Przejdź do treści
  • Kategorie
  • Ostatnie
  • Tagi
  • Popularne
  • Świat
  • Użytkownicy
  • Grupy
  • Strona startowa
Skórki
  • Jasny
  • Brite
  • Cerulean
  • Cosmo
  • Flatly
  • Journal
  • Litera
  • Lumen
  • Lux
  • Materia
  • Minty
  • Morph
  • Pulse
  • Sandstone
  • Simplex
  • Sketchy
  • Spacelab
  • United
  • Yeti
  • Zephyr
  • Ciemny
  • Cyborg
  • Darkly
  • Quartz
  • Slate
  • Solar
  • Superhero
  • Vapor

  • Domyślna (Cyborg)
  • Brak skórki
Zwiń
Patronite
  1. Start
  2. Rekrutacje
  3. Archiwum
  4. Terra Felix - Dziady

Terra Felix - Dziady

Zaplanowany Przypięty Zablokowany Przeniesiony Archiwum
21 Posty 7 Uczestników 515 Wyświetlenia 1 Obserwuje
  • Najpierw najstarsze
  • Najpierw najnowsze
  • Najwięcej głosów
Odpowiedz
  • Odpowiedz, zakładając nowy temat
Zaloguj się, aby odpowiedzieć
Ten temat został usunięty. Mogą go zobaczyć tylko użytkownicy upoważnieni do zarządzania tematami.
  • MorphM
    MorphM
    Morph
    napisał(a) ostatnio edytowany przez Morph
    #1

    Terra Felix - Dziady

    obrazek

    ***

    Oto jestem tutaj!
    W końcu stawiam stopę na tej ziemi wyklętych i zapomnianych. Krainie wysnutej z marzeń, pragnień i niespełnionych tęsknot. Wykutej z potu i krwi. Zbudowanej na fundamencie połamanych kości i wydłubanych oczu. Zatopionej w morzu dumy i melancholii oraz wbijanego przez pokolenia poczucia wyjątkowości.
    Dróg, by tu trafić nic nie ułatwia. Stając na niezliczonych rozstajach wypatrywałem śladu gór. Zimny dreszcz przebiega mi po plecach. Oto raj, gdzie z miejsca ogarnia mnie spokojny krwi i myśli rytm.

    Przystaję tuż przy kapliczce. Płuca napełniam powietrzem przesyconym zapachem majowych ziół i kopciem listopadowych zniczy. Od razu znać, żem w krainie, gdzie wieczny ogień w zamku Swentoroga płonie. Ten ogień, co go żywią pobożne kapłany.

    Terra Felix. Ziemia szczęśliwa, a nad mą głową jeno kruki i wrony

    ***

    Panująca niepodzielnie od ponad tygodnia jesienna słota napędzała Mordechajowi klientów. Szynk pękał w szwach od samego świtu, aż po późną noc. Ester, jego córka, ledwo nadążała z donoszeniem zamówień do stołów, a ogień pod kuchnią płonął przez całą dobę. Fakt ten oczywiście cieszył niezmiernie starego karczmarza. W końcu im więcej klientów, tym trzos pełniejszy. Co prawda prawie połowę z nich stanowili carscy, ale i to miało też swoje plusy. Dzięki temu Mordechaj mógł zacieśnić więzy z majorem, który został przysłany prosto z Petersburga na nowego dowódcę garnizonu.
    -Czy podać jeszcze wina, panie majorze? - zapytał z życzliwym uśmieszkiem, podchodząc do stołu przy którym siedział oficer wraz ze swoim kompanem.
    -Widzisz Lioszka - odezwał się mocno zachrypniętym głosem Iwan Stiepanowicz Komarow - Czy to Petersburg, Sewastopol, czy ten bagnisty zapizdów, Żydzi wszędzie jednacy. Tylko rozpijanie carskiej armii im w głowie.
    -Daj spokój, Wania - odparł Aleksiej Jewgienjewicz Szyszkin, najbliższy przyjaciel Komarowa i pełniący obowiązki lekarza garnizonowego - Przecież poczciwy Mordechaj widzi, że cię zgryzota piecze, to dba aby ci balsamu na twe pęknięte serce nie zabrakło. Prawda Mordechaju? - zwrócił się bezpośrednio do szynkarza.
    Stary karczmarz pogładził brodę i skłonił się nisko, już żałując w duchu swojej decyzji. Teraz bardziej pewne niż koszmar w głodny rok i nowe daniny na wiosnę było to, że oficerowie zażyczą sobie butelkę tokaju na koszt lokalu.
    -Toć złote słowa z ust waszych Błagorodii płyną - odparł, zabierając ze stołu puste misy i przecierając blat - Jedno spojrzenie na pana majora wystarczy, aby wiedzieć, że tęsknota duszę mu trawi. A wiadomo przeta, że nic tak smutków nie leczy, jak łyk przedniego wina.
    -Widzisz Wania. Może to i Żyd, ale dobry człowiek. Wytocz zatem Mordechaju beczkę tokaju, bo mój przyjaciel doprawdy z ciężkim się boryka problemem. A i pogoda w tym waszym Kraju Północno-Zachodnim taka, że jeno smętku człowiekowi dodaje.
    -Beczkę? - jęknął z przerażenia Mordechaj.
    -A czymże są nawet i dwie beczki tokaju wobec wieczności. Kto jak kto, ale ty Mordechaju wiedzieć powinieneś, że spokój ludzkiej duszy więcej wart, niźli wszelkie skarby ziemi.
    Szynkarz pokiwał ze smutkiem głową i począł z wolna wycofywać się w stronę kontuaru.
    -Wytocz zatem beczułkę i napełnij kielichy carskiej braci, aby wnet śpiew radosny w twych progach pobrzmiewać zaczął.

    Beczka ważyła niemało i Mordechaj z trudem wytoczył ją z piwniczki. Cięższy od niej był jednak frasunek, który przygniatał serce poczciwego szynkarza. Wino trzymał na ślub Estery, aby gości weselnych podjąć z należnymi honorami. Napełniając kielichy i tak już mocno podbitych kozaków, Mordechaj zachodził w głowę, jakimż to sposobem Aleksiej Szyszkin zgadł, że tak zacny trunek w jego piwniczce spoczywa. Ślepy traf to sprawił, czy jakie diabelskie sztuczki za tym stały.

