[CP2077] Syreni Śpiew Neonów [21+]
-

Raze Switch More
Parking podziemny H10. Zachód -1.
niedziela 15.07.77,
Switch oderwał wzrok od SmartThinga, kiedy Brazil podała lokalizację drugiej słuchawki. Allen Street. Półtora kilometra od H10, na granicy Little China i Kabuki. Znał to miejsce. Szczególnie zatoczkę techniczną ukrytą pod fundamentami wyższego poziomu, gdzie często przesiadywali różni miejscowi. Niezbyt przyjemny zakątek, idealny, żeby zniknąć z pola widzenia przechodniów. A skoro sygnał prowadził właśnie tam, trudno było uznać to za przypadek.
Nie oznaczało to jeszcze, że Nkeri na pewno tam jest. Słuchawka mogła leżeć porzucona, ktoś mógł ją przenieść, a sam trop nie mówił nic o tym, kto znajdował się na miejscu. Ale mieli przynajmniej punkt, od którego można było zacząć. Znacznie więcej niż jeszcze kilka minut temu.
Schował SmartThinga i rozejrzał się po zebranych. Wystarczy. Chinwe przeżyła, a lokalizacja drugiej słuchawki dawała Chakkasom szansę na odnalezienie Nkeri. Dalszy ciąg tej historii nie musiał już być ich problemem.
Nie podobało mu się, w jakim kierunku zmierzała cała sprawa. Nie chciał wpakować się w kolejne gówno. Trop prowadził do zatoczki, w której mogła siedzieć dowolna banda uzbrojonych typów. Nie wiedzieli, kto tam jest, ilu ich jest ani jak zareagują na nieproszonych gości. Wystarczyło, że ktoś pociągnie za spust, a cała paczka wyląduje w samym środku kolejnej wojny gangów. I właściwie po co? Żeby ratować dziewczynę Donga, który nawet nie był ich człowiekiem?
Podszedł do Chakkasa.
— No dobra, chłopaki. Wygląda na to, że macie adres. Allen Street, zatoczka techniczna przy granicy z Kabuki. Kojarzę to miejsce. Często kręcą się tam różne typy, więc nie zakładałbym, że będziecie mieli spokojną pogawędkę z gospodarzem.
Zrobił krótką pauzę, pozwalając, by informacja wybrzmiała.
— Myślę, że na tym możemy zakończyć naszą współpracę. Chinwe żyje, a jeśli Nkeri rzeczywiście jest tam, gdzie wskazuje sygnał, macie teraz szansę ją odzyskać. Nie musicie nam dziękować. Kiedyś się odwdzięczycie, jeśli będzie okazja. Takie rzeczy się pamięta.
Nie było w tym szczególnej serdeczności, ale też nie zamierzał robić z tego pożegnania z honorami. Chakkasowie mieli własną sprawę do załatwienia, a jego paczka nie miała powodu, żeby brać udział w kolejnym szturmie na kryjówkę nieznanego gangu. Nie zamierzał ryzykować zdrowia swoich ludzi tylko dlatego, że Dong chciał odzyskać swoją dziewczynę.
— Dalej to już wasza robota, Dong. Jeśli to wasza dziewczyna, to chyba sami powinniście ją odbić. Nie potrzebujecie do tego całej naszej ekipy.
Zerknął na Arte, potem na resztę swoich ludzi. Nie zamierzał nikogo namawiać do zostania ani tym bardziej pchać w niepotrzebne ryzyko. Mieli trop, przekazali go zainteresowanym i pomogli uratować jedną z dziewczyn. Teraz czas było się stąd zabierać.
— Trzymajcie się. I powodzenia. Przyda się wam.
-

Parking West -1 w H10
- Ale jak to, powodzenia? - Dong zrobił wielkie oczy tracąc na chwilę swoją zwyczajową fasadę kontrolowanej wściekłości i okazując czyste zdumienie - A gdzie wy się kurwa wybieracie? Robota jest do zrobienia, gdzieś wam się śpieszy?
Na podjeździe parkingu pojawili się Tyrone i Rafi, prowadzący człapiącego pomiędzy nimi wymizerniałego człowieka dobrze po pięćdziesiątce, o rozbieganych niespokojnych oczach i posklejanych w strąki włosach, wśród których można było dojrzeć niekompletne gniazdo sprzęgu technicznego.
- Ten spał w jednym z aut, kiedy tamci przyjechali - powiedział Rafi, pełnym dumy po dobrze wykonanym zadaniu głosem - Czarny Thorton Freight V10, jakąś godzinę temu. W środku było kilku gości, w sportowych ciuchach, mówili w dziwnym języku…
- Czekaj kurwa, daj mu samemu powiedzieć - huknął Dong zapominając na chwilę o Switchu - Ty, jak się nazywasz? Tylko nie kłam.
- Ronnie, ale ja nic nie wiem - zastrzegł natychmiast nerwowy człowieczek - Przyjechali i mnie wygonili. Byłem sam, bo jestem chory, inni co tu mieszkają poszli do Kabuki szukać jedzenia. Przyjechali jacyś goście w czarnym Thortonie i zaczęli łazić po parkingu. Jak mnie zauważyli, jeden pokazał mi gnata i kazał spierdalać, to od razu posłuchałem.
- Co to był za język, w którym mówili, rosyjski? - zapytał przywódca blokersów - Rozpoznałeś go?
Ronnie pokręcił przecząco głową, wzruszył ramionami zerkając co rusz w stronę któregoś z wyjść z parkingu jakby zastanawiał się czy nie zaryzykować i uciec w trakcie przesłuchania.
- To ilu ich było i czy wszyscy mieli gnaty?
- Trzech albo czterech, uciekałem tak szybko jak mogłem. Ten jeden, co mi pokazał spluwę był lepiej ubrany od reszty, miał drogie smartgogle i chromowane gniazda neuralne. Nic więcej nie pamiętam, od razu się stąd zabrałem, przysięgam.
Dong pochylił się nad świadkiem, poklepał go po ramieniu, a potem wyciągnął z kieszeni kurtki jakiś bon płatniczy o małym nominale.
- Jak sobie coś przypomnisz, Ronnie, idź na górne piętra bloku i szukaj Zulu Chakkasów, na pewno o nas słyszałeś, o mnie na pewno słyszałeś, jestem Dong.
Ronnie ponownie zaprzeczył, ale blokers puścił ten nietakt w niepamięć odwracając się z powrotem w stronę grupy Brazil i Hartleya.
- Trzech albo czterech gości, którzy się tutaj umówili z córkami Adeoli - oświadczył zupełnie w opinii Switcha niepotrzebnie, bo wszyscy na parkingu usłyszeli zeznania bezdomnego - Jedną prawie zabili, a drugą porwali i wiemy, gdzie ją zawieźli. Mam tylko trzech chłopaków, a nie mam czasu, żeby czekać na resztę. Chyba mnie nie wyruchacie w takim momencie, co? Czysta prosta robota. Walimy na Allen Street, kładziemy kolesi na beton pod lufami gnatów i zabieramy Nkeri do jej matki.
-

Raze Switch More
Parking podziemny H10. Zachód -1.
niedziela 15.07.77,
— Nie wiem jak inni — Switch popatrzył na kumpli z błądzącym na ustach uśmieszkiem. — Ale ja podziękuję. Nigdy nie byłeś w moim typie. Ale propozycję doceniam.
