Musiałbym jeszcze dać Wam jakoś prawo do edycji mojego posta w materiałach, by linki podmieniać. Trochę kłopotliwe. Ewentualnie może dałoby się przez dostęp do całego folderu z prawem edycji, albo z listą w googelexelu... chyba jednak pozostanę w takich warunkach przy edycji tylko z mojej strony.

Najlepiej jedna byłoby kliknąć w link i tam móc zmienić jedną cyferkę, automatycznie zapisać i tyle.

Edycja: o nawet się da. Na próbę dałem Ci wired mozliwość edycji tego tutaj posta. Sprawdzisz jak to działa?

Znacie jakis sposób, by umieścić w chmurze (tak byśmy mieli wspólnie dostęp i mozliwośc edycji) pliku pdf? Jak umieszczam edytowalną kartę postaci pdf w google docs, to na podglądzie nie można edytować (w materiałach np. karta esmeraldy)...

To już chyba wszyscy? Uszanowanie wszystkim!

Zgodnie z rzutem udało wam się, więc możesz to uwzględnić w poście, a jak poniesie klawiatura, to i wrócić do saperów możecie, a nawet przekroczyć rzekę.

Czy @panicz będziesz coś też pisał (nie ponaglam, pytam)?

Sam wskazujesz, w podobnej sytuacji podręcznik sugeruje takie umiejętności:
Respekt, Uprzejmość, Inspiracja, Przekonywanie, Zagadki.

W zależności od tego jaka zostanie użyta umiejętność, być może wezmę pod uwagę jakiego typu ploteczki zostaną wyjawione ( o ile takie zróżnicowanie będzie to możliwe).

Dodam do rzutu k6, jeśli tez podzielicie się swoimi ploteczkami w wątku sesyjnym.

@Panicz
Lepiej, zna Komtura.

Nie wiem co tam wymyślą

Ryby tego ranka, chyba nie biorą.

W każdym razie, uda się wam przebyć rzekę. W ten czy inny sposób. Jak uznacie, że nie macie co pisać dajcie znać , przeniosę was dalej.

xD Nie, to nie hobbit-alkoholik. Nie to uniwersum

15 o ile jeszcze nie wydawałeś.

Zadanie złożone: opór 1
Rorimak Brandybuck zużywa nadzieję!
Paladin Tuk II: skradanie (PT 14) - | , 8 | 4, 5, , | - nadzwyczajny sukces!
Zadanie złożone powiodło się!

Z takimi rzutami, to dacie rade go w tej łódce jeszcze potem odstawić do domu. xD Róbcie z nim co chcecie.

Fabularnie dzbanków jest kilka - pewnie po jednym na osobę, czyli 4. Celowo w sesji nie okreslam liczby, mechanicznie lepiej jak jedna osoba weźmie (i będzie miała zapas na całą sesję).

E. Woda łódki raczej nie porwie, jest częściowo na brzegu - albo ją Brody sam wytargał, albo woda nieco opadła, więc tym się nie przejmujcie.

Robię test dla Paladina na skradanie, czy Rory mu pomaga, wydając nadzieję? @wired

Travellera informowałem - na pewno dotarło

W wolnej chwili postaram się zmienić wam karty postaci na edytowalne. Bo w grze przez forum może być trochę uciążliwe synchronizowanie wersji waszej i mojej.

Ale póki co - Esmeralda lub Lobelia otrzymuje dzbanuszki miodu. Do wyboru kto @gladin @marrrt . Jest to pożyteczny przedmiot (każdy z was już taki jeden posiada), ten jest dodatkowym.

Pożyteczne przedmioty są opisane w zasadach uproszczonych, które wam wysyłałem przez PW (str. 19). Osoba wykonująca test (który wpisano w nawiasie przy nazwie przedmiotu) może taki przedmiot użyć by dodać +1k6 do testu. Nie wymaga to użycia nadziei. Można użyć tylko jednego takiego przedmiotu na dany test.

W przypadku zużywalnych przedmiotów, zakłada się, że jest ich dość na daną przygodę. (czyli na tą sesję, a gdyby miała być kolejna to zakładam, że zjecie :P).