    Szyszkin nadprzyrodzonych talentów nie miał. Życiowe doświadczenie tylko mu podpowiadało, że jak szynkarz żydowski córkę ma, to i jakieś lepsze wina musi gdzieś głęboko pochowane. Po prawdzie, zarówno on, jak i jego druh wina mieli już dość. Od rana walczyli i choć głowy mieli tęgie, nie o dalsze pijaństwo mu chodziło Sprytem i podstępem można, by to nazwać, wszak z własnej empirii wiedział, że kozacy krzywo patrzeć na petersburskiego paniczyka, co go car ich zwierzchnikiem uczynił. Wino zaś nie tylko na nostalgię i melancholię lekiem jest zacnym, ale i na wkupienie się w łaski osób nieprzychylnych doskonałym sposobem.

    -Lioszka jedna rzecz w tym naszym zesłaniu dobra jest - powiedział Komarow, ciężką głowę na dłoni wspierając.
    -Nie mów tylko bracie, że cię chętka wzięła, aby swe ulubione charty po tych bagiennych lasach gonić i do polowania zmuszać.
    -Moje charty?! - oburzył się major - Psinki moje umiłowane. Lioszka czyś ty oczadział?
    -To co takiego dobrego w tym naszym zesłaniu, nagle dostrzegłeś.
    -Powiadają Lioszka, że tutejsi nadal potajemnie prastarych bogów czczą i różne zaklęcia znają.
    -No i co z tego Wania? Co ty na łapaniu guślarzy i zabobonnych Poleszczuków zasług chcesz nazbierać, by do Petersburga wrócić.

    Major machnął zbywającą dłonią. Powiódł wzrokiem po rozbawionej kozackiej gromadzie, która ledwo dwa łyki tokaju wzięła, a już pod powałą dudniło echo ich przepitych głosów.
    Szeroki w barach Kozak o poszarpanych wąsach, wsparłszy stopę na ławie – zawył wysokim i nad wyraz czystym tenorem refren pieśni o czarnym kruku krążącym nad stepem. Zgodnie ze zwyczajem jego podwładni zawtórowali mu gęstym, basowym pomrukiem, aż zadźwięczały kielichy na stołach.
    -Чёрный ворон, что ты вьёшься Над моею головой? / Czarny kruku, czemu krążysz Nad moją głową?
    Ты добычи не дождёшься, Чёрный ворон, я не твой! / Ty zdobyczy się nie doczekasz, Czarny kruku, ja nie twój!

    ***

    Strugi deszczu chłostały zgarbioną postać niemal z każdej strony. Wiatr dął to z lewa, to z prawa, nie dając gęślarzowi ani chwili wytchnienia. Mimo to parł naprzód. Nie dlatego, że cechowała go tak wielka siła charakteru. Za tą niezłomną postawą stała zwyczajna konieczność. Tkwiący głęboko w każdym człowieku instynkt przetrwania. Nie ulegało bowiem żadnej wątpliwości, że gdy tylko przystanie on, czy przysiądzie na chwile, wnet jego ciało ogarnie chłód, a zaraz po nim niemożliwe do opanowania drgawki. Kiedy komuś szósty krzyżyk w życiowym cenzusie stanie, to wiadomym jest, że kostucha czai się już za każdym rogiem. Dlatego gdy ujrzał blask bijący z okien majaczącej na końcu drogi chałupy, przyspieszył kroku. Ledwo zdążył przejść parę metrów, a już zwolni, a następnie przystanął.

    Zimno z miejsca, kostropatym paluchem mu na kręgosłupie zagrało. Bardziej jednak niż lodowatych strug deszczu spływających po karku, przeraził się słów, których echo posłyszał.

    Любо, братцы, любо, / Miło bracia miło
    Любо, братцы, жить! / Miło bracia żyć
    С нашим атаманом не приходится тужить! / Z naszym atamanem nie wypada się smucić

    Westchnął ciężko gęślarz. Ze smutkiem spojrzał na karczmę i na dym unoszący się nad kominem. W myślach tylko ogrzał zmarznięte i przemoczony stopy przy palenisku Uśmiechnął się krzywo, w duchu przeklinając swój kulawy los.
    Westchnął raz kolejny i strzepując wodę z kołnierza swej kapoty, ruszył dalej obchodząc karczmę szerokim łukiem.

    ***

    "When people told themselves their past with stories, explained their present with stories, foretold the future] with stories, the best place by the fire was kept for... The Storyteller Morph"

    Witajcie wy, którzy zboczyliście ze szlaku i trafiliście pod ten dach. Ogień w moim kominku płonie nieustannie, chętnie dając wszystkim i schronienie przed mrokiem. Gdy żar z paleniska będzie ogrzewał wasze kości, ja - skromny bajarz - z wielką ochotą umilę wam czas opowieścią. Wszak czy jest coś lepszego w długie, jesienne wieczory? Rozgośćcie się więc i posłuchajcie, co tym razem wykiełkowało z mrocznego ziarna, które w mym umyśle zasiała Melpomena.

    Terra Felix — kraina z mitu wykuta

    Akcja sesji rozgrywać się będzie w Polsce, ale nie w sensie ściśle określonej geograficznej przestrzeni, czy ważnego momentu w dziejach. Choć oba te czynniki będą miały niebagatelne znaczenie dla klimatu i tonu opowieści. Terra Felix to Polska, ale wydobyta z przestworzy wyobraźni, osnuta wokół narodowych mitów i legend, obciążoną całym brzemieniem historii, otulona w sarmacką dumą, przyozdobiona romantyczną melancholią i zanurzona w mrocznej słowiańskiej mgle.
    Terra Felix to kraina fantastyczna, gdzie stwory z pradawnych klechd, kroczą dumnie tuż obok wyruganych z państwowości pysznych szlachetków. Kraina gdzie carski oficer będzie topił smutki pospołu z kozackim żołdakiem. To miejsce, gdzie żydowska duchowość przenikać się będzie z zakazanymi pogańskimi praktykami, a wszystko w rytm cerkiewnych chórów i kościelnych dzwonów.