Pozwolił, żeby żart wybrzmiał przez chwilę, po czym spoważniał. Dong najwyraźniej uznał, że skoro dotarli tak daleko, to wystarczy jeszcze trochę nacisnąć, a cała ekipa ruszy za nim na Allen Street. Switch nie miał zamiaru wyprowadzać go z tego przekonania zbyt delikatnie.
— Zrobiliśmy już swoje. Znaleźliśmy wam trop, pomogliśmy uratować Chinwe. Teraz wiecie, gdzie szukać Nkeri. To więcej, niż mogliście od nas oczekiwać.
Wskazał brodą w stronę SmartThinga, jakby chciał przypomnieć, że lokalizacja słuchawki nie była żadną gwarancją. To był adres, od którego można zacząć, nie pewność, że za rogiem czeka porwana dziewczyna i trzech facetów gotowych poddać się bez walki.
— Ty mówisz o prostej robocie. Trzech albo czterech uzbrojonych gości, nieznane miejsce, nie wiadomo, kto jeszcze może tam siedzieć. I plan polegający na tym, że wpadniemy z lufami i wszyscy grzecznie położą się na betonie. Brzmi świetnie. Prawie jak reklama ubezpieczenia na życie.
Nie zamierzał dać się wciągnąć w kolejną awanturę gangów tylko dlatego, że Dong nie miał wystarczająco wielu ludzi, żeby samemu ruszyć po swoją dziewczynę. Nie chodziło nawet o to, czy Chakkasowie byli mu coś winni. Chodziło o ryzyko, którego nie miał powodu podejmować. Nie znał przeciwników, ich liczebności ani zamiarów. Nie wiedział, czy zatoczka jest pusta, czy czeka tam na nich pół tuzina uzbrojonych typów. A jeśli coś pójdzie nie tak, oberwie nie tylko on. Wciągnie w to całą paczkę. Jeszcze wczoraj wyciągali go spod ostrzału. Nie zamierzał tego powtarzać. Nie dziś.
— Nie mam zamiaru wystawiać swoich ludzi na odstrzał w cudzej wojnie, Dong. Zwłaszcza że nie wiemy nawet, z kim mamy do czynienia. Ty masz tam swoją dziewczynę i swoich ludzi. My mamy własne sprawy.
Spojrzał na resztę ekipy. Nie zamierzał nikomu zabraniać podejmowania własnych decyzji, ale ze swojej strony sprawę uważał za zamkniętą.
— Nie mówię, że macie odpuścić. Macie adres, macie świadka, macie powód, żeby tam jechać. Jeśli chcecie odbić Nkeri, to wasza robota. My już zrobiliśmy wystarczająco dużo.
Wzruszył lekko ramionami, jakby nie widział w tym niczego osobistego.
— A jeśli kiedyś będziesz miał okazję się odwdzięczyć za pomoc przy Chinwe i ten trop, to będziemy kwita. Na razie powodzenia. Naprawdę wam się przyda.
Czuł, że się powtarza i zaczynało go to irytować.
-

Parking West -1 w H10
Słysząc jednoznaczną deklarację Switcha Dong najpierw napiął się niczym stalowa linka wyciągarki transportowego drona, ale szybko zmienił swoją mowę ciała emanując aurą pewności siebie, której w opinii fiksera najpewniej wcale nie czuł.
- Gościu, to nie jest moja dziewczyna, tylko kuzynka - oznajmił lodowatym tonem, przywołując jednocześnie do siebie trzech pomagierów - I to jest dzieciak z sąsiedztwa, który należy do tej społeczności. Ale ty tego nie rozumiesz, więc spierdalaj. Będzie trzeba, pójdziemy sami, ale dzieciaka nie zostawimy. Za pomoc przy Chinwe rozliczę się z doktorkiem i lalunią, twojej pomocy jakoś nie zauważyłem. A wy jak?
Blokers zabrał HiFi bez ostrzeżenia modułowy nóż omal fiksera przy tym nie zacinając ostrą jak monokryształ klingą, zaczął obracać Wolverine w dłoni spoglądając pytająco na Brazil, Macka i Dingo.
- Wy też macie ją w dupie? - wycedził przez zęby przywódcą Chakkasów, głosem po części wściekłym, po części zaś zdesperowanym.
Tyrone wyrósł znienacka u boku Houstona wypełniając nozdrza nomady nieprzyjemnie silnym zapachem żelu do włosów. Dingo wyłączył soft węchowego dopalacza, uaktywnił w zamian jego filtry unosząc znacząco brwi na widok chłopaka i jego dziwacznie zakłopotanej miny.
- Gościu, sprawa jest - wystękał ledwie słyszalnie Tyrone, przysuwając usta do ucha Dingo i zasłaniając je dłonią ku zdumieniu wszystkich - Matka wysłała mi wiadomość. Zaprasza cię jutro na kolację, kurwa mać. Mam ci przekazać albo mi dupę skopie.
- Co wy tam szepczecie? - huknął natychmiast Dong, przerzucając modułowy nóż z ręki do ręki w promieniujący agresją sposób - Chłopaki, ruszać się, idziemy na Allen Street, jak tego sami nie ogarniemy, nikt inny tego nie zrobi.
-
– Za pigmentację dziękuję, może jestem staroświecki, ale dobrze się czuję z własnym ciałem – odparł HiFi wpinając się osprzętem w nóż. – Za wszczepami też nie przepadam – dodał. – Ale o interesach to właśnie, mieliśmy pogadać, tylko się porobiło – mruknął.
– Nie, dzięki – podziękował Mojsesowi za propozychę snusa, przelotnie zerkając na czarnoskórego. – Ale powiedz mi, kim właściwie dla was czy dla Donga są te dziewczyny? Widzę, że bardzo wam na nich zależy?
– Niezła, nie? – technik wyszczerzył się na pytanie Shawna odnośnie noża. – Chciałbyś taką? Może, gdy przestanie być potrzebna szefowi – kiwnął głową w stronę przywódcy Czakasów – to się ją jako premię dla ciebie skombinuje – dodał cicho.
Pracę nad łamaniem zabezpieczeń broni przerwało mu poruszenie spowodowane znalezioną słuchawką. Przekrzywił głowę i pilnie nasłuchiwał. Układał sobie w głowie fakty starając się zrozumieć, co właściwie się wydarzyło i jaką korzyść z tego mógłby wyciągnąć. Klocki układały się w głowie, chociaż nie wiedział, czy wpadają we właściwe miejsca. Ale... ale coś warto było zrobić.NoiseFeed HiFi, Leon Avrille HiFi Problem na M10. Napadnięto 2 nastolatki. HiFi Jedna pocięta nożem. Druga uprowadzona - zaginiona. HiFi Ścigamy sprawców. Chyba wiemy, gdzie są. Gdyby Leon pomógł dziś Czakasom, to jutro Czakasi winni pomóc im w zamian. Tak sobie myślał. Czy ryzykował niepotrzebnie życiem Leona, próbując go ściągnąć i wmieszać? Być może, ale tylko po to, aby kupić mu ubezpieczenie na jutro. A zresztą... tutaj mógł dopaść kogoś, kto faktycznie pociął nastolatkę. Zamiast być ślepym aniołem zemsty. Jak to mówił Dingo? Trzeba być drapieżnikiem?
