8 kbps (kupiony przez rodziców jako dodatek komputera, ale tak samo, jak PC, dodatkowo zmodyfikowany własnoręcznie przez Edytę), który daje +2 do Programowania.

Dlaczego? Bo Edyta nie tylko na nim pracuje — ona zna go od środka. Rozkręcała obudowę, wymieniała podzespoły, grzebała w BIOS-ie. To jej prywatna twierdza, jedyne miejsce, gdzie świat zachowuje się zgodnie ze zrozumiałymi zasadami. Technicznie rzecz biorąc, pozwala jej na szybsze i bardziej dyskretne połączenie z siecią (w tamtych czasach rzadkość w małym miasteczku), co ułatwia hakowanie i analizę danych online, dając przewagę w cyfrowych zadaniach, a jej modyfikacje czynią go unikalnym narzędziem do omijania ograniczeń telefonicznych linii.

Opis postaci

Edyta to szczupła, wysoka jak na swój wiek (ok. 170 cm) nastolatka o bladej cerze i nieznacznie przygarbionej postawie, prostych, ciemnych włosach do ramion (zawsze starannie uczesanych i spiętych, bo rodzice wymagają „prezentowania się”), ubrania w stylu „grzecznej uczennicy-kujonicy” — spódnice za kolano, swetry, koszule, wszystko z dobrych sklepów we Wrocławiu, co podkreśla status rodziny, ale bez przesadnej ekstrawagancji. Zachowuje się powściągliwie, analitycznie — mówi mało, ale precyzyjnie, unika kontaktu wzrokowego, preferuje samotność lub rozmowy o faktach/technologii. Emocje tłumi niemal do zera; gdy coś ją porusza, objawia się to bezsennością i przesadnym, kompulsywnym analizowaniem.

Jej mizantropia objawia się w subtelnych grymasach pogardy, gdy słyszy „głupie” i „infantylne” opinie rówieśników, ale powierzchownie jest uprzejma, bo tłumi emocje, w głębi bojąc się otwartego i całkowitego wykluczenia oraz niedotrzymania standardów „nienagannej opinii” surowo wymaganej od niej przez rodziców. Zespół Aspergera sprawia, że ma trudności z intuicyjnym odczytywaniem emocji i intencji, ale bardzo dobrze radzi sobie z analizą i wzorcami.

Ateistka i antyteistka — irytuje się na lekcjach religii, ale z racji społecznie wymaganego konformizmu i wyznania udaje pobożność.

Ze sobą nosi: plecak z zeszytami (każdy przedmiot w osobnej okładce, notatki perfekcyjnie zorganizowane), kalkulator naukowy, walkman z kasetami (w tym ulubionymi The Verve i Depeche Mode), notes na szybkie szkice kodów/programów, paczkę gum do żucia (na stres) i dyskietki z danymi (ukryte w kieszeni, bo komputer to jej pasja). W pokoju oprócz komputera ma książki o programowaniu oraz stosy nagród i notatek z olimpiad, a także innych konkursów szkolnych.

Tło rodzinne

Rodzice Edyty to zamożni, apodyktyczni przedstawiciele nowej klasy średniej po transformacji ustrojowej.

Ojciec, Jan Szulc (45 lat), jest dyrektorem lokalnego oddziału banku PKO, wierzącym w neoliberalny szybki sukces „obrotnych”. Wobec córki jest protekcjonalny i twardy. Wymaga od niej absolutnego posłuszeństwa, potrafi grozić jej wyrzuceniem z domu za choćby najmniejszą oznakę buntu.
Matka, Ewa Szulc (42 lata), starsza księgowa, mocno religijna (fanka JPII) i bardzo konserwatywna, wymagająca perfekcji, wzorowych ocen, „odpowiedniego prowadzenia” i „wyjścia na ludzi”, co oznacza zdobycie prestiżowego zawodu takiego jak lekarz czy prawnik.

Oboje nie rozumieją pasji Edyty do komputerów (kupili jej PC bardziej jako drogi gadżet, symbol własnego statusu, niż prezent — zupełnie nie dostrzegają potencjału IT). Mają tylko jedną córkę, więc przez nią spełniają swoje wydumane ambicje — wygrane olimpiady to ich „trofea”, którymi mogą pochwalić się w towarzystwie małomiejskiej śmietanki.

Dużo od niej wymagają, ale nigdy nie oferują jej autentycznego uznania, co tylko pogłębia frustrację dziewczyny. Rodzina ma głębokie śląskie korzenie (dziadkowie pochodzili z wielopokoleniowych górniczych rodzin), ale po 1989 roku wspięli się społecznie. Mieszkają w dużym domu na obrzeżach Sokołowa Śląskiego, jeżdżą Volvo 850 (ojciec planuje zmienić na coś lepszego, najlepiej Mercedesa klasy E).

BNi

Julia Kowalska: ekstrawertyczna, popularna dziewczyna z klasy, blondynka o bujnym temperamencie, zawsze w centrum plotek i imprez, dobra w sporcie, ale słaba w nauce — Edyta widzi w niej uosobienie „głupoty rówieśników”, choć powierzchownie się z nią dogaduje, bo Julia jest miła i niekonfliktowa.
Tomasz Lis: cichy, nieśmiały chłopak z uboższego domu, pasjonat poezji, historii i książek, unika tłumów — potencjalny sojusznik Edyty w intelektualnych dyskusjach, choć ona pogardza jego emocjonalnością i brakiem ambicji w przedmiotach ścisłych.
Magdalena Król — klasowa gwiazda, urok osobisty, przeciętne oceny, świetnie odnajduje się pośród ludzi. Nie znosi Edyty, bo wyczuwa jej pogardę — choć Edyta nigdy nic nie powiedziała wprost.
Tomasz Rybak — chłopak z „tyłu klasy”, słucha metalu, ma starszego brata w wojsku. Jest jednym z nielicznych, którzy traktują Edytę neutralnie, bez idealizacji ani wrogości.

Brilchan

Adam Chlebowski 100 x 100 pixeli.jpg

Adam Chlebowski 200 Pixeli.jpg

Zgrzeszyłem i zrobiłem portret używając AI/SI deviantarta