    Poprzez mroki dziejów

    Tak, jak Terra Felix jest miejscem fantastycznym, tak też i czas akcji będzie nieokreślony, nieprecyzyjny i mglisty. A mimo to bardzo jasno rezonujący i budzący niezwykle barwne i wyraziste skojarzenia. Będzie to czas mroczny i krwawy, a jednocześnie pełen tlącej się nieustannie nadziei.
    Za panowania Mikołaja I, gdzieś między powstaniem listopadowym, a styczniowym w ten oto czas godzina ponura wybije i losy ludzkie popląta, a my w sesji to wszystko spiszemy i będziemy przeżywać.

    Marznica

    To wieś licha, pośród gęstych borów i bagien Polesia ukryta. Przez ludzi i bogów zapomniana. To tu rozgrywać się będą te wszystkie dramatyczne wydarzenia. Sioło absolutnie fikcyjne. Podobnie, jak Sadogóra, czyli większa mieścina, która będzie się gdzieś w tle przewijać. To tu ulokowany jest mały carski garnizon.

    Tryzyna, abo też Dziady

    Choć nie są to tożsame obrzędy, to na potrzeby Terra Felix stanowią dziejową spuściznę pogaństwa. Już nawet za czasów Mickiewicza mało, co wiedziano o tych prawdziwych pogańskich praktykach. Zostało tylko ledwo słyszalne echo dawnych dziejów.
    Cel i znaczenie tych obrządków jest jednak jasny i klarowny. Chodzi o pamięć, kontakt z duchową spuścizną i nieustanne przypominanie, żeśmy tylko nic nieznaczącym pyłem.
    Na bazie tych uroczystości osnuta jest kanwa opowieści, którą chciałbym w tej sesji zaprezentować.

    Ten wyjątkowy dzień będzie kulminacją wydarzeń w których przeplatać się będą różne wątki tak sensacyjne, jak i okultystyczne, miłosne oraz duchowe i kulturowe.

    Bohaterowie Graczy

    Tutaj niestety nie będzie pełnej wolności, albowiem aktorzy tego dramatu są przeze mnie z góry wyznaczeni. Jako gracze będzie mogli naszkicowany przeze mnie szkielet wypełnić treścią w postaci charakteru, światopoglądu i repertuaru zachowań, ale każda postać ma dość jasno określoną rolę w tej fabule.

    Sesja będzie z tych kameralnych i w sumie krótkich. Istnieją dwa stronnictwa, dwie możliwe drogi wejścia do gry.

    Opcja pierwsza to osoby bezpośrednio zaangażowane w organizację i przeprowadzenie obrzędu. Czyli ludzie z Marznicy i są to:
    -Stary Guślarz lub Szeptucha - czyli duchowi przywódcy lokalnej społeczności. Strażnik obrzędu, tradycji i wiedzy o tym, co znajduje się poza zwyczajnym porządkiem świata.
    -Uczeń lub uczennica - nowicjusz pozostający pod opieką Guślarza albo Szeptuchy. Człowiek stojący na progu poznania, posiadający pewną szczególną predyspozycję.
    -Ksiądz, pop - czyli lokalny przedstawiciel oficjalnej religii. Człowiek rozdarty między instytucją, własną wiarą, społecznością i rzeczywistością, której nie potrafi całkowicie wyjaśnić.

    Opcja druga to wcielenie się w parę carskich wojskowych i są to:
    -Nowy dowódca garnizonu w Sadogórze - carski oficer zesłany na prowincję, człowiek nieszczęśliwie zakochany, prześladowany przez wspomnienie i senne koszmary.
    -Lekarz garnizonowy - rówieśnik i wieloletni przyjaciel nowego dowódcy. Racjonalista, człowiek mocno osadzony w materialnej rzeczywistości, który zawsze wspiera przyjaciela, choć niekoniecznie podziela jego motywacje.

    Mamy zatem pięć archetypów do wyboru. Każdy z nich posiada pewne ustalone z góry elementy swojej historii, zdolności i sekrety. Opis postaci będę wysyłał poprzez prywatne wiadomości, aby zachować pewne rzeczy w sekrecie.

    Podstawowa wersja scenariusza zakłada, że gracze wcielają się w postacie przedstawione w pierwszej opcji. Istnieje opcja ukazania całej historii z całkowicie odmiennej perspektywy i wtedy gracze odgrywają postacie z drugiej opcji.
    Gdyby chętnych było na tyle dużo, że obsadziliby wszystkie role, to jestem gotowy poprowadzić i taki wariant.

    Intryga

    Zbliżają się Dziady. Uroczystość pogańska, która mimo że zakazana zarówno przez władze świeckie, jak i duchowne niezmiennie jest przez mieszkańców Marznicy organizowana i kultywowana. Po części dlatego, że dawne wierzenia wciąż są żywe pośród nich. Istnieje jednak powód główny dużo bardziej pragmatyczny. Mieszkańcy Marznicy wierzą mianowicie, że jeśli zaniedbają odprawienie uroczystości, to na sioło spadnie ogrom zła i nieszczęść. Krowy mleka nie będą dawać, zboża nie obrodzą, a śmierć obfite żniwo zbierać będzie.

    Są jednak pośród mieszkańców tacy, którzy uważają to wszystko za zabobon i gardzą tym wszystkim, wyśmiewają, a nawet czynnie zwalczają. Najważniejszą postacią z tego obozu jest Chwedor Wasiluk, najbogatszy chłop we wsi, a ponoć i w całej gminie.

    Grupa ludzi, której przewodzi Stary Guślarz przygotowuje się do obrzędu. Muszą zacząć od zebrania od wszystkich daniny/ofiary dla zmarłych oraz zadbać o to, aby cała uroczystość przebiegła spokojnie i bez zakłóceń. Nie chodzi tylko o obawę przed denuncjacją, ale też o zabezpieczenie duchowe. Od wielu bowiem tygodni wszystkie znaki na ziemi i niebie wskazują, że tego roku duchy niezwykłe są niespokojnie, a czasami nawet agresywne.

    W toku wydarzeń pojawią się też okoliczności niezwykle ekstraordynaryjne i nie chodzi tylko o przybycie nowego dowódcy garnizonu i to jeszcze przysłanego z samego Petersburga.