Wzruszył mentalnie ramionami i wrócił do swojej roboty.
Łowił przebiegającą obok niego rozmowę, nawet starcie dwóch samców alfa, ale niezbyt przykładał do niej wagę. Bardziej interesowało go to, co odnalazł po złamaniu zabezpieczeń. Przez moment jego uwagę przykuło przyprowadzenie potencjalnego świadka, ale wkrótce okazało się, że tamten niewiele widział. Technik wyłapał i zapamiętał kilka kluczowych informacji. „Czarny Thorton Freight V10”, „drogie smartgoogle”, „sportowe ciuchy”, „jeden lepiej ubrany”, „chromowane złącze neuralne”, „dziwny język”.
No, no, kurwa... niby niczego się nie dowiedzieli, ale jak na gościa, który został obudzony, wywleczony i zastraszony, to i tak sporo informacji. Oderwał się na chwilę od pracy.
– Czekaj, czekaj – zatrzymał Czakasów przed wypuszczeniem świadka. – Chciałem jeszcze o coś zapytać.
– Gdyby to był rosyjski, to byś go rozpoznał? – zaczął Hajfi, przygotowując listę kolejnych pytań. O kolor włosów. O widoczne wszczepy. O, kurwa, buty, które mieli na sobie – jeżeli złomiarz gapił się na czubki ich butów, to mógł to zapamiętać. O tablice rejestracyjne. Którym wjazdem wjechali.
No a potem... potem sytuacja toczyła się dalej między samcami alfa. HiFi pogrążony był w zadumie, gdy Dong zabrał mu nóż. Nożeż kurwa! Ale nic to...
– Słuchaj, Dong – zwrócił się do przywódcy Czakasów. – Switch ma rację. Lekarz zrobił swoje – wskazał na Hartleya. – Zrobił więcej, niż ktokolwiek inny, do kogo byś zadzwonił. Zrobił to szybciej, lepiej. Obca osoba. To pewnie ta ich przysięga, czy coś... Ale starczy. To nie solos. Nie bierzesz ze sobą lekarza na strzelaninę. Bo jak on dostanie kulkę, to kto wszystkich pozszywa? A zresztą... czy ty nie wiesz, że wysiłek fizyczny wpływa na to, jak pewną on będzie miał rękę przy następnym zabiegu? Że gdyby nawet poszedł z tobą, postrzelał sobie, wyszedł z tego cały, to gdyby zaczął operować następną osobę, to by mu ręka bardziej drżała? A czasami milimetr w jedną lub w drugą stronę decyduje o życiu lub śmierci? – prowadził swój wywód HiFi. Naoglądał się starych filmów a i z Leifem trochę gadał na temat, więc snuł w najlepsze za nic mając, że Mack codziennie godzinami zasuwa na rowerze, i pewnie żadna ilość strzelaniny nie wpłynęłaby na jego sprawność operowania.
– No i tego... pytasz przechodniów, bo właściwie to większość z nas jest tutaj nikim innym, jak przechodniami, czy pójdą z tobą nie wiadomo gdzie strzelać do niewiadomo kogo? To tak, jakbyś wyszedł teraz stąd i zaczepił pierwszych lepszych ludzi. Nie, Switch ma rację, świat tak nie działa. Naszej ferajnie nie ma nic do tego. Zrobili co trzeba, dalej to twoja sprawa. Ale ja mam do ciebie interes, więc ci pomogę – dodał.
– Zwłaszcza, że jeżeli zrobisz to, co planujesz zrobić, to za godzinę nie będzie po was śladu – wskazał na czarnoskórych. – Idziecie w zastawioną pułapkę. Udało mi się namierzyć sparowany z nożem przekaźnik. Ktoś cały czas wie, gdzie jest nóż. A jeżeli weźmiesz go ze sobą, to ktoś cały czas będzie wiedział, gdzie jesteś. Będzie o krok przed tobą. Co więcej, kurwa, ten ktoś wie, gdzie ten nóż był przez ostatnią godzinę. Wie, dokąd dotarła mała. Może w tej chwili, kurwa, pukać do mieszkania i zgarnąć resztę rodzinki. Nie wiem kto to i nie wiem po co miałby to robić, ale może ty wiesz? – spojrzał na Donga.
– Wiemy, jakie to auto. Bardziej niż jednej nieprofesjonalnej spluwy potrzeba nam kogoś, kto przejrzy kamery i namierzy to auto. Bardziej niż spluwy, potrzebujesz kogoś, kto sprawdzi, do kogo ono należy. Bardziej niż spluwy potrzebujesz wiedzieć, czy ten ktoś, nie będzie cały czas namierzał noża i podglądał z kamer co się dzieje w okolicy tego noża. Kto idzie, gdzie idzie, co robi. Bardziej niż spluwy, potrzebujesz planu, jak w razie czego wykorzystać ten nóż i zmylić przeciwnika. Bardziej niż spluwy potrzebujesz kogoś, kto zrobi zwiad zatoczki nie alarmując o tym, że się tam zbliżasz.
– A ta zgubiona słuchawka, może wcale nie była zgubiona. Może właśnie miała być znaleziona.
– Pomogę ci. Ale nie jako cyngiel. Jestem technikiem. Mogę być wsparciem. Ale nie szturmowcem.
– Jeszcze jedno – przypomniało się serwisantowi w ostatnim momencie. – Czy to tylko zbieg okoliczności, że to wszystko – zatoczył łuk ręką po garażu – zdarzyło się akurat, gdy twoi ludzie są niedysponowani? Przypadek? -

Parking West -1 w H10
Dong zrobił minę taką jakby nie zrozumiał w pierwszej chwili słów HiFi, przeniósł pełne niedowierzania spojrzenie na ściskany w prawej ręce modułowy nóż.
- Jak kurwa sparowany przekaźnik? - zapytał gapiąc się na Wolverine jakby właśnie odkrył, że ściska w prawicy jadowitego węża - Ma aktywny lokalizator? Przez cały czas?
- Ktoś sprawdza cały czas pozycję tego jebanego noża? - Rafi przeciągle gwizdnął pojmując zaskakująco szybko implikacje słów technika.
- Ktoś ma taką możliwość - zaznaczył ostrożnie HiFi - Czy patrzy cały czas na ekran, tego nie wiem.
- Kurwa mać! - wrzasnął z nieopisaną frustracją przywódca Chakkasów - Ten zjebany nożownik mógł podglądać w sieci, gdzie Chinwe uciekała i że godzinę leżała na stole w swoim mieszkaniu jak ją operowaliście? Kurwa mać!
Hartley i Artemida wymienili niespokojne spojrzenia uświadamiając sobie, że jeszcze przed przyjściem Donga ktoś mógł wyłamać drzwi apartamentu rodziny Ogunlesi, kiedy oni pracowali z dłońmi w rozciętym brzuchu Chinwe.
- Synku, ty wiesz, gdzie idzie ten sygnał z noża? - Chakkas zmienił w jednej chwili ton głosu, od gorącej wściekłości przechodząc w sekundę w lodowate opakowanie - Umiesz go namierzyć?
