Brak założonej sondy... pominięty. Forum nadal relatywnie nowe i nie bardzo wiem jak zakładać. Ale myślę, że odpisy wystarczą.
Bez konkretnych systemów. Sesja nr.1 na bazie d20. Pułapki i elementy zadawać będą pewne obrażenia fizyczne jak tradycyjne obrażenia w walkach, ale bardziej istotne będą obrażenia mentalne (wywołujące nieostrożność, panikę itp) i z uwzględnieniem kombosów (np. klej + obsypanie piórami).
Sesje nr.2 i 3. Prosta mechanika d20. Coś na bazie D&D 3,5 i 5 - komu co podpasuje. Bardziej storytelling niż gra systemowa.

Rozszerzyć? OK.
Pierwszej chyba nie trzeba - motyw dobrze znamy z filmów. Taka świąteczna zabawa dla tych którzy się zastanawiali jak by to zrobili na miejscu dziecka samego w domu i co by się działo.
Drugiej. Do stolicy królestwa dotarł świadek przynosząc pewne informacje i dowody świadczące o powrocie kultu. Niewystarczające dla królowej, ale wystarczające dla świątyni, aby wysłać grupę interwencyjną. Celem jest odnaleźć praktykujących kult i ich powstrzymać... Zdusić kult w zarodku, póki ma mało wyznawców. Tytuł sesji to: "zły kult", ale jego praktyki i cele pozostają do odkrycia
Trzeciej. Przygoda zaczyna się typowo - dostarczyć coś do kogoś, odebrać coś w zamian i wrócić nim minie umówiony czas. Cenna przesyłka spotyka się z zainteresowaniem innych, co utrudnia nieco wykonanie zadania, a ustalanie kim są owi inni, skąd i co wiedzą i dlaczego robią to co robią... oraz kilka innych intryg będzie częścią przygody.
Nie chcę za bardzo spoilerować.
Zarówno w drugiej jak i w trzeciej sesji będzie trochę walki, ale istotniejsze będzie dochodzenie do tego kto co dlaczego i jak ich powstrzymać... zakładam jednak, że postacie będą miały ogólnie dobry charakter.

Witam. Przymierzam się do poprowadzenia przygody i zastanawiam się która cieszyłaby się większym zainteresowaniem.
Oto moje propozycje:

1. Home alone. Krótka sesja w klimatach świątecznych. Lata osiemdziesiąte. Dziecko, lub dzieci, zostały same w domu i trzeba go obronić przed złodziejami, czemu towarzyszy zastawianie pułapek i pseudo walka.
   Alternatywna wersja zakłada, że gracze wcielają się w złodziei.

2. Fantasy. Sesja detektywistyczna rozgrywana w mieście. Drużyna zostaje wysłana, przez świątynię, do miasta, aby odnaleźć i zneutralizować zły kult, który powrócił po stu latach.
   Będzie mapa miasta i wolna ręka dla graczy, a rozwój wypadków zależeć będzie od postępowania postaci.

3. Fantasy. Powtórka sesji z LI (która niestety przepadła wraz z wieloma innymi, gdy forum padło). Postacie transportują przesyłkę od jednego kupca do drugiego i z powrotem, a stawką jest pokaźny kontrakt od samej królowej... a może coś więcej? Będą walki i odkrywanie tajemnicy.

Zapraszam do głosowania i wypowiadania się.

Zaira stała przy drzwiach, obserwując jak pożar powoli dogorywa, a jednocześnie chłonąc ciepło bijące od środka. Będą teraz podróżować przez teren zasypany śniegiem, więc warto było nie marznąć przedwcześnie.
Wszystko tu wydarzyło tak szybko, że aż do teraz nie było czasu na spokojnie o tym pomyśleć. Zwabiono ich tutaj, nie ich pierwszych. Dlaczego? Dla przywilejów od demonów? Krasnolud, lub to co po nim pozostało, dobił niewłaściwego targu z niewłaściwą osobą. Auldegrund popełnił poważny błąd, który kosztował go nawet więcej niż ten myślał iż posiadł.