    Dwa porządki świata

    Rzeczywistość, w której rozgrywa się sesja, podlega dwóm niezależnym, lecz przenikającym się porządkom. Pierwszy wyznacza rytm natury i codziennego życia człowieka. Drugi określa relacje między światem ludzi a tym, co duchowe i nadprzyrodzone. Oba istnieją równocześnie, ale rządzą się odmiennymi prawami.

    Porządek natury

    Wiosna · Lato · Jesień · Zima

    To naturalny cykl przyrody, od którego zależy życie wszystkich istot. Wyznacza następstwo pór roku, rytm prac polowych, dostępność pożywienia, zmiany pogody oraz warunki codziennego przetrwania.
    Porządek natury jest powszechny i niezmienny w swoim następstwie. Nie zależy od ludzkich wierzeń, obrzędów ani obecności sił nadprzyrodzonych.

    Porządek duchowy

    Czas Jasny · Czas Ciemny

    Drugi porządek nie dotyczy przyrody, lecz stanu relacji pomiędzy światem ludzi a rzeczywistością duchową. Określa, jak silna jest granica oddzielająca oba światy oraz w jakim stopniu istoty i zjawiska nadprzyrodzone mogą oddziaływać na materialną rzeczywistość.
    W przeciwieństwie do pór roku nie jest to cykl związany z temperaturą, pogodą czy długością dnia. Czas Jasny i Czas Ciemny nie są również odpowiednikami dnia i nocy. To odrębny rytm, któremu podlega cała rzeczywistość.

    Czas Jasny

    Okres, w którym granica między światem materialnym a duchowym pozostaje silna. Istoty nadprzyrodzone nadal istnieją, ale ich zdolność do bezpośredniego oddziaływania na ludzi i otaczającą ich rzeczywistość jest mocno ograniczona.
    Nie oznacza to całkowitej nieobecności zjawisk duchowych. Mogą pojawiać się znaki, przeczucia, sny czy osobliwe zdarzenia, jednak bezpośredni kontakt i materialna manifestacja należą do rzadkości. Wyjątkowe okoliczności mogą czasowo osłabiać tę granicę i umożliwiać silniejsze oddziaływanie.

    Czas Ciemny

    Okres, w którym granica między światem materialnym a duchowym słabnie, a niekiedy niemal zanika. Rzeczywistość przypomina wówczas świat spowity niewidzialną, kosmiczną mgłą, przez którą oba porządki przenikają się znacznie swobodniej.
    Istoty duchowe mogą oddziaływać na materię, manifestować swoją obecność i wchodzić w bezpośrednie relacje z ludźmi. Zjawiska nadprzyrodzone stają się częstsze, bardziej namacalne i niebezpieczne. To, co w Czasie Jasnym pozostaje ledwie wyczuwalnym śladem, w Czasie Ciemnym może stać się realnym zagrożeniem.
    Czas Ciemny nie jest jednak wyłącznie okresem zagrożenia. To również czas, w którym kontakt ze światem duchowym staje się możliwy na znacznie większą skalę. Właśnie dlatego od wieków odprawia się wówczas obrzędy i próbuje nawiązywać kontakt z tym, co na co dzień pozostaje niedostępne.

    Tmorok

    Tmorok to nazwa odnosząca się do mrocznej, duchowej strony rzeczywistości - tej części świata, która wymyka się ludzkiemu poznaniu, budzi lęk i stanowi źródło wielu nadprzyrodzonych zjawisk.

    Nie jest po prostu krainą umarłych ani osobnym miejscem, do którego można dotrzeć. Tmorok jest obecny w rzeczywistości, choć jego natura pozostaje dla ludzi niejasna. Przenika świat materialny, ale nie podlega jego zwykłym prawom. Zamieszkują go istoty, których pochodzenia, zamiarów i sposobu istnienia człowiek nie potrafi w pełni zrozumieć.

    Nie wszystko, co pochodzi z Tmoroku, musi być złe lub wrogie. Ludowe opowieści, wierzenia i doświadczenia przekazywane z pokolenia na pokolenie mówią zarówno o duchach zmarłych, jak i o istotach, które nigdy nie należały do ludzkiego świata. Niektóre można przebłagać, inne odpędzić lub z nimi się porozumieć. Są też takie, wobec których człowiek pozostaje bezsilny.

    Dla mieszkańców Marznicy, Tmorok jest źródłem niepokoju, ale również częścią rzeczywistości, z którą trzeba nauczyć się żyć. Obrzędy, zakazy, przesądy i tradycje nie powstały bez przyczyny. Są próbą zrozumienia i oswojenia tego, co nieznane, a przede wszystkim ochrony przed tym, co może przedostać się do ludzkiego świata.

    W Czasie Jasnym Tmorok pozostaje w dużej mierze odległy i niedostępny. W Czasie Ciemnym jego obecność staje się znacznie wyraźniejsza, a granica oddzielająca go od świata ludzi traci swoją moc.

    Zależności między porządkami

    Oba cykle funkcjonują niezależnie od siebie. Zima nie oznacza automatycznie Czasu Ciemnego, podobnie jak lato nie musi oznaczać Czasu Jasnego. Człowiek może doświadczać surowej zimy podczas Czasu Jasnego albo żyć w pełni lata, gdy duchowa granica słabnie.

    Człowiek żyje więc jednocześnie w dwóch porządkach. Pierwszy pozwala mu zrozumieć rytm świata, uprawiać ziemię i planować własne przetrwanie. Drugi przypomina, że rzeczywistość nie kończy się na tym, co można zobaczyć, dotknąć i nazwać.