- Zrobiłem to zanim mi go zabrałeś - wzruszył ramionami HiFi - Sygnał idzie do Dolnego Kabuki.
- Do Kabuki? Lalunia, a słuchawka jest dalej na Adams Street? - Dong przeniósł wzrok na Brazil robiąc mimowolnie krok w jej stronę i łapiąc netrunnerkę za ramię - Czy już w Dolnym Kabuki?
Brazil uderzyła palcami w ekran tableta, wciąż jeszcze nie chcąc zdradzać przed obcymi faktu, że przez cały czas pracowała na sprzęgniętym ze smartgoglami neuralnym procesorze.
- Jest cały czas na Adams Street, w obrębie zatoczki pod budynkiem na końcu ulicy - powiedziała zdecydowanym tonem - Młody, pokaż mi ten lokalizator, co to jest za połączenie… fuck, kodowane, z sygnałem ukrytym w szumie tła, nie powiązałam tego gówna z nożem. Masz rację, ma pierdolonego trackera.
- Rafi, zapierdalaj do Adeoli i sprawdź czy tam jest bezpiecznie - rozkazał najmłodszemu ze swoich pomagierów - Zostań w środku i czekaj, aż się odezwę. Nikomu innemu nie otwieraj, jasne? No to zapierdalaj, na co jeszcze czekasz?
Dong puścił ramię Brazil, obrócił się ponownie w stronę HiFi.
- Umiesz wyłączyć ten lokalizator? - zapytał potrząsając nożem - Zerwać połączenie?
- Wystarczy wyłączyć opcję w menu softu - potwierdził HiFi - Tylko, że to działa w dwie strony. Jak wyłączę, nie będziesz już dłużej widział lokalizacji odbiornika w Kabuki.
- Kurwa kurwa! - ryknął znowu Dong, łapiąc się rękami za głowę i kręcąc się w kółko - Sam już nie wiem, co o tym myśleć. Może to naprawdę pułapka na nas, ale kurwa kto miałby to zorganizować? My tylko handlujemy dragami w H10 i robimy zadymy na mieście, nikomu nie wchodzimy w drogę. To bez sensu! To musi być jebany przypadek!
Smarthing HiFi pisnął obwieszczając nadejście nowej wiadomości. Technik zerknął na wyświetlacz. Leon Avrille.
Wchodzę w to. Gdzie mam być? Wezmę na wszelki wypadek granaty.
-

Raze Switch More
Parking podziemny H10. Zachód -1.
niedziela 15.07.77,
— Zaraz, czekaj, Dong. A gdyby tak... — Switch uniósł dłoń.
Przez chwilę przyglądał się nożowi w ręce Donga, potem przeniósł wzrok na HiFi. Lokalizator. Ktoś po drugiej stronie miał możliwość śledzenia pozycji ostrza, a być może również obserwowania tego, co działo się w jego pobliżu. HiFi miał rację. Może słuchawka miała być znaleziona. Jeśli rzeczywiście przygotowano zasadzkę, Dong właśnie zamierzał wejść w nią z własnej woli. I jeszcze zabrać ze sobą całą swoją skromną obstawę.
— Skoro ktoś tak pilnie śledzi ten nóż, możemy mu trochę pomóc. Niech dalej myśli, że wszystko idzie zgodnie z planem. Tylko zamiast wysyłać tam ciebie z całą ekipą, możemy podsunąć mu coś, czego będzie się spodziewał jeszcze mniej.
Wyciągnął rękę w jierunku noża.
— Wezmę go. Pojadę na Allen Street i pokręcę się w okolicy zatoczki. Nie wejdę do środka, nie będę pukał do drzwi ani machał nikomu przed nosem spluwą. Po prostu dam temu, kto śledzi sygnał, powód, żeby uznał, że ktoś zbliża się do jego kryjówki. Może wyjdzie sprawdzić, kto się kręci. Może spróbuje mnie przechwycić. A może uzna, że to tylko przypadkowy przechodzień. W każdym razie nie będę mu się wystawiał na tacy.
Spojrzał na Donga.
— W tym czasie ty i twoi chłopcy możecie zająć się drugim końcem tej smyczy. HiFi namierzył sygnał z noża. Jeśli uda się ustalić, kto go odbiera, macie szansę dobrać się do tego, kto was obserwuje, zamiast pchać się prosto w miejsce, które ktoś mógł przygotować specjalnie dla was. Nie wiem, czy to pułapka, ale po tym, co powiedział HiFi, nie zamierzam zakładać, że nie.
Zrobił krótką pauzę. Pomysł miał sens, ale nie zamierzał udawać, że ryzyko znika tylko dlatego, że zmieni się kolejność ruchów. Wciąż ktoś mógł go zauważyć, rozpoznać albo spróbować zatrzymać. Dlatego granice musiały być jasne.
— I żebyśmy się dobrze zrozumieli: robię za wabik, nie za przynętę do odstrzału. Jeśli coś zacznie śmierdzieć, znikam. Nie wchodzę do zatoczki i nie próbuję sam odbijać Nkeri. Od tego będziesz miał swoich ludzi.
Przeniósł spojrzenie z Donga na jego chłopaków. Dopiero teraz przeszedł do tej części rozmowy, która interesowała go równie mocno jak sam plan.
— Ale zanim się na to zdecyduję, pogadajmy o interesach. To już kolejna przysługa, którą wyświadczamy Chakkasom. Chinwe, trop do Nkeri, a teraz jeszcze mam wystawiać własną dupę, żeby ktoś po drugiej stronie połknął haczyk. Nie prowadzę fundacji charytatywnej, Dong.
Kącik ust drgnął mu lekko.
— Nie oczekuję, że wysypiesz mi teraz worek eurodolarów. Bardziej interesuje mnie to, co macie tutaj na miejscu. Ludzi, którzy znają ten blok, wiedzą, kto się kręci po okolicy, potrafią czegoś dopilnować albo załatwić sprawę bez robienia wokół niej wielkiego hałasu. Wyglądacie na ekipę, która potrafi działać. A mnie przydaje się kontakt z takimi ludźmi.
Przyjrzał się Dongowi, sprawdzając, czy ten w ogóle słucha, czy nadal myślami jest już na Allen Street.
— Chciałbym mieć w was sojuszników. Nie pracowników, nie chłopców na posyłki. Ludzi, do których można zadzwonić, kiedy będzie trzeba czegoś dowiedzieć się na waszym terenie, znaleźć kogoś albo zorganizować trochę lokalnego wsparcia. A kiedy wy będziecie potrzebowali czegoś, czego sami nie potraficie załatwić, będziecie mogli zadzwonić do mnie. Każdą robotę i tak będziemy ustalać osobno, ale przynajmniej będziemy wiedzieli, że po drugiej stronie jest ktoś, kto odbierze telefon.
Oparł dłonie na biodrach.
— Więc jak, Dong? Ja pomagam ci wyciągnąć tego, kto trzyma was na muszce, a ty dajesz mi coś więcej niż kolejne "kiedyś się odwdzięczę”. Możemy z tego zrobić całkiem niezły układ. Ale najpierw chciałbym usłyszeć, co ty możesz zaoferować.
Spokrzał na Dinga, spojrzał na Donga. Ding-Dong, Ding-Dong, czas kurwa uciekał.
