[Path 2ed] Runa cienie
-
Okazało się też, że do posiadłości został zaproszony Koniecświacki, Który ucieszył się z wyprawy, Widzieli też, że Nys także uda się do owego szlachcica aby tam się ugościć.
Wjechali do centrum miasteczka, czarodziejka musiała przyznać że naprawdę nigdy nie widziała tak zadbanego i czystego miasta, jednak by tylko trafiła przed i wielki Pałacyk Gdzie mieszkał sam Stadnicki, zobaczyła rząd pali na które zostały nabite potwory o przezroczystej skórze, które wcześniej zaatakowały ubogich szczuroludzi Gdy wysiadali zobaczyła, że chłopczyk w dosyć bogatym stroju rzuca metalowymi strzałkami w umierające przetwory, ale potem podeszła do niego kobieta, w szlacheckim stroju wyglądająca na jego matkę i powiedziała
- Syneczku, nie rzucaj te potwory strzałkami, bo przyspieszysz ich śmierć. Nie po to tata je nabijał na pal, Abyś ty i teraz tak szybko dobijał!-
-Przepraszam!- Powiedział, to mama Potem wróciła go po głowie Potem je zobaczyła.
- Och to nie kto inny, Jak Elphira Odbieraczka światła! Jestem Małgorzata, żona Stanisława Stadnickiego, A to mój syn Damian!-
Chłopiec podbieg do niej zachwycony i zapytał.
- Będę mógł zobaczyć pani korowód ślepców?!-Karendis Przyglądała się wszystkiemu z boku, spoza wozu, stojąc obok Demonique I powiedziała cicho .
- Ty kurwa co się tutaj dzieje…- -
Pierwsze wrażenie było dobre przynajmniej do chwili gdy dotarły do dworku “przyozdobionego” palami z urdefhanami.
-Wygląda na to że Baron Zachariasz woli nie odhaczyć po kolei nazwisk z listy tylko zająć się wszystkimi w tym samym czasie. Tylko chyba nie poszło po jego myśli. - Podzieliła się swoimi przypuszczeniami z resztą.Pani domu i jej synek też robili “wrażenie” choć po ich zachowaniu mogła przypuszczać że byli przyzwyczajeni do takich widoków, widać nie była to kara zachowywana na specjalne okazje w tych stronach.
-Mój korowód… czego ? - Powiedziała spoglądając się za siebie w kierunku reszty podróżnych a konkretnie Demonique, gdy skończyła ją już zabijać wzrokiem wróciła do rozmowy.
-Miło poznać, to jest moja małżonką Ramiel i nasze przyjaciółki, Grimm i Eleril. - Przedstawiła resztę jak gdyby to było zwykłe powitanie i nie były otoczone truchłami i konającymi potworami na pach. -
Żona gospodarza uśmiechnęła się promiennie do czwórki dziewczyn i powiedziała.
- O tym książki nie wspominały, ale przecież nie muszę mówić o każdym prywatnym szczególeBardzo mi miło poznać Twoją żonę i konkubiny! Męża zawsze namawiam, żeby wziął ze dwie na wypadek gdyby kiedyś mnie głowa bolała, ale on jest taki tradycjonalista!-
Dziewczyny zrobiły się czerwone jak buraki, a Ramiel wyjaśniła.
- Nasza relacja właściwie to Nie zostały jeszcze w ten sposób unormowana, ale pomyślimy naprawić pomysłem…-
I wtedy dziewczyny zrobiły się wręcz purpurowe, a potem Pani Domu wyjaśniła Przemkowi.
*- Korowód ślepców na pewno został w domu, przeież by strasznie utrudniali podróżowanie.Zaraz potem zabrano całą grópę garderoby gdzie mogły się odświeżyć i przepchać czekając na posiłek.
-
Elphi zastanawiała się czy nie powinna przedstawić dziewczyn trochę inaczej biorąc pod uwagę ich bardziej niż przyjacielską relację, jednak nie było to potrzebne bo gospodyni zorientowała się w sytuacji a nawet sobie dopowiedziała parę rzeczy. Takiej reakcji się nie spodziewała i musiała bardzo się postarać by zachować powagę a nie pokładać się ze śmiechu lub powiedzieć czegoś co by jeszcze bardziej zawstydziło dziewczyny, zwłaszcza że Ramiel też dołożyła coś od siebie.
-Powiedzmy że książki mijają się z faktami a w niektórych przypadkach autorka pozwoliła sobie na wesołą niczym nieskrępowaną twórczość.-Uważaj kochanie bo jeszcze trochę a wpędzisz nasze drogie przyjaciółanki do wczesnego grobu takimi uwagami. Wszystko w porządku u was ? - Powiedziała nie kryjąc rozbawienia gdy już znalazły się w garderobie i miały trochę prywatności.