    Podsumowanie

    • System: autorski - Terra Felix
    • Czas trwania sesji - to będzie raczej krótka sesja. Celuję w jakiś 3 miesiące gry.
    • Ilość graczy: Podstawowy wariant sesji przewiduje od 1 do 3 graczy. Opcja gry mieszkańcami Marznicy lub carskimi oficerami. W przypadku większego zainteresowania istnieje opcja uruchomienie dwóch równoległych perspektyw fabularnych - mieszkańców Marznicy oraz wojskowych z Sadogóry - co pozwoli zwiększyć obsadę do 5 osób.
    • Kryteria przyjęcia graczy: krótki opis postaci na bazie dostarczonego schematu i założeń
    • Platforma: forum
    • Częstotliwość odpisów: klasyka zamknięta w umownym tygodniu. 5-6 dni dla graczy na posty, 1-2 dni dla mnie.
    • Dokumenty Google: brak
    • Użycie AI: wedle uznania. Cenzura to zło!
    • Czas trwania i zakończenia rekrutacji: 14 dni, planowany start sesji 15-16 listopad.
    1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
    ♥
    7
    • GladinG
      GladinG
      Gladin
      napisał(a) ostatnio edytowany przez
      #2

      Tematyka mitologii słowiańskiej mnie interesuje, więc będę myślał nad zgłoszeniem się do rekrutacji. Krótki czas rekrutacji oraz ilość pracy ostatnimi czasy nakładają mi jednak mocno cugle i całkiem możliwe, że poza myśleniem nad zgłoszeniem się nie pójdę dalej.

      Zastanawia mnie jednak, kwestia mistrz-uczeń. Planujesz mieć graczy w relacji mistrz-uczeń (guślarz/szeptucha oraz uczeń/uczennica)?

      Z wymienionych dostępnych opcji guślarz lub uczeń najbardziej do mnie przemawia, ale to na razie pierwsze wrażenie.

      Ciekawi mnie też podział na dwie grupy, ponieważ księdza, a nawet bardziej popa, widziałbym bliżej stronnictwu carskiemu niż pogańskiemu (guślarz, szeptucha...).

      Zastanawiam się też, czy swoje miejsce w scenariuszu mógłby mieć gęślarz, czy też jakiś bardziej współczesny opisywanym wydarzeniom odpowiednik (musiałbym poszukać, jaki byłby w XIX wieku stosowny odpowiednik).


      A do tego uważam, że 4-tą edycję Warhammera należy zniszczyć.

      1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
      1
      • MorphM
        MorphM
        Morph
        napisał(a) ostatnio edytowany przez
        #3

        @gladin co do poruszonej przez Ciebie kwestii mistrz-uczeń. Tak taka zależność jest i będzie obecna w sesji. Przypuszczam, że Twoje pytanie o to wynika z obawy przed takim układam. Popraw mnie jeśli się mylę.
        Jeśli tak, to mogę Cię zapewnić, że nie będzie w takiej relacji miejsca na wydawanie rozkazów, czy umniejszania roli ucznia. Wręcz przeciwnie. W niektórych kwestiach, to uczeń będzie miał wyższą, czy nawet dominującą pozycję.

        Proponowany scenariusz nie jest klasyczną rpgową przygodą. To forma swego rodzaju dramy, gdzie role są zarysowane. Postacie mają wspólny cel, którym jest przeprowadzenie zgodnie z prawidłami prastarego obrzędu. Ma on zapewnić wszystkim w okolicy spokojne życie na najbliższe miesiące.

        Poszczególne postacie mają jednak różne motywacje, aby brać udział w tym obrzędzie. W toku przebiegu fabuły pojawią się wydarzenia, które postawią pod znakiem zapytania zasadność tych pogańskich praktyk, a każda z postaci będzie przez to wystawiona na próbę charakteru i przekonań.

        Poniekąd masz rację, że księdzu, a tym bardziej popowi bliżej do carskiej władzy. Zwłaszcza, że praktykowanie dawnych wierzeń jest zakazane zarówno przez oba kościoły, jak i władzę świecką.
        Także zarówno ksiądz i jaki i pop są postaciami, które stoją na rozdrożu. Nawet powiedziałbym na kilku rozdrożach.

        Taki lokalny duchowny musi umieć żyć w zgodzie z miejscowymi. Jego zwierzchnicy są daleko, a gniew Poleszczuków może się dla niego źle skończyć. Ma też świadomość, że te dawne praktyki są niezwykle głęboko zakorzenione w ludziach i lepiej próbować ich od nich delikatnie odwodzić niż siłą im tego zabraniać. Obaj duchowni wiedzą też że na współpracy z carską władzą, a zwłaszcza w tej wojskowej odmianie, nie zawsze się dobrze wychodzi.

        Także osoba wcielająca się w ten typ postaci będzie musiała balansować pomiędzy tymi wszystkim siłami i szukać jakiegoś sposobu odnalezienia się w tym wszystkim.
        Obie postacie mają też pewne sekrety, które sprawiają że ich rola w tym wszystkim staje się jeszcze bardziej skomplikowana i niejednoznaczna.

        Gęślarz pojawia się w moim wstępie i mogę zdradzić, że będzie postacią której obecność w sesji będzie zauważalna. Niestety nie będzie tym razem możliwości wcielenia się w inne postacie niż te opisane w pierwszym poście.

        1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
        👍
        1
        • PasiastyP
          PasiastyP
          Pasiasty
          napisał(a) ostatnio edytowany przez
          #4

          Brzmi świetnie. W najbliższych dniach będę miał możliwość zreflektować czy będę miał czas na sesję ( trzy tygodniowa nieobecność w domu...)

          1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
          👍
          1
          • GreKG
            GreKG
            GreK
            Mecenas
            napisał(a) ostatnio edytowany przez
            #5

            Cudne. Grałbym szeptuchą.
            Niestety nie wcisnę.
            Powodzenia!
            Będę obserwował.

            1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
            0
            • DecybelkaD
              DecybelkaD
              Decybelka
              napisał(a) ostatnio edytowany przez
              #6

              Brzmi ciekawie, widzę jednak, że chętni zgłaszają się raczej po stronie "ducha", a ja bym graka chętniej po stronie "materii", czyli carskich oficjeli, więc chyba tym razem nie będzie dla mnie miejsca, ale przycupnę.

              GladinG 1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
              1
              • DecybelkaD Decybelka

                Brzmi ciekawie, widzę jednak, że chętni zgłaszają się raczej po stronie "ducha", a ja bym graka chętniej po stronie "materii", czyli carskich oficjeli, więc chyba tym razem nie będzie dla mnie miejsca, ale przycupnę.

                GladinG
                GladinG
                Gladin
                napisał(a) ostatnio edytowany przez
                #7

                @Decybelka nie chowaj się po kącie, tylko do dzieła; póki co wszyscy piszący w tym wątku zgodnie stwierdzili, że u nich słabo z czasem i albo już wiadomo, że się nie zgłoszą, albo też tak wyjdzie. Zresztą pierwsza preferencja nie wyklucza innych opcji.