-
Hartley "Mack" Mackinaw
Megablok, parking na -1
Czuł zmęczenie. Był już prawie wieczór, a Mack miał za sobą improwizowaną operację. Równie dobrze mógłby operować pod ostrzałem gdyby miał dostęp do poważnego sprzętu, to było podobne obciążenie. Żeby nie stać jak pacan dalej chodził wzdłuż kratki odwodnienia, niczego nie zajmując.
- Raze, tylko nie chowaj tego majchra do kieszeni. Może być równie dobrze zdalnie sterowany. Pyk i utnie ci interes. Mówię poważnie, ten syf można z pewnością uruchomić zdalnie.
Teraz już z pewnością przestał gapić się na beton w poszukiwaniu innych śladów. Podszedł do grupy. Hifi mu zaimponował. Miał rację. Tylko żeby Dong to zrozumiał. Choć ten miał na tyle rozumu, żeby nie wywoływać strzelaniny na swoim terenie bez byle powodu.
- Hajfi ma rację, ja nie idę. Jestem wyczerpany tym wszystkim. Nie miej tego za złe Dong, ale nie jestem komandosem. Ratując Chinwe był ciężki, tam na mieściie mogę nie mieć tyle szczęścia.
Dodatkowo miał umówione spotkanie z Leifem, ale tego Dong nie powinien wiedzieć.
-
Dingo podczas całej dyskusji czuł się jak na emocjonalnym rollercoasterze. W pierwszej chwili rozczarowanie tym, że przybyli za późno... ale nie, jednak jest trop! Druga do pary słuchawka, a skoro jest słuchawka, to może i ucho, miejmy nadzieję, że nadal przytwierdzone do czaszki dziewczyny.
A potem Switch - Houston zrozumiał to dopiero po fakcie - zaczął negocjacje. Najpierw twarde nie, potem słuchamy dalej, a potem "może, ale..." Nomada pokiwał ledwie dostrzegalnie głową do samego siebie. Jednak żeby być fixerem, to trzeba mieć łeb. Gdyby nie Raze, Dingo ruszyłby na Adams Street z Dongiem jak jakiś pies gończy. Adrenalina i gorączka pościgu pewnie zgubiły już niejednego łowcę w NC...
Nie chciał zostawiać tej sprawy. Spojrzał na Switcha i przypomniał sobie widok jego poranionego ciała w kontererze. Znowu pomyślał o zaginionej Liz. W końcu spojrzał na HiFi.
- Jestem z tobą - powiedział, zgadzając się ze słowami technika - Czuję tu tylko spaliny i krew. I jakieś kosmetyki z feromonami, zakładam, że to dziewczyn. - obrzucił spojrzeniem Chakassów - Trzeba to zrobić z głową, jak lis, nie jak słoń. Switch ma rację, mamy możliwość być w dwóch miejscach na raz. Lepiej go posłuchajcie. Tylko... z jednym zastrzeżeniem, Switch: jak chcesz się tak wystawiać, to lepiej z obstawą. Mogę pójść z tobą, żeby nie było tak jak... ostatnim razem. A jak nie ja to może...?Spojrzał na Froga, który ewidentnie nie pałał optymizmem do planu. Dingo go rozumiał: to nie była ich walka, ani ich sprawa. Ale może Dong też miał trochę racji w tym co mówił. Może H10 to więcej niż blok, niż zbieranina przypadkowych wykolejeńców. Może to społeczność, jakiś ekosystem naczyń połączonych...
A propos systemu naczyń... Dingo miał zaproszenie na obiad od matki Tyrone'a. Był czas, kiedy nigdy nie odmówiłby darmowego jedzenia, ale tutaj miał swoje wątpliwości. Pokręcił głową, skupiając się na powrót na pościgu za zaginioną dziewczyną.
-
Bambus się miotał, a ekipa stała nad sprawą w jakimś niepojętym dla solosa moralnym rozkroku. Nie potrzebował Chakkasów. Ogólnie mało kogo potrzebował. Dawał se radę sam. Jakoś. Czasem w ogóle. Trudno. Ale poza paczką i rodziną nie odczuwał, żadnych powinności budowania więzi z jakimiś enpecami. Miał to czego chcial. No prawie. Bardzo prawie. Ale nie oczekiwał, że jak coś się stanie HiFiemu, czy Brazil, to Chakkasy rzucą wszystko i ruszą na ratunek. Poszedłby pewnie sam. Wtedy jest fair. Jak się przewrócisz to się za swoje przewrócisz. I nie rozumiał, czemu Dong tak ich prosił. Słabe to było. Ale paradoksalnie patrząc na kumpli i kumpelę już wiedział, co zrobi z Maskami.
- Jeśli wam powiem, że to głupie to nie zmienicie zdania, nie? - zapytał po czym wzruszył ramionami - Mnie nie trzeba namawiać. Nie zostawię Was z tym samych. Pójdę ze Switchem. Nawet jakby nie chciał. Ale, żeby potem nie było, że nie wiedzieliście, że pakujemy się w gówno, a ten koleś - wskazał Donga i bez ceregieli ciągnął jakby Murzyn nie słyszał - wystawi Was bez mrugnięcia oka gdy sytuacja się posra. Bez urazy gościu.
-
Parking podziemny H10. Zachód -1.
Wykorzystując, że jeszcze ma na oczach wygodne gogle hakerka pracowała nad virtualną kopią kodu słuchawek, krok za krokiem cofała się w cień, wykonując przy tym mechaniczny taniec rękami, głębiej i głębiej w cień, aż dobiła do ściany. Faktycznie ściany. Beton zdobiły gustowne wygibasy, w których tło wtopiła się Artemida jak Arra w pstrokaty obraz.

Raz się tylko odezwała kiedy przyprowadzono świadka. Strzęp ludzki.
-Jakie twarze mieli? Skośni, czekoladowi, biali, z Pendżabu? Porro!
Jednym uchem słuchała jeszcze, wróciła do pracy, pozwoliła się samcom pochwalić jądrami. Miała z początku plan im zbiec żeby uniknąć pytań i tłumaczeń dlaczego na wieczorną przejażdżkę wybrała zaułek przy Adams Street. Zamarudziła, bo Hajfi odkrył lokalizację sterownika noża, co rzucało nowe światło na sprawę, a się do tego rozgadał i niczym lawina wszyscy postanowili z różnych powodów pomóc Nigeryjczykom. Uśmiechnęła się do własnej intrygi.
Kiedy jeszcze Shawn wieszczył niewdzięczność, wyszła z cienia krokiem a'la catwalk, wręczyła Hartleyowi jego gogle - Masz tam zapisany nowy kod do mieszkadła, zmieniłam - wzruszyła ramionami. I jeszcze. - blik - na koncie Macka pojawiło się 100 eurodolarów. - Uzupełnij apteczkę.
Wreszcie wyszła przed szereg.
-Nie wystawi nas, bo zwiążę go klątwą.
Bori zwiąże serce Donga,
Uczciwemu da swą siłę,
Zdrajcę czeka psychokllier. - szepnęła do ucha ciemnoskórego mężczyzny.Efektownie zamrugała nielicznym oświetleniem. Zajęła na wszelki wypadek miejsce obok Raze, żeby znów nie było samczych napięć.