Koniec rodu Ponurorytu? Rathor pominął osobę Dorlivina, ale Zaira uznała, że lepiej było tego nie mówić. Dorlivin sprzeciwił się swojemu... kimkolwiek Auldegrund dla niego był, i to dzięki tej szlachetnej zdradzie mogli walczyć i ostatecznie wygrać. Dorlivin nie tylko ich ostrzegł, ale w każdej z potyczek dzielnie stał w pierwszej linii.
- Dorlivinie. Miejsce w którym Auldegrund się odrodził po unicestwieniu jego simulacrum i skąd ściągnął kapłanów musi być niedaleko. Mogę je wytropić po śladach które zostawili. Nie wiem co tam znajdziemy, ale uważam, że warto tam się udać i sprawdzić... decyzja należy do ciebie - zwróciła się do krasnoluda.
Osobiście podejrzewała, że może tam być jego oryginalne ciało, ale można było się domyśleć co Auldegrund z nim zrobił po ostatnim odrodzeniu... Ona, na miejscu Dorlivina chciałaby wiedzieć...

Rathor przeżył w tym miejscu więcej niż ich czwórka, więc jak zgadywała Zaira też chętnie zamknie ten rozdział na dobre. A to, że w walce bardzo się wykazał - mimo osłabienia, bardzo dobrze o nim świadczyło. Gdyby tak dołączył do ich ekipy na dobre, byliby znacznie silniejsi, a to oznaczało większe bezpieczeństwo i potencjalnie większy zarobek... nie wspominając, że chętnie pozna historię srebrnego korbacza.
- Rathor. Bez względu na to gdzie pójdziemy, jesteś mile widziany w naszym gronie. Zapraszamy cię, abyś został z nami - zwróciła się do orka.
- Oczywiście ciebie też, Dorlivinie - dodała od razu, spoglądając ponownie na krasnoluda.

Zwracając się do nich, Zaira celowo nie wspominała o potencjalnych łupach. Nie chciała aby Dorlivin i Rathor kierowali się chęcią zysku, a raczej doprowadzeniem sprawy do samego końca.
Ona sama... kierowała się jednym i drugim.

Zastanawialo mnie czy bedziemy szukac miejsca w ktorym Auldegrund sie odrodzil, ale jesli to nie jego simulacrum zginelo tylko on sam, to inna sprawa.
Fajnie, ze jest czas na odpis - ja jutro mam lot powrotny.

Zakładam, że Dorlivin nie pamięta gdzie został stworzony i skąd tu przybył. Zgadza się?

Co do moich pomysłów, to mam dwa.

1. Przed zastawieniem sideł i pułapki, przenieść łóżka do miejsca obozowania.
2. Dodać barykadę przy drzwiach do pomieszczenia z pentagramem (od strony jaskini). Jeśli chcemy pilnować przy głowach dzików, to taką barykadę którą da się założyć w kilka sekund.

Wyjść czy zostać? Tak czy inaczej czekała ich walka! Auldegrund nie odpuści, a wbrew wcześniejszym przypuszczeniom Zairy, ten bałwan lepił się gdzieś indziej. Łatwiej by było gdyby cały proceder odbywał się w Loży - wówczas znaleźli by go tu i teraz, ale nie mieli tyle szczęścia.
Zaira poradziła by sobie w normalnej dziczy, ale niekoniecznie w tym śniegu, a do tego nawet pomijając fakt że sama niewiele by zdziałała, znacznie lepiej było przygotować zasadzkę niż w nią wpaść... A jak już przyjdą ich zaatakować i uda im się obronić, będzie mogła wytropić skąd przybyli - i wtedy wyruszą.