                A do tego uważam, że 4-tą edycję Warhammera należy zniszczyć.

                1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                0
                • MorphM
                  MorphM
                  Morph
                  napisał(a) ostatnio edytowany przez
                  #8

                  @decybelka to prawda. @gladin ma 100% rację.
                  Perspektywa duchowa ma co prawda priorytet i jest niejako domyślna. Zgodnie z tym, co zakładałem większym zainteresowaniem cieszą się mieszkańcy Marznicy niż rosyjscy oficerowie.
                  Jednak istnieje opcja poprowadzenia tej sesji tylko w oparciu o carskich wojskowych. Na pewno zmieni to rozkład akcentów w fabule, ale to naturalne.

                  1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                  0
                  • JhnWJ
                    JhnWJ
                    JhnW
                    Administrator Obsługa Developer
                    napisał(a) ostatnio edytowany przez
                    #9

                    Walczą we mnie rozsądek i chęć zagrania. Raczej wygra rozsądek, ale kto wie... Tym bardziej, że przewidujesz sesję jako krótkie zobowiązanie, co jest ważne. Stąd też pytanie, na ile postacie są sztywne, a na ile są to rzeczywiście archetypy? Myślałem o archetypie ucznia który wrócił ze stolicy lub innego miasta, może studiował tam medycynę czy coś (może brakło finansowania na dalszą edukację, może skończył), ale tam liznął bardziej wielkomiejskiego okultyzmu, zafascynowanego Lemegeton (lub jego bardziej pasującymi do czasów odpowiednikami) czy alchemią 😉 Trochę zainspirowane Reynevanem z Trylogii Husckiej, który generalnie był bardzo słabym magiem, ale bardziej ludowe stwory zwały go "Toledo" od miasta gdzie była społeczność czarowników bardziej akademickich. Tylko w tym przypadku mieliyśmy powrót do macierzy do prawdziwego mistrza 🙂

                    1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                    0
                    • MorphM
                      MorphM
                      Morph
                      napisał(a) ostatnio edytowany przez Morph
                      #10

                      Dobrze. To może, żeby nie utrudniać i nie bawić się dalej w ciuciubabkę pokażę, jak to wygląda od zaplecza.
                      Mam nadzieję, że publiczne pokazanie archetypów i ich tajemnic nie popsuje zabawy. To były jedyny powód dla którego nie zrobiłem tego od razu.

                      Guślarz

                      Rola: wiejski przewodnik duchowy, strażnik lokalnej tradycji i obrzędów.
                      Pozycja: szanowany członek społeczności Marznicy, posiadający wiedzę i doświadczenie w kontaktach ze światem duchowym.
                      Udział w Dziadach: odpowiada za przygotowanie i przeprowadzenie obrzędu, zna jego reguły, formuły i zwyczaje.
                      Ograniczenia: jego wiedza opiera się przede wszystkim na tradycji i doświadczeniu. NIe jest osobą obdarzoną szczególną zdolnością bezpośredniego kontaktu ze światem duchowym.
                      Konflikt: odpowiedzialność za zachowanie tradycji i bezpieczeństwo społeczności w obliczu zjawisk, których nawet on nie zawsze potrafi zrozumieć.
                      Do wypełnienia: osobowość, pochodzenie, historia, źródła wiedzy, stosunek do lokalnych wierzeń i relacja z Uczniem.

                      Szeptucha

                      Rola: wiejska uzdrowicielka i osoba zajmująca się praktykami ludowymi, leczniczymi oraz duchowymi.
                      Pozycja: samotna kobieta mieszkająca na uboczu, przy lesie. Pozostaje związana ze społecznością Marznicy, choć funkcjonuje nieco poza jej codziennym życiem.
                      Udział w Dziadach: posiada wiedzę i praktyczne umiejętności niezbędne do przygotowania oraz przeprowadzenia obrzędu.
                      Ograniczenia: jej metody i tradycja różnią się od tych, które reprezentuje Guślarz. Są przede wszystkim dużo bardziej indywidualistyczne w przeciwieństwie do tych guślarskich, które podkreślają wspólnotowy charakter obrzędu. Nie cieszy się też takim samym społecznym uznaniem.
                      Konflikt: samotność i dystans wobec społeczności, a zarazem odpowiedzialność za ludzi, którzy przychodzą do niej po pomoc.
                      Do wypełnienia: osobowość, pochodzenie, historia, stosunek do społeczności i relacja z uczniem.

                      Uczeń / Uczennica

                      Wiek: 18–25 lat.
                      Rola: uczeń Guślarza lub Szeptuchy, początkujący adept tradycji.
                      Dar: szczególna wrażliwość na świat duchowy. Potrafi wyczuwać obecność nadprzyrodzonych istot, a w określonych okolicznościach również je widzieć i nawiązywać z nimi kontakt.
                      Ograniczenia: nie rozumie w pełni swojego daru i nie potrafi nad nim panować.
                      Pozycja społeczna: przez swoje zachowanie i doświadczenia często uznawany za osobę dziwną, niezrównoważoną lub szaloną.
                      Konflikt wewnętrzny: żyje na granicy dwóch światów i niekiedy sam traci pewność, który z nich jest bardziej rzeczywisty.
                      Udział w Dziadach: pomaga w przygotowaniu i przeprowadzeniu obrzędu, a jego dar może mieć szczególne znaczenie podczas kontaktu ze zmarłymi.
                      Do wypełnienia: osobowość, pochodzenie, historia, relacja z mistrzem, stosunek do własnego daru oraz to, jak radzi sobie z życiem na granicy światów.