Uległa chwili, uwierzyła, że to co szepnęła jest prawdą. Czy sama nie świruję, przemknęło jej przez głowę, ale nie miało czasu się zatrzymać, bo Brazil brnęła dalej.
-Ostrze jako wabik, to całkiem składna opcja, już to chyba mówiłam. Po co mieliby wypuszczać taki ślad i drogi towar z ręki? Słuchawka jest moim zdaniem mniej podejrzana, niemniej nadpisałam jej sygnał na swój tablet, mogę go włączać, wyłączać, albo wysłać na inny odbiornik, ale będąc bandytą nie liczyłabym, że ktoś to znajdzie. Wniosek - wystawiła pazurek w górę - Ktoś liczy, że Czakkasi wejdą w lokalizację noża, zaś rzeczy Nkeri, może i dziewczyna są w zaułku. - znów użyła gestykulacji, by być lepiej zrozumianą. W gruncie rzeczy koledzy musieli zrobić uniki, żeby nie dźgnęła ich w oko pazurem. - Swich ma dobry plan i fajnie, że z towarzystwem -mrugnęła do Froga. - Sama też chcę obejrzeć okolicę z bliska, ale trójka to już za duża grupa. No i nie powinnam być z ekipą z ostrzem. Ktoś musi mnie osłaniać. Hajfi, Dingo? Sygnał słuchawki proponuję wygasić, nóż to vabik. To tylko początek planu, no ale nie wiemy z czym się mierzymy. A Ty się Dong zastanów, bo chciałeś ratować jedną dziewczynę - zmięła, że samą sobie winną - a narażasz chłopaków i siebie. Mam cię podpierdolić Adeoli? Co się z nią stanie, jak cię odstrzelą?! - wykonała palcami symulację strzału z pistoletu.
Znów pokazała mapę na tablecie i odświeżyła plan zaznaczając informacje o odbiorniku ostrza.
-Co jeśli ktoś zareaguje na obecność Swicha? Musimy mieć plan na taki scenariusz. Gdzie i czym zawijają się chłopaki? Bez boosterki. Jakiś punkt zborny, wygodny dla nas, blisko. Tam powinni być Czakkasi. Plac budowy? Dawajcie, dawajcie!
-
-
NoiseFeed HiFi, Leon HiFi 
HiFi Jedź na Pinewood Ave HiFi Mamy namiary na Adams St i na Dolne Kabuki HiFi Ustalamy gdzie HiFi Jesteśmy w M10 HiFi Doślę Ci szczegóły wkrótce NoiseFeed HiFi, Brazil HiFi Możesz sprawdzić podgląd na mieszkanie Ongulesi odkąd wyszliśmy? HiFi Czysto? Nie kręcił się ktoś po korytarzu/klatce podejrzany? Oderwał się od smarthinga. Dong był totalnie zaskoczony obrotem sprawy, albo świetnym aktorem. Ale HiFi nie widział powodu, dla którego czakas miałby kłamać. Czyżby zatem sprawa z dziewczynami była zbiegiem okoliczności? Przypadek?
Dziwnym zbiegiem okoliczności. Jeżeli wierzyć złomiarzowi, było tu czterech chłopa na dwie dziewczyny. Jakim cudem mogła dostać kosę w brzuch i uciec? No niemożliwe. Dla samego noża ktośby za nią pogonił. Zresztą miał podgląd na to, gdzie dziewczyna jest. Nie mogła uciekać szybko. Nie mieliby problemu, aby ją dogonić.
Mogli ją olać i sądzić, że umrze po drodze a nóż namierzą. Ale nóż za pół tysiąca dostałby nóg, nim by mogli go odnaleźć. To bez sensu. Nikt jej nie ścigał, Samuel ją odnalazł i co...
... co właściwie wiedział Samuel? Co powiedział?
Pomógł jej wrócić do domu. Nie odważył się iść sprawdzić parkingu, co się działo z tą drugą... Kmeri... nie można mu mieć tego za złe.
To się kupy nie trzyma. Odpalili nóż zdalnie i nadal nic? Zaraz, jak to było... odpalili go dopiero, gdy Samuel był przy dziewczynie, nie wcześniej. Przypadek? Ale co innego? Gdzie motyw?
Chyba, że ich celem nie byli czakasi.
Przeszedł go zimny dreszcz.
Shiva? Byli u Shivy i naprzeciwko u czakasów. Czakasi byli u nich. Czy to pułapka na nich? Ale... to zbyt skomplikowane, zbyt wiele rzeczy mogło pójść nie tak, no i kto by się tak chciał bawić... to bez sensu... nic z tego nie rozumiał.
Rozejrzał się. Odczekał, aż pozostali powiedzą to, co mają do powiedzenia. Niech ustalają. Ale chciał jeszcze kilka rzeczy się dowiedzieć.
– Kto was zaalarmował o tym, że Chinwe jest ranna? I o której dokładnie to było? -

Parking West -1 w H10
Dong kopnął z złością jakiś kartonowy śmieć, uderzył zaciśniętą pięścią w udo mierząc jednocześnie złym wzrokiem Switcha. Fikser uśmiechnął się na ten widok w duchu, bo nie potrafiący utrzymać na wodzy emocji blokers jawił mu się przeciwnikiem wręcz idealnym do manipulacji.
- Czyli chcesz układu sojuszniczego, tak? - sapnął czarnoskóry gangster - Współpracy na naszym terytorium jako partner na tym samym poziomie, chociaż to wy mieszkacie w moim megabloku i w każdym innym przypadku musielibyście się mocno postarać, żeby móc dla nas pracować, tak?
- Bambus nic nie pojmuje - wtrącił Shawn tracąc w jednej chwili całą wcześniejszą wesołość - Po pierwsze, nie masz w ręce żadnych kart. Po drugie, jesteś tępym ziomkiem, skoro dotąd nie zauważyłeś, kto mieszka pod twoim nosem. Ale może to i lepiej, bo byś się jeszcze mógł zesrać z wrażenia.
Prawą ręka solosa opadła wzdłuż jego boku kołysząc się złowróżbnie przy kaburze z wetkniętym w nią Pacifierem, a cybernetyczne oko Froga zapaliło się w jednej chwili intensywną czerwienią.
- Pan More złożył ci właśnie ekskluzywną propozycję, Dong, chociaż mi się wydaje, że to strata czasu - Camara zaczął cedzić słowa przez zęby, mową ciała emitując aurę namacalnej fizycznej groźby - Pójdzie jako wabik, wyciągnie z kryjówki właściciela noża, poda go wam na tacy. W zamian wymaga odrobiny szacunku dla naszej grupy, naprawdę takiego minimalnego. Przypomnij sobie dobre maniery i zachowuj się przyzwoicie albo ci sprzedam zaraz plaskacza w gonga, Dongu.
Krew odpłynęła z twarzy blokersa, przyoblekła ją w barwę nienaturalnej szarości, przystrojonej dodatkowo nerwowym tikiem jednego oka.