Szykowali się do obrony!
Ostatnie czego chcieli, to zostać zaatakowanym z dwóch stron. Nie było czasu na dokładne przeszukiwanie jaskini, ale z tego co widzieli do tej pory - nie było tu już żadnych więcej ukrytych przejść. A gdyby były Rathor raczej by to zobaczył i im powiedział. W pierwszej kolejności Zaira zniszczyła pentagram i jego ornamenty - nawet jeśli była to już tylko dekoracja, Zaira wolała nie ryzykować. Jedyną inną możliwością zdawał się być komin, który musiał prowadzić na powierzchnię. Gdy Zaira nachyliła się nad paleniskiem spoglądając do góry zobaczyła coś co wyglądało na serię małych otworów wywierconych w skale - wystarczających aby dym się wydostawał, ale na tyle małe że raczej nikt tamtędy nie przejdzie - może mysz lub pająk Kraghula. Komin też można więc było skreślić jako potencjalne wejście do Loży.
Jeśli chodziło zaś o Auldegrunda, który ostatnio przybrał postać siwowłosego krasnoluda, raczej nie przybędzie on pod postacią owada - Zaira obstawiała coś wielkiego z futrem, zakładając że będzie przygotowany na działania w śnieżnym lesie, gdyby opuścili Lożę. Jeśli tak, ogień mógłby być skuteczny. Prawdziwy ogień - nie to iluzjonistyczne które mieli tutaj.
Innym czynnikiem, który zdawał się być skuteczny, był środek usypiający, którym chcieli ich nakarmić. Zaira już raz go użyła, więc powtórzenie tego manewru, zwłaszcza teraz kiedy mieli czas na przygotowania, był jak najbardziej słuszny. Elka podpytała Dorlivina gdzie było go najwięcej, a następnie zebrała ile się dało.
- Może dodamy go do sideł? Da się tak jakoś na te szpony? - zaproponowała krasnoludowi.

Zdecydowali że ustawią sidła i pułapki w przejściach, gdzie trudno będzie je ominąć. Pomysł był dobry i Zaira postanowiła, że chętnie pomoże Dorlivinowi z ich rozstawieniem.
- Poczekaj, przenieśmy tam najpierw łóżka. Nie wiemy jak długo przyjdzie nam czekać. Warto mieć opcję, może nie aż wyspania się, ale przynajmniej wypoczęcia, - zaproponowała.
Pomysł był słuszny, toteż przed zastawieniem pułapek przenieśli łóżka z pokoi "gościnnych" do zakamarka z ołtarzem, gdzie jak ustalili będą się bronić. Było ciasno, ale dali radę. Niewykluczone też było, że łóżka będą nie tyle dla odpoczywających, ile dla rannych... Do tego woda pitna, jedzenie i medykamenty - wszystko dobrze zorganizowane.

Gdy w pomieszczeniu w którym był pentagram Zaira pomagała, a tak naprawdę tylko przyglądała się Dorlivinowi, podczas zastawiania pułapki przy tajnym przejściu, pomyślała, że może warto zabarykadować drzwi łączące to pomieszczenie z jaskinią - przynajmniej jakoś prowizorycznie i oczywiście nie zamykając nikogo w nim, jeśli postanowią użyć podglądaczy w głowach trofeów, aby monitorować salę wejściową. Fakt, że mieli taką opcję dawał im tę przewagę, że nie dadzą się zaskoczyć - a przynajmniej taki był plan.

Możemy też zrobić przemeblowanie - ustawić stoły i inne meble, tak aby ograniczały mobilność po wejściu. Choć nie mamy pewności, czy Auldegrund nie zostawił sobie jakiegoś tylnego wejścia, którego nie znaleźliśmy... Zaira zerknie w komin - musi mieć odprowadzenie, ale czy jest ono na tyle duże, że ktoś się tam zmieści?