                      Ksiądz

                      Rola: katolicki duchowny związany z Marznicą lub Sadogórą
                      Pozycja: były uczestnik powstania, człowiek głęboko związany z polskim ruchem niepodległościowym. Jego zaangażowanie ma zarówno wymiar osobisty, wynikający z doświadczeń i utraty towarzyszy, jak i duchowy. Władze carskie nie darzą go zaufaniem, a jego działalność i poglądy budzą ich niechęć.
                      Udział w Dziadach: uczestniczy w przygotowaniu lub przeprowadzeniu obrzędu, mimo że stoi on w sprzeczności z nauczaniem Kościoła. Nie jest to jednak wyłącznie ukłon w stronę lokalnej tradycji.
                      Konflikt: przeszłość powstańcza, obowiązki kapłańskie i codzienne życie pod carskim panowaniem nieustannie się ze sobą ścierają. Szczególnym ciężarem jest jego kontakt ze zmarłymi towarzyszami broni, których obecność nie pozwala mu odciąć się od przeszłości.
                      Tajemnica: miewa kontakt ze zmarłymi uczestnikami powstania. Nie wiadomo, czy są to rzeczywiście duchy poległych, czy wojenne doświadczenia, czy też zjawiska których sam nie potrafi rozpoznać.
                      Do wypełnienia: osobowość, pochodzenie, droga kapłańska, udział w powstaniu, stosunek do niepodległości, wiary i lokalnych wierzeń oraz charakter kontaktów ze zmarłymi towarzyszami.

                      Pop

                      Rola: duchowny prawosławny związany z Marznicą lub pobliską Sadogórą.
                      Pozycja: przedstawiciel oficjalnej religii i człowiek dobrze ułożony z carskimi władzami. Cieszy się ich zaufaniem, a także sympatią i poparciem stacjonujących w okolicy Kozaków. Jego pozycja daje mu wpływy, ale również nakłada na niego określone obowiązki.
                      Udział w Dziadach: uczestniczy w przygotowaniu lub przeprowadzeniu obrzędu, choć pogańskie praktyki pozostają sprzeczne z nauczaniem Kościoła. Jego obecność może być tolerowana przez władze, ale niekoniecznie przez wszystkich przedstawicieli Cerkwi.
                      Konflikt: dotychczasowy porządek wiary i przekonań zaczyna się chwiać. Widzi tajemniczy byt, a powracające sny przynoszą obrazy i doświadczenia, których nie potrafi pogodzić z własnym rozumieniem świata. Zaczyna wątpić nie tylko w to, co widzi, ale również w to, co dotąd uważał za prawdę.
                      Tajemnica: widzi pewną istotę lub obecność, której natury nie rozumie. Towarzyszą jej sny, które zdają się mieć związek z tym, co widzi na jawie. Nie wie, czy są to znaki, pokusy, ostrzeżenia, czy coś, na co jego religia nie przygotowała go do odpowiedzi.
                      Do wypełnienia: osobowość, pochodzenie, droga kapłańska, relacje z władzami i Kozakami, stosunek do lokalnych wierzeń, stosunek do zjawy i snów.

                      Major - dowódca garnizonu

                      Rola: oficer armii Imperium Rosyjskiego, nowo mianowany dowódca garnizonu w Sadogórze.
                      Pochodzenie: ubogi szlachcic, przeniesiony z Petersburga na prowincję po tym, jak jego starania o rękę córki generała spotkały się z niechęcią jej ojca.
                      Sytuacja osobista: nieszczęśliwie zakochany, wyobcowany i przygnębiony, nieszczęśliwy. Obawia się, że jest przeklęty, a jego los przesądzony. W snach nawiedza go zmarła siostra, która popełniła samobójstwo z powodu nieszczęśliwej miłości.
                      Udział w Dziadach: dobrowolnie przybywa do Marznicy, licząc na możliwość nawiązania kontaktu z siostrą i uzyskania odpowiedzi na dręczące go pytania.
                      Konflikt: próba odnalezienia sensu i odpowiedzi w świecie, którego istnienia nie potrafi jednoznacznie ocenić.
                      Do wypełnienia: osobowość, światopogląd, stosunek do służby wojskowej, wiary i zjawisk nadprzyrodzonych oraz sposób przeżywania własnego nieszczęścia.

                      Lekarz garnizonowy

                      Rola: rosyjski lekarz wojskowy, przyjaciel majora.
                      Pozycja: oficer związany z garnizonem w Sadogórze,.
                      Relacja: od dawna bliski przyjaciel majora. Martwi się o jego stan i niepokoi go coraz większe zainteresowanie sprawami nadprzyrodzonymi.
                      Udział w Dziadach: towarzyszy majorowi w wyprawie do Marznicy, próbując mieć przyjaciela na oku.
                      Konflikt: racjonalne tłumaczenie rzeczywistości zderza się z doświadczeniami i przekonaniami przyjaciela. Sam musi zdecydować, jak daleko posunie się w próbach powstrzymania go.
                      Do wypełnienia: osobowość, pochodzenie, doświadczenie zawodowe, stosunek do religii i przesądów oraz charakter relacji z majorem.

                      Tak wyglądają te moje ramowe archetypy postaci. Zawsze jest otwarty na rozmowę, pomysły graczy i istnieje możliwość zmiany pewnych zapisów w archetypie. Choć nie wszystkie.

                      1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                      1
                      • GladinG
                        GladinG
                        Gladin
                        napisał(a) ostatnio edytowany przez
                        #11

                        Ja poproszę schować tajemnice i te inne przypisane do ról! Nie czytałem i nie chcę psuć sobie ewentualnej zabawy!

                        A przy okazji, są jakieś rekomendowane lektury, coś, co stanowiło podstawę dla klimatu planowanej sesji?


                        A do tego uważam, że 4-tą edycję Warhammera należy zniszczyć.

                        1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                        1
                        • OdinO
                          OdinO
                          Odin
                          napisał(a) ostatnio edytowany przez
                          #12

                          Brzmi świetnie, bardzo podoba mi się osadzenie akcji fabularnej, w takim, a nie innym okresie historycznym - niezależnie od tego, jak mocno i autorsko został on zmodyfikowany. Na ten moment najbardziej przemawia do mnie archetyp księdza i jego powstańczej przeszłości. Jeżeli będę miał taką okazję to chętnie zgłoszę się właśnie do odgrywania tej postaci.