Zadanie złożone : opór 3, dostępne 3 testy
Drogo Baggins zużywa nadzieję (pomaga w śpiewaniu)!
Prymula Brandybuck: pieśni (PT 14) - | | 1, 1, 2 | - porażka!

Zadanie złożone: opór 3
Bystrooka Lobelia Bracegirdle zużywa nadzieję (+2k6)!
Lobelia Bracegirdle: przenikliwość (PT 12) - | 1, | 1, 3, 5, | - wielki sukces!
(opór zmniejsza się o 2)

Griffo Noakes był przerażony wszędobylskim bzyczeniem. Biegał w kółko, a to pacając się po karku, a to wymachując ramionami w bezładzie. Nie mógł być jednak bardziej przerażony niż owadzi napastnicy na widok, podążającej w ich stronę, owianą dymem postać z siejącą postrach parasolką. Lobelia szybko zorientowała się w sytuacji i poznała wroga, z którym przyszło jej się mierzyć. Wiedziała też, że tak rozwścieczone szerszenie, nie dadzą łatwo za wygraną.
– Wskakuj do wody młodzieńcze, ale już! Tylko nie potop się tam! – Gdyby głos potrafił pchnąć kogoś od razu do pobliskiego stawu, to z pewnością byłby to jej głos.

Zadanie złożone: opór 1
Lobelia Bracegirdle zużywa nadzieję!
Lobelia Bracegirdle: wiedza (PT 12) - | 4 | 2, 3, 5 | - sukces!
Zadanie złożone powiodło się!

Ukontentowana, widząc, jak młody Griffo mknie do stawu, postanowiła zając się pszczołami. Osłaniając się fajkowym dymem, powkładała ramki na miejsce i zasłaniała otwarty ul, z którego to najpewniej ten nicpoń, pod nieobecność Noakesa chciał wyjeść cały miód! Chwile potem dobiegła do niej już Prymulka i razem upewniły się, że ani chłopcu, ani pszczołom nie stanie się już więcej krzywda. Wszak pszczoły potrafiły obronić się same, o ile ul nie był otwarty, a wylotki dostatecznie małe.

Chłopiec był użądlony w dwóch miejscach, ale wyglądało na to, że bardziej teraz doskwierało mu zimno z przemoczenia. Okazało się, że mieszka, zaraz obok dziadków, gdzie też Odo powiódł kolaskę w pierwszej kolejności. Na miejscu stary Noakes podziękował im serdecznie za ratunek wnuka, wręczając dzbanuszki miodu, a zaraz potem zebrał się w drogę by poszukać gniazda intruzów.

Zyskujecie pożyteczny przedmiot: dzbanki miodu (uprzejmość)!

Dalsza droga wiodła stale prosto przez Gościniec Wschodni, aż do Rozstajów. W prawdzie rozważali podróż prosto do Tukowej Skarpy, lecz ostatecznie stanęło na tym, że to w Postoju Wędrownika zdecydują co dalej. Gospoda ta znajdowała się w samym środku Rozstajów. Spodziewali się, że dotrą na miejsce szybciej od reszty i nie mylili się, mimo że gdy to nastało, dzień nawet dla nich już się kończył.

Rozstaje nie miały jednak zamiaru jeszcze się kłaść. Większość stołów przed gospodą Postój Wędrownika była wciąż zajęta. Pogoda wszak dopisała, zmrok z każdym dniem wiosny zapadał coraz dłużej, a nie było niczego przyjemniejszego niż wieczór w piwiarni pod otwartym niebem.

Większość gości stanowili hobbici, radośnie gaworzący ze sobą, ale dało się dostrzec też grupę krasnoludów. Popijali ciemne piwo i grali w młynka, którego nauczyli się zapewne od jakiegoś Tuka. Gdyby naostrzyć uszy, dałoby się usłyszeć tu niejedną historię. Tutaj także nie obyło się bez uprzejmych zagadywań i pytań o cel ich podróży i zdrowie Drogo. Na szczęście to już mieli przećwiczone. Niestety znalezienie miejsca na noc zakrawało już o większy wyczyn. Wszystkie łóżka w Postoju Wędrownika były już zajęte przez dużą grupę kupców fajkowego ziela, zmierzających do Longbottom.