Konstrukcja opuszczająca na dół była dość złożona, ale jej obsługa była łatwa do zrozumienia. Początkowo Zaira się dziwiła, gdyż zwykła drabina byłaby prostsza, a schody praktyczniejsze. Jednak zrozumiała przewagi jaką dawała ta... prowadnica? Można było nią przenosić kilka osób na raz, towary, a co ważniejsze skutecznie zatrzymać delikwentów na dole - w ramach kolejnego stopnia przetrzymywania więźniów.

Gdy tylko opuścili Kraghula i Dorlivina, elfka dobyła łuku. Zdecydowała się na strzały o srebrnym grocie, na wszelki wypadek. Oczywiście nie trzymała łuku napiętego, bo zmęczyła by mięśnie w kilkanaście sekund, ale gotowa była oddać strzałę... mając nadzieję, że to przynajmniej pomoże mężczyznom się wycofać.
Na szczęście posągi się nie ruszyły - coś co zawdzięczali znalezionemu amuletowi. Zaira odetchnęła z ulgą.

Pozostawała kwestia potencjalnego więźnia. Zaira bacznie obserwowała poczynania towarzyszy, nadal ubezpieczając ich z łuku - na wypadek problemów. Naturalnie, okazało się to zbyteczną ostrożnością, gdyż wszystko wskazywało na to, że spotkali sprzymierzeńca.
Zaira nie słyszała o czym rozmawiają panowie, ale fakt że nawiązali dialog mówił sam za siebie.

- Wygląda na to, że wszystko w porządku, - Zaira zwróciła się do towarzyszek.
- Mamy chwilę. Możesz zerknąć na ostatnie wpisy Auldegrunda? Może zdradzą nam coś przydatnego? - zwróciła się do Jaithe.

@Santorine napisał:

@Mekow napisał:

Czas minął? To nie do północy?

Liczyłem od czasu swojego ostatniego posta

Aha... no cóż, ok. Nie ma co wstrzymywać.
To przepraszam za brak posta w tej kolejce - był w drodze.

Czas minął? To nie do północy?

Może dziennik zostawię Jaithe, bo ona może go odczytać.

To Zaira weźmie: klucz, złoto, pierścień, dziennik Auldegrunda i trzeci eliksir.

Po zerknięciu do kart postaci: najlepiej będzie jeśli Jaithe weźmie tarczę, a Zaira miecz.

@MG Z tarczą, Jaithe walczy na jakich zasadach? Nadal unarmed z jakimś "ale"?

@Santorine napisał:

@Piołun napisał:

Chyba następną sesje trzeba zagrać w otwarte KP, bo trudno czasem orzec w co jest kto dobry

Jeśli wszyscy wyrażą zgodę, mógłbym zrobić eksport KP i dać na wspólnym czacie (lub docu), jeśli tak Wam będzie wygodniej.

Jestem za. Gramy postaciami, które się znają od dłuższego czasu, więc wiedzą o sobie co nieco.

Sorki z brak odpisu. Była wspólna decyzja do podjęcia i czekając na jej wynik, termin mi się zapodział. Raczej nic zmieniającego sytuację by nie było, więc spokojnie.

To Zaira może zabrać tarczę - gdy nie ma łuku, to jedna ręka jest pusta... w sumie miecz też, jeśli nie ma chętnych, może srebro okaże się jakoś wyjątkowo skuteczne.

I pytanko do MG
"poczuła się, jak gdyby spuszczono ją na samo dno grobu"
W sensie tylko zapachu? Czy uczucie opadania też?

Jeśli Zaira, zostając na półce skalnej, podejdzie dwie kratki na lewo od znaku zapytania, to czy uda jej się rozszyfrować co to jest (ten znak zapytania)?
Zobaczyć czy opłaca się ryzykować?

Jeśli tak, to może uda się podkraść do klatki? Jak to tylko sterta ciuchów to lepiej będzie darować sobie schodzenie i od razu iść do drzwi.

Mnie obrazki pokazują się bez zarzutu, dziękuję Mam nadzieję, że innym też działają

Co robimy ekipa? Ostrożnie "windą" na dół? W dwóch ratach?