                          1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                          ♥
                          1
                          • MorphM
                            MorphM
                            Morph
                            napisał(a) ostatnio edytowany przez Morph
                            #13

                            @gladin zgodnie z prośbą poukrywałem treść archetypów. Kto będzie chciał zajrzy, a kto nie... to nie. 🙂

                            Jeśli chodzi lektury, to nie mam ani jakiejś jednej pozycji, ani nawet jakiegoś większego kanonu, który mógłbym polecić. Mogę jedynie powiedzieć, że inspiracją jest historia Polski, nasza narodowa mitologia z jej wszystkim zaletami i wadami, zapomniane i spychane na margines słowiańskie dziedzictwo (to zrozumiałem, bo materialnych śladów niewiele, a cała kultura i historia osadzona jest na chrześcijańskim korzeniu)

                            Zatem Terra Felix jest jak napisałem w pierwszym poście krainą z wyobraźni. Zbudowaną na bazie sarmackich mitów o potędze, podszytej klechdami o dziadach borowych, czy podaniach o Trygławie, na całej romantycznej poezji, na martyrologii wyzwoleńczej, na mesjanizmie, na burzliwej historii, na miksie kulturowym i religijny.
                            Bardziej nawet jakieś lektury mogę polecić obrazy Jacka Malczewskiego, który jest nie tylko na mojej prywatnej topce malarzy, ale też jego płótna są dobrą wizualizacją tego, co przyświecało mi gdy budowałem w głowie to uniwersum. Są to bowiem obrazy gdzie mity narodowe, religijne, kulturowe mieszają się w niesamowity sposób.

                            @odin zapraszam serdecznie.

                            1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                            2
                            • DecybelkaD
                              DecybelkaD
                              Decybelka
                              napisał(a) ostatnio edytowany przez
                              #14

                              Ja sobie spojrzałam w w archetypy i kurczę, pierwotnie myślałam o majorze i bym się nacięła, zgodnie z opisem lekarz brzmi bardzurj jak coś, w co bym chciała iść.

                              Ogólnie widziałam kogoś, kto zaczyna z pozycji "oświeconego sceptyka", któremu ewentualnie w trakcie gry rzeczywistość mówi "sprawdzam" 😉

                              1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                              🙂
                              0
                              • MorphM
                                MorphM
                                Morph
                                napisał(a) ostatnio edytowany przez
                                #15

                                @decybelka według takich założeń to faktycznie lekarz jest lepszym wyborem. Jednak przy drobnych zmianach to i major łapie się pod coś takiego.
                                To nie jest tak, że ten młody oficer z automatu ma wierzyć w duchy i cały metafizyczny zwierzyniec. Po prostu w moim zamyśle jest to typowy przedstawiciel tzw. "rosyjskiej duszy" Można lekko wyciszyć skłonność do melancholii, czy skłonną do emocjonalnych uniesień naturę i będzie to już bliżej temu o czym myślisz.

                                Przedstawione archetypy są pewną ramą. Jest wyznaczony kierunek, ale można w każdym przypadkuto jakoś tam zmodyfikować.

                                1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                                0
                                • DecybelkaD
                                  DecybelkaD
                                  Decybelka
                                  napisał(a) ostatnio edytowany przez
                                  #16

                                  To jeszcze się zastanowię nad tą dwójką, chyba że jest ktoś już zdecydowany na któregoś z panów, to wtedy bez żalu wezmę drugiego.

                                  1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                                  0
                                  • DecybelkaD
                                    DecybelkaD
                                    Decybelka
                                    napisał(a) ostatnio edytowany przez
                                    #17

                                    Daję znać, że odpuszczam rekrutację, z powodów osobistych nie mogę obiecać regularności odpisów, a nie chcę zawodzić, zwłaszcza, że już gdzie indziej jestem zaangażowana.

                                    1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                                    0
                                    • GladinG
                                      GladinG
                                      Gladin
                                      napisał(a) ostatnio edytowany przez
                                      #18

                                      A jak inni?
                                      @Pasiasty @Odin @JhnW @Inni ?

                                      Ja jeszcze nie zdecydowałem. Do tej pory @Decybelka najbardziej była pewnym zgłoszeniem i dumałem, aby jednak pójść w carskiego oficera. Bez niej, to widzę, że na razie nikt, kto się jako tako deklarował, w guślarza nie celował, to może bym zaczął szkicować taką postać (nadal bez zobowiązania zgłoszenia się do sesji).


                                      A do tego uważam, że 4-tą edycję Warhammera należy zniszczyć.

                                      1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                                      0
                                      • JhnWJ
                                        JhnWJ
                                        JhnW
                                        Administrator Obsługa Developer
                                        napisał(a) ostatnio edytowany przez
                                        #19

                                        Ja niestety nie, ale naprawdę mocno walczę ze sobą, tym Malczewskim (jeden z moich ulubionych malarzy) mnie Morph jeszcze dobił. No ale trzymam się mocno rozsądku...

                                        1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                                        🤖
                                        0
                                        • OdinO
                                          OdinO
                                          Odin
                                          napisał(a) ostatnio edytowany przez
                                          #20

                                          Ja zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią chętnie zagram i nawet już jakąś tam wersję roboczą postaci stworzyłem.

                                          1 odpowiedź Ostatnia odpowiedź
                                          ♥
                                          1

                                          Cześć! Wygląda na to, że jesteś zainteresowany tą rozmową, ale nie masz jeszcze konta.

                                          Masz dość przewijania tych samych postów za każdą wizytą? Po zarejestrowaniu konta zawsze wrócisz dokładnie do tego samego miejsca, w którym byłeś wcześniej, możesz wtedy również wybrać opcję otrzymywania powiadomień nowych odpowiedziach (e-mailem lub powiadomieniem push). Będziesz też mógł zapisywać zakładki i głosować na posty, aby okazać uznanie innym członkom społeczności.

                                          Z Twoją pomocą tez post mógłby być nawet lepszy 💗

                                          Zarejestruj się Zaloguj się
                                          Odpowiedz
                                          • Odpowiedz, zakładając nowy temat
                                          Zaloguj się, aby odpowiedzieć
                                          • Najpierw najstarsze
                                          • Najpierw najnowsze
                                          • Najwięcej głosów


                                          • Zaloguj się

                                          • Nie masz konta? Zarejestruj się

                                          • Aby wyszukiwać zaloguj się lub zarejestruj.
                                          Powered by NodeBB Contributors
                                          • Pierwszy post
                                            Ostatni post
                                          0
                                          • Kategorie
                                          • Ostatnie
                                          • Tagi
                                          • Popularne
                                          • Świat
                                          • Użytkownicy
                                          • Grupy
                                          • Strona startowa