Tutejszy ruch nie był wcale aż taki dziwny. Rozstaje - nazwa ta była podwójnie akuratna, wszak przecinały się tu szlaki, ale też schodzili się i rozchodzili hobbici z całej Zachodniej Ćwiartki, by wymienić zarówno towary, jak i najnowsze wieści. Przy większości domów stoją tu szopy, które w każdej chwili posłużyć mogą za skład albo stragan, gdy trzeba sprzedać coś podróżującym Gościńcem Wschodnim. Ruch był więc tu częsty i pożądany, nie zmieniało to jednak naglącej sprawy - nie mieli gdzie przenocować tej nocy, a drugiej grupy, jak nie było widać, tak wciąż nie było widać.

Odwołuję, co rzekłem xD

Posty Panicza mają obsuwę. Chciał startować w niedziele ze wszystkim (zgaduję, że stąd ten termin), a jeszcze nie mamy pełnego startu.
Jeśli miałbym dać komuś dziką kartę, gdybym ją miał, to Tomasz ją ma ode mnie, Paniczu

Ekipa przełajowa:

Paladin i Rorimak nie odnaleźli zdatnej do użytku łódki. Milo zdał na rzemiosło. Tym samym został wam 1 test i 1 sukces do uzyskania.

W przedstawionej sytuacji w wątku sesyjnym jako ostatni test możecie np. spróbować ukraść linę, którą przywiązana jest łódka (deklarowany wcześniej rzut na skradanie), albo obudzić Brody'ego i poprosić o pożyczenie łódki, ale to oznacza rzut na zagadki, by wyłgać się po co ona wam jest potrzebna. No i popsuliście mu płot! O czym nie wie, ale będzie wiedział. Możliwe oczywiście inne akcje, których nie przewidziałem.

Możecie założyć, że Milo i Esme i... sójka dołączy do was lada chwila (jeśli taka będzie decyzja Milo i Esme rzecz jasna).

Zadanie złożone : opór 3, dostępnych 5 testów
Ochocza Esmeralda Tuk zużywa nadzieję (+2k6)
Esmeralda Tuk: inspiracja (PT 11) - | 6, 8 | 1, 3, 4, | - wielki sukces! opór spada o 1!
(runę wydano na niespodziankę)

Szum wody, może nie tak gwałtowny jak szum wodospadu, lecz zauważalny sprawiał, że musieli mówić głośniej niż zazwyczaj. Woda była głęboka i z całą pewnością mogły czyhać w niej miejsca, gdzie sięgałaby wyżej nosa! Początkowe zafrasowane miny Esmeralda szybko swym pogodnym nastawieniem przemieniła w rozpromienione lica na myśl o czekającej ich przygodzie. Hobbici zaczęli rozprawiać o możliwych rozwiązaniach i dość szybko rozdzielili między sobą zadania.

Milo zabrał się za zbieranie odpowiednich palików, które mogliby wykorzystać podczas przeprawy, Rorimak oraz Paladin ruszyli w poszukiwaniu łódki, bo przecież musiała być przy rzece jakaś łódka, wszak hobbici - wędkarze często tu przychodzą. Ruszyli najpierw w dół rzeki, ale po jakimś czasie bezowocnych poszukiwań zawrócili i poszli w górę, w myśl zasady, że lepiej znaleźć łódkę tam i wiosłować z nurtem niż odwrotnie.

Zapytacie pewnie czym to zajmowała się w tym czasie Esmeralda, przecież nie stała nieruchomo w miejscu... Nic bardziej mylnego!
– Milo! – szeptała krzykiem – Milo! Jest tam jeszcze?

Milo z uśmiechem zezował gdzieś ponad jej czoło.
– Tak Esme, jeszcze tam jest. Długo nie wracają, nie sądzisz? Paladin i Rorimak.

Esmeralda była zbyt przejęta by kiwnąć głową.