-
Rozmowa o książkach
Ścianka pokiwała głową ze zrozumieniem, i powiedziała.
- To jest tak samo jak z moim mężem, ciągle piszą że pali sąsiedniejszy, atakuje sąsiadów, porywa ludzi, a to wszystko przez złe zrozumienie kontekstu wszystkich wydarzeń. -
Widziały jak Karendis wskazuje na dwór i kręci głową wreszcie jest zaniepokojona.Garderobie szybko się przebrały, ale Eleril zapytała.
- Ale taki konkubiny to jak u was funkcjonują?-Uczta
Nauczcie przyszedł zarówno Koniecświacki ze swoją córką, jak i przerażające bliźnięta, oraz Demonique z Karendis. Większość służby była bardzo lekko ubrana, za wyjątkiem szkieletu, które przyznała najstarsza córka szlachcica Felicjana, który oczywiście nie nosiły ubrania. Gdy przyniesiono pierwsze potrawy, raki gotowane i zupę rakową, trzeba przyznać żylaki wyglądały na naprawdę dobrze odżywione, Stadnicki zapytał.
- Naprawdę, nie tylko spotykam mojego starego towarzysza, ale też tak wspaniałą głosicielkę ładu, i każycielkę nieprawych!- -
Elphira rozumiała zaniepokojenie Karendis sytuacja była dość osobliwa, szkoda że Koniecświacki nie raczył wspomnieć o tym wcześniej. No ale raczej nie było jak się wycofać zwłaszcza że
-Jak funkcjonuje ? Chyba u wszystkich jest podobnie z życiem w związku bez ślubu ? Jak jest u elfów ? Czy pytasz o Ustalav ? To chyba zależy od hrabstwa no i zawsze znajdą się obrońcy moralności i przyzwoitości którzy będą kręcić nosem. - Odparła na pytanie Eleril która wyraźnie zainteresowała się tematem.
~***~
Elphira zastanawiała się czy Stadnicki podejmuje tak wszystkich swoich gości czy tylko tych na których chce wywrzeć odpowiednie wrażenie. Ubiór służby był dość “specyficzny” w sensie odkrywał więcej ciała niż zakrywał, nie była pewna czy był to gust gospodarza na codzień czy jego pomysł na tą okazję. Podobnie nie była pewna co myśleć o szkielecie, czy była to norma czy też jego córka próbowała się popisać przed gośćmi.
-Glosicielkę ładu ? To dość osobliwy tytuł, zastanawiam się jakie historie pan słyszał o mojej osobie. niestety sama w sumie nie wiem wiele o panu. -
O konkubinach
Eleril zamyśliła się i zapytała
- Czyli to jest u was legalne?-Poczęstunek
Stadnicki zaśmiał się i wyjaśnił
- Przecież gdziekolwiek się pani pojawi, wszelka nieprawość zostaje ukarana Nawet jeśli pani sobie z tego nic zdaje sprawy, to zaprowadza pani w miejsce chaosu. W końcu groza to miłość, siła to łaskawość, a tylko w Tyrani wolność!- -
-
-A czemu miałoby nie być legalne ? W Kyonin nie jest ? - Popatrzyła się na fechmistrzynię poczym spytała z figlarnym uśmiechem.
-Czyżbyś była zainteresowana ?~***~
Wywód gospodarza wiele mówił o jego postrzeganiu świata i czemu interpretował jej poczynania w dość osobliwy wygodny dla niego sposób.
-Ta, zazwyczaj rozprawiałyśmy się z jakimś niegodziwcem, bestią lub kimś kto czuł się nietykalny dzięki swym układom i nadużyciom. - Zgodziła się z Ramiel by sprostować, liczyła że nie zmieni się to w debatę światopoglądową bo zapewne ta rozmowa brzydko by się skończyła dla wszystkich obecnych. -
O ważnych sprawach rozmowy
Eleril zarumieniła się i zapytała.
- To miałybyście coś przeciwko temu? -
Ramiel wzruszyła ramionami i odpowiedziała.
- Szczerze, to wolałabym bardziej permanentne rozwiązania.-Za przyjęciu Stadnickiego
Stadnicki uśmiechnął się i wyjaśnił.