@Santorine napisał:

A tutaj działa? Link do obrazu.

Działa. Działa bardzo ładnie

Cztery pokoje "gościnne" - akurat dla nich. Może liczebność była dodatkowym powodem dla którego zaproszono tu właśnie ich ekipę? Mieli zostać odurzeni i śpiąc w tych pokojach czekać na złożenie w ofierze? Zaira uznała te głowy za paskudne i od razu odwróciła wzrok. Co innego jeleń z majestatycznie wyglądającymi porożami, dzik z kłami, wypchany niedźwiedź lub pięknie upierzony ptak - to było estetyczne. Ludzkie głowy wyglądały okropnie - ani to to ładne, ani chwalebne... Ich głowy miały zapewne skończyć podobnie.

Elfka uspokoiła swoje nerwy gdy opatrywała Zakareth i Kraghula. Pomoc towarzyszom była czymś zupełnie normalnym. Ale kapłanka została sama i oberwała za nich wszystkich, podczas gdy oni skupili się na siwobrodym, a konkretnie gdy Zaira to zrobiła - należało jej zrekompensować to poświęcenie. Kraghul zaś był ich najsilniejszym wojownikiem, że nic dziwnego iż obrano go jako główny cel. Musiał pozostać sprawny i silny - i miał tak dobrze zbudowaną klatę, że... pomaganie im pomogło też mentalnie elfce.

Szkoda, że nie było zapasów i jedyne co Zaira mogła zebrać z kuchni to środek nasenny. Śniegolodowe zaklęte konstrukty nie jadały... Ciepło, na przykład wydzielane przez ogień mogło być skuteczną bronią przeciwko nim, ale tego właśnie brakowało tutejszemu oświetleniu.

Religia. Znowu, religia! Bogowie mieli dość mocy i nie potrzebowali posługaczy, ale zawsze znajdzie się taki, który za przywileje 'darów' jak to je określono, będzie zabijał innych i składał ich w ofierze.
Ona sama zniszczyła by oba obrazy. Już nawet miała dłoń na rękojeści scimitara. Ale decyzja był inna - cóż, Zaira nie zamierzała się wyrywać z niszczeniem. W czym by im to pomogło? Poczuli by się trochę lepiej i tyle.

Sprawdzić kamieniem jak tu wysoko? Sama też by to zrobiła. Ale czy kamień upadł na skały, czy kości poprzednich ofiar? Ciężko było powiedzieć...

- Bardziej znam się na polowaniu, niż zastawianiu pułapek. To dwie zupełnie różne rzeczy, - zauważyła Zaira i zamyśliła się na chwilę. Uśpienie ich było niczym sidła i co zamierzali zrobić potem? Wypuszczać pojedynczo, bez broni, osłabionych, aby na nich zapolować? Dorlivin to udaremnił... - ale wiem jak to się rozstawia. - powiedziała po krótkiej chwili. Przez myśli przemknęła jej wizja połączenia sideł z środkiem nasennym, ale ten musiał by być zaaplikowany na metal nie dłużej niż minuty przed zatrzaśnięciem się, a tego przywileju nie mieli.

- Ktoś wie coś więcej o tym bogu, co może nam się przydać? Jak postępują jego kapłani na przykład?- zagadała cicho, nie chcąc aby jej głos poniósł się tunelami.
Plany planami, ale teraz musieli iść dalej.

@Santorine napisał:
Wstawione. Znasz może jakiś host, na którym działa? Używałbym takiego.

Dziękuję, będzie mi bardzo miło
Znam dwa: deviantart i postimages.
Polecam deviantart. Jest trwały i można dodać opis.
Postimages też działa, ale chyba usuwa po paru latach.

Strzały chyba będą dla Zairy

Odzyskała tamte wystrzelone?

@MG Wstaw proszę mapkę na doca. Mi w Anglii się nie wyświetla