- Do dzisiaj nas nie znałeś, ale dzisiaj jest twój szczęśliwy dzień - powiedział nienagannie uprzejmym tonem Switch - Pozostaje nam dwustopniowa presja czasowa. W twoim przypadku to los Nkeri, bo im dłużej tu siedzimy, tym bardziej rośnie prawdopodobieństwo, że dziewczyna umrze. W moim w każdej chwili może skończyć się czas wolny, bo czekam na kilka bardzo ważnych telefonów z Japantown, a kiedy odbiorę którykolwiek z nich, będę rozmawiał z personą, która ma uliczny status przerastający cię o wiele poziomów, Dong. Decyduj tu i teraz pamiętając, że my uratowaliśmy tę drugą dziewczynę, my namierzyliśmy trop do Nkeri i my zaproponowaliśmy plan, który jest najlepszym rozwiązaniem w tych okolicznościach. Masz pięć sekund na decyzję, słucham.
- Dong… - zaczął przejętym głosem Tyrone, ale przywódca blokersów z miejsca uciszył go zdecydowanym gestem.
- Jesteście mocni w gębach, przyznaję - oznajmił Dong - Ale jeszcze się okaże, co tak naprawdę potraficie. Umowa jest taka. Pomożecie uratować Nkeri, zawrzemy sojusz. My mamy swój honor, będziemy to szanować, będziecie mogli liczyć na naszą pomoc w przyszłości.
- Ale Dong! - odezwał się Rafi, który wcześniej żuł zapamiętale tytoniową saszetkę w towarzystwie Ronniego, a od krótkiej chwili śledził z otwartymi ustami wymianę zdań pomiędzy swoim bossem i parą wyszczekanych obcych - Przecież oni wszyscy są biali! Mówiłeś, że z białasami Wakandy budować nie będziemy!
- Zamknij ryj, Rafi! - warknął Dong - Dobra Raze, robimy deal, tylko nie próbujcie mnie wyruchać, bo źle się to skończy. Bierz ten pierdolony nóż, byle się nie potniesz. Zbierajmy się na Adams Street, bo czas ucieka.
- Jeszcze chwila! - śledzący z uwagą negocjacje Chakkasa z fikserem HiFi ruszył znienacka z miejsca i podszedł do stojącego między dwoma zaniedbanymi samochodami Ronniego, ssącego zapamiętale snusa - Mam parę pytań do tego człowieka.
-

Raze Switch More
Parking podziemny H10. Zachód -1.
niedziela 15.07.77,
— Dobra. Plan nie jest zbyt skomplikowany, bo nie zamierzam robić z tego operacji wojskowej.
Idę pierwszy. Sam. Przejdę się po kilku barach na Adams Street, wypiję coś, może zajrzę do jeszcze jednego czy dwóch miejsc. Chcę wyglądać jak zwykły klient, który zabija czas, a nie jak zwiadowca sprawdzający teren przed wejściem całej wycieczki. Wy nie idziecie za mną w zwartym szyku. Rozpraszamy się, zachowujemy odstęp. Nie chcę, żeby ktoś zobaczył grupę ludzi, która ewidentnie przyszła tu w jednym celu.
Potem melduję się w 24Hotel. To miejsce jest idealne, żeby zniknąć z widoku. Wynajmuję pokój na godzinę. Najlepiej taki, z którego można wydostać się przez okno na przeciwpożarowe wyjście ewakuacyjne. Nie zamierzam dać się zamknąć w klatce, jeśli ktoś postanowi zapukać z niewłaściwej strony.
Wy w tym czasie trzymacie się w pobliżu, ale nie pod samym hotelem. Frog, możesz mieć mnie na oku, tylko bez paradowania z Pacifierem na wierzchu. Brazil, Mack, Dingo — rozproszyć się po okolicy, znaleźć sobie miejsca, z których będziecie mogli obserwować ulicę i zareagować, jeśli coś się zacznie dziać. Dingo, jeśli twój dron da radę popatrzeć na okolicę, nie robiąc z siebie latającego neonu, tym lepiej.
Bo moje, kurwa, cacko niestety przepadło. I niestety nie znalazłem sobie jeszcze zastępnika.
HiFi, ty koordynujesz sprawę od strony technicznej. Interesuje mnie przede wszystkim, czy ktoś zareaguje na naszą obecność a Arte czy da się wykorzystać sygnał noża do namierzenia tego, kto go monitoruje. Dong i jego ludzie działają osobno. Przy wsparciu Brazil próbują znaleźć odbiorcę sygnału.
I przypominam. Nie wchodzę do zatoczki, nie zaglądam przeciwnikowi do kryjówki i nie zamierzam samodzielnie odbijać Nkeri. Mam być widocznym celem, który może sprowokować reakcję, nie ochotnikiem do odstrzału. Jeśli ktoś zacznie się do mnie dobierać albo sytuacja zacznie śmierdzieć zasadzką, wycofuję się. Bez dyskusji.
Switch skrzywił się, jakby dopiero teraz przypomniał sobie o czymś wyjątkowo irytującym.
— I, kurwa, jeszcze ten drobiazg. Nie mam gnata. Straciłem broń i teraz będę robić za wabik z gołymi rękami. Świetnie. Po prostu zajebiście. Nie zamierzam udawać bohatera, więc jeśli ktoś ma możliwość pożyczyć mi coś sensownego, to chętnie skorzystam. Byle nie armatę, którą będę musiał nosić na plecach.
-
Frog spojrzał na fiksera, który właściwie fajną nawijkę strzelil na pokaz przed bambusami, którym uroiły się sny o Ruandzie w H10. Ale z jednym macho przesadził i wyraźnie należało mu co nieco przypomnieć i go naprostować.
- Sam to ty se Switch możesz do kibla na dwójkę zajrzeć. Idę za tobą. Zatrzymam się wcześniej, bo tam coś kojarzę pod hotelem budkę z hot dogami. Fajna niunia je kiedyś sprzedawała. Wy to się w ogóle umiecie jeszcze zabawić jak ludzie??? Bez zarywania wieczorów dla jednookich dupków i beznerkowych lasek??? Aaaa chuj. Gnata i parę klipów mamy na kwadracie. Pudło pod wyrem. Ma wygrawerowane po hiszpańsku "zwróć pod wyro jak skończysz, bo jeszcze się przydam". Brazil potwierdzi.
-
Parking West -1 w H10
-Sim, irmãozinho - zareagowało natychmiast wywołana Artemida - Chociaż nie wiedziała o czym Frog mówił. Za to znała go wystarczająco dobrze, by bez wahania przyznać mu rację. Poza tym była mu wdzięczna za jasną deklarację ochrony Mora.
-Możecie ruszać przodem, tylko, Tyrone podaj mi telefon i posłuchaj - zbliżyła tablet do telefonu i udała parowanie, skolopendra nawet nie nażarła się kodu i hakerka miała telefon Czakkasa w swoim tablecie. - Jestem Brazylijką, mam w pupie więcej Afryki niż tobie się śniło. - zafalowała - Pilnuj go Shawn - popatrzyła na przyjaciela.
-Wy z kolei - do czarnoskórych braci - nie narażajcie się niepotrzebnie. Słyszę, widzę przez smarta Tyrone. Nie napieradalajcie cały czas przez komunikatory bo będę robiła inne rzeczy, żeby mnie nie rozpraszało.