Zadanie złożone : opór 2
Milo Makary Tuk: rzemiosło (PT 13) - | | 5 | - sukces! (opór spada o 1)

Konstrukcja hobbita Milo, zaczęła już nabierać kształtu, wprawdzie działo się to kosztem starego ogrodzenia szanowanego Brody'ego, ale te miał zamiar naprawić później. Ważne było to, że nurt rzeki zdobiły już pierwsze oparcia dla przyszłych podróżnych. Wystarczyłaby już tylko lina. Łódka też sprawę by załatwiła, ale lepsza byłaby lina. Przecież szkoda byłoby jego pracy.

– Milo! Milo! Spójrz! – głos Esmeraldy znów wyrwał go z zamyślenia – Siedzi mi na ramieniu, prawda?

– Tak Esme, siedzi. Spróbuj może ją nakarmić. To chyba sójka. Z tego co wiem... jedzą różne rzeczy. Mam nadzieję, że nic im się nie przytrafiło...

– Oj! To byłoby straszne! Może chodźmy ich poszukać? We trójkę? – ostatnie pytanie było skierowane do jej nowego naramiennego przyjaciela.

– Grrrrchh… khrrrr… grrruuuh…

Paladin i Rorimak zrobili sobie przerwę i coś podjedli. Potem ruszyli dalej na przełaj przez zarośla, podmokłe tereny i drobne odnogi i starorzecza. Czasem gdy wymagał tego teren, rozdzielali się, żeby szybciej przeszukać brzeg. Trzeba było przyznać, że ich krewniak Bilbo, rzeczywiście wybrał najdogodniejsze miejsce do przeprawy, tutaj Woda była jeszcze bardziej wartka. Dopiero dalej na północ, dużo dalej na północ, Woda tworzyła rozległe rozlewisko i przemieniała się w Bagnisko, ale to było już niedaleko Świerkowego Dworu, a oni byli ledwie ledwie za Pagórkiem.

Zadanie złożone : opór 1
Rorimak Brandybuck: rekonesans (PT 13) - | 3 | - | - porażka!
Paladin Tuk II: rekonesans (PT 14) - | | 5, | - porażka!

– Khrrr… gHrrr… RRRrrrch…

Wędrówka po tych terenach była mecząca, nie rzadko stopy ślizgały im się na mokrych, obłoconych kamieniach, zaś cała okolica oraz odgłosy, które czasem słyszeli w oddali ożywiły w Rorimaku wspomnienia o potworze zza Zielonego Muru. Nie wiedział o nim zbyt wiele, lecz zdecydowanie zbyt często rozmawiało się o nim ostatnio w Bucklandzie. Dlatego też ciężko było cokolwiek o nim wiedzieć. Co opowieść to inne rewelacje. Na szczęście byli wiele staj dalej. Odgłosy te, które słyszeli tutaj to były zapewne porykiwania jeleni daleko w Błędnym Lesie, nierzadko ptactwa, czy słyszalne wszędzie rechoty żab i ropuch. Może trochę wyolbrzymione przez ich wyobraźnię. Znów zrobili sobie - krótką przecież - przerwę.

– Grrr… chRR… KRhraaa!

Tylko ten jeden odgłos, czasem słyszalny lepiej, czasem gorzej, ale jakby narastający i nie do rozpoznania. Ruszyli dalej.

– GRRRrraUgh! khrrRrch… rrrGH!”

W dodatku zdawał się być tym bliżej im dalej wędrowali w górę rzeki.

– Coś jakby dzik, ale taki mało dziki. Ale też nie warchlak... - Paladin najwyraźniej też to słyszał.

– To chyba stamtąd. – Rorimak rozchylił zarośla. Jego oczom ukazała się łódka, bezpiecznie zadokowana na brzegu i przywiązana długą liną do drzewa. Z jej wnętrza zaś dobiegało chrapanie Starego Brody'ego.

– Khrrr… chrrrap… khrrrr…

spoko, miałem zawiechę krótką

Odpis raczej jednak jutro, mozliwe ze rano

Postaram się jutro dać odpis

Do komtura będę miał, ale ktoś by musiał mi na priv powiedziec jak ma na imię i nazwisko, albo chociaz imię bo jest kilka maili zapisanych na jednym dokumencie i nie wiem kto ktory