- Tak wiem starczyłyście z korupcją, a przecież to jest najgorsza forma chaosu! Chociaż muszę przyznać, że osobiście traktuję prawo raczej jak poezję, niż jak jak to na miejsce w Cheliax. Trzeba trzymać się ducha piekła, a nie sztywnych zasad- -
-Kochanie przyznasz chyba że jesteśmy już dawno poza etapem na którym miałybyśmy coś przeciwko. Choć Ramiel ma rację że możemy wymyślić coś lepszego niż konkubinat… - Odpowiedziała bez zastanowienia, spodziewała się że prędzej czy później odbędą taką rozmowę z Eleril na temat ich dalszej relacji. Co prawda wolała odbyć tą rozmowę w trochę innych bardziej romantycznych okolicznościach ale nie można było kontrolować wszystkiego w życiu.
~***~
Słuchając wywodu Stadnickiego przypomniała sobie że chyba ktoś wspomniał że ten był diabolistą, to by tłumaczyło jego światopogląd.
-To dość osobliwe spojrzenie na korupcję, ta zazwyczaj opiera się na pewnych zasadach i układach… ale to chyba nie są odpowiednie dywagacje do posiłku. - Spróbowała zmienić temat, po jego wcześniejszym wywodzie o tyrani mogła się domyślić co miał na myśli poprzez “ducha piekła”. -
Diablica zamieniła się i popatrzyła na nie z zachwytem.
*- To znaczy, że mogłabym być z wami… Na Stałe? - pocałowała je obydwie. Grimm pomachała dłońmii w obronnym geście i powiedziała.
- Witam wystarczy status przyjaciółanki… Przynajmniej na jakiś czas.-Przy stole z diabłem.
Przez jakiś czas posiłek, przyniesiono też pieczonego dzika, pierogi i kapłony ze śliwkami. W końcu pan na tym zamku potarł usta i uśmiechając się łagodnie i dobrotliwie powiedział.
- Tak więc jak rozumiem pani Przybyły tutaj w związku z moim dawnym udziałem przedsięwzięciu związane z runą cienia, w którym uczestniczył też mój dobry przyjaciel Koniecświacki? Zapewniam panie, że ostatni atak został zatrzymany bez wysiłku, a rLudzcy uczestnicy zostali przesłuchali a potem… Smakują paniom raki?- -
Pocałunek fechmistrzyni tym razem był wyjątkowo słodki, cieszyła się też że nie dostrzegła u niej wątpliwości co do takiego rozwoju ich relacji. Popatrzyła jeszcze na Grimm przyznając w duchu że rzeczywiście była dobrą przyjaciółanką, zwłaszcza na nadchodzące lata.
-Całkiem, zazwyczaj nie jadamy raków w naszych stronach Ustalav. Słusznie pan zakłada że to jest powód naszej wizyty, choć można zakładać że baron nie poprzestanie na tej próbie eliminacji. A skoro już się zaangażowałyśmy w to całe zamieszanie to trzeba będzie przemyśleć dalsze kroki. - Odpowiedziała gospodarzowi który zdecydował się przejść do sedna sprawy. Zastanawiała się ile dowiedział się od pochwyconych napastników, no i miała nadzieję że pytanie o raki nie miało jakiegoś podtekstu.
-
Stadnicki uśmiechnął się za radośnie i wyjaśnij.
- Widzi pani, raz w domu zwyczajowo każdy mi mówię Taki przestępcami i złoczyńcami, czasami żywymi czasami nie, to dzięki temu warunkiem wspaniały smak i tak tłuste mięso, a do tego próbujemy w ten sposób recykling! Naprawdę nalegam, a do pani spróbowała tego przysmaku.- powiedział a Zirołan okiwała głową zakładając sobie nową porcję.
*- To prawda, są pyszne!- *
Potem pokiwał głową i powiedział.
- W istocie, baron Zachariasz przeprowadził atak na mój dom, ten podły półrakszasa, a może nawet cały rakszasa, podobno spłodził cały tabun nędznych pomiotów, które powinno się potopić. - Eleril starała się zachować kamienną minę. - Zamierzam udać się do stolicy na ślub, aby te drań niczego nie przeskrobał- -
Cześć! Wygląda na to, że jesteś zainteresowany tą rozmową, ale nie masz jeszcze konta.
Masz dość przewijania tych samych postów za każdą wizytą? Po zarejestrowaniu konta zawsze wrócisz dokładnie do tego samego miejsca, w którym byłeś wcześniej, możesz wtedy również wybrać opcję otrzymywania powiadomień nowych odpowiedziach (e-mailem lub powiadomieniem push). Będziesz też mógł zapisywać zakładki i głosować na posty, aby okazać uznanie innym członkom społeczności.
Z Twoją pomocą tez post mógłby być nawet lepszy 💗
Zarejestruj się Zaloguj się