-Kto do mieszkadła to przesyłam nowy kod zabezpieczający. Sama potrzebuje odwiedzić centrum handlowe. Zajmie mi kwadrans góra. Na miejscu trzymam się z Hajfi i Dingo. Może przetrackuje sygnał słuchawki też na Swicha, lub Czakkasów, bo wbrew mojej pewności ktoś może to śledzić. Znajdę, odpowiednie miejsce i zadbam o kamery.-Pokaż to oko Swich - zakołysała biodrami przed mężczyzną, wsparła na jego ramieniu, wreszcie objęta poddał jego mięśniom, sama skoncentrowała świadomość na cyberprotezie. Zobaczyła jego okiem, siebie zobaczyła, ukołysaną w ramionach, bezradną.
Pocałój mnie
Przez krzem i białko zanurkowała w jego neuralny procesor. Wyrównała navigaotory z protezą, wyczyściła jej kody i ustawienia. Zostawiła pamięć. Ustawiła podgląd. - Mamy. Patrz - pokazała na tablecie.
W końcu przypomniała sobie o bezdomnym bo Hajfi cisnął z niego ostatnie soki.
-Ty. Czekaj synek! Posłuchaj tego.
Zadała Chat49 pytanie o twardo brzmiące języki ras kaukaskich. W każdym z wytypowanych zadała frazę przez translatora.
-Fajna z ciebie laska. Masz doświadczenie? Bo ja robię poważne interesy. Mam twardą fujarę, chociaż staje tylko po prochach.Wykorzystała impy żeby znalazły jej odpowiednie miejsce na obserwację ulic i zaułka. Dość intymne dla Dingo i dość otwarte dla niej. Tym razem podzieliła zadania, Skryba szukał miejsca, Muszyn sprawdzał wynajęte pokoje hotelowe w zadanym przedziale czasowym, dwukruk sprawdzał transmisje danych z noża i słuchawek.
-
HiFi wykonał świetną robotę. Walnął przemówienie, że chapeau bas. I generalnie został zignorowany.
Na scenę weszły skrzypce, pierwsze, walczące o prymat z tym, czymkolwiek był Dong. Czy mieli plan? Gówno, nie plan. Switch był głuchy na to, co mówili inni. Mack chciał iść odpocząć. Ale More to olał i zarządził, aby szedł z nim. Arte chciała, aby ktoś z ich paczki szedł z nią i osłaniał. Dingo i on. Ale Raze i to olał. Chciał ją samą z Czakasami puścić? Technika zatkało. Dla odmiany zaraz potem Artemida udała, że nie słyszy fiksera. Spojrzał na nią. Spojrzał na niego. Spojrzał na nią. Spojrzał na Dingo. Żaba olał słowa Raze'a.
HiFi podszedł do Dawna.
– Czy ty wiesz, z kim mamy iść ty i ja? - zapytał go szeptem. -
Dingo wyszczerzył się do HiFi.
- Ze stadem, choom, ze stadem - rzucił sentencjonalnie, ale napotykając chmurne spojrzenie przyjaciela, jednak rozwinął temat.- Ty i ja idziemy z Brazil, bo jak robi to swoje kowbojskie voodoo to nie całkiem ogarnia rzeczywistość dookoła niej - podjął również szeptem, gestykulując żywo - Trzymamy się nieco z tyłu, bo przed nami idą Switch i Frog, jako odpowiednio, wabik i jego "plus jeden". Tymczasem Wódz Dong idzie do Kabuki, licząc na to, że wabik-Switch wykurzy stamtąd... tego kto tam siedzi i Chakkasi wezmą go w obroty.
Urwał na moment, zastanawiając się.
- To pewnie sprawi, że coś zacznie się dziać na Adams Street... gdzie już będziemy my, trzy przyczajone tygrysy, oraz jeden ukryty dwugłowy smok, w sensie Switch i Frog. No i ta porwana dziewczyna. Jak dobrze pójdzie, goście którzy ją mają, spanikują i będą ją chcieli stamtąd zabrać, a wtedy... tygrys i smok, nie? Czego nie rozumiesz? -
HiFi się zamyślił. Nadal nie za bardzo wiedział, kto ma gdzie iść. Widać nie nadążał. Ale...
– Ale chwila... – odezwał się nim Czakasi ruszyli. – Jakieś zdjęcie Nkeri? Skąd będziemy wiedzieli, czy ją znajdziemy, czy nie? I dacie mi jakieś namiary na siebie, żebyśmy mogli być w kontakcie? Do mnie już macie – przypomniał.
Potem, czekając, aż gang ruszy w swoją drogę, skupił się na swoim smartfonie.NoiseFeed Cała paczka HiFi Czekajcie jeszcze chwilę, chcę coś zaproponować, gdy tamci pójdą Oderwał na chwilę spojrzenie od smarthinga, wodząc wzrokiem po kumplach. Ale zaraz wrócił do swego urządzenia.
– Słuchajcie, nie podoba mi się ten plan – zaczął, gdy w końcu miał ich uwagę tylko dla siebie. – Nieważne jak Switch będzie chodził, zatrzymywał się, udawał zwykłego klienta. Jeżeli ktokolwiek będzie miał podgląd na lokalizację noża, to go wyłowi z tłumu jak... – zastanowił się nad porównaniem... – jak, no, jak cokolwiek, co się łatwo łapie. Ktoś się będzie gapi na lokalizację, widzi, że nóż zmierza prosto do dziewczyny i nagle co. Stop? To dopiero się zastanowi, co się dzieje i stanie podejrzliwy! Nie sądzicie?
– Moim zdaniem nóż powinien ruszyć ostatni. I bez zatrzymywania się. Prosto do celu. Tyle, że powinniśmy wiedzieć, co czeka nas w środku. Sprawdziłem, że do zatoczki można dostać się z dwóch stron, a w środku stoi... – zawiesił głos, starając się uzyskać dramatyczny efekt.
–... automat Allfoods! – obwieścił niczym kapłan białej gołębicy swoje przesłanie światu. Spotkało się to raczej z umiarkowanym odbiorem słuchaczy.
– No, rozumiecie? Skoczę na metę, przebiorę się w ciuchy służbowe, wezmę narzędziówkę i po prostu wejdę do tej zatoczki! Co najwyżej mnie stamtąd przegonią, ale rozejrzę się co i jak, nie? O, a jeszcze! Brazil, jakbyś zasymulowała awarię urządzenia, to tym bardziej by wyglądało prawdopodobnie!
– A co do noża... to słuchajcie. Też mam pomysł. Jeżeli, dajmy na to, z nożem idzie Raze, to znajdujemy jakiś mały lokalik na Adams Street. Fikser idzie prosto do tego sklepiku, baru, czy cokolwiek. Załóżmy, że ktoś go cały czas namierza i obserwuje teren. To bez trudu wymyśli, kto niesie nóż. I teraz czas na naszą zmyłkę!
– W umówionym miejscu, znaczy tym sklepiku czy coś, czeka, dajmy na to, Dingo. Przejmuje nóż i montuje go do drona. Wychodzą praktycznie razem, to znaczy Switch i Dawn. Przez moment idą wspólnie. Ten, kto obserwuje nóż cały czas myśli, że to More go ma. Bo wszystko mu pasuje. Ten sam koleś i porusza się zgodnie z trackerem noża.
– W pewnym momencie obaj się rozdzielają. Houston wchodzi po schodach nad zatoczkę, wyjmuje drona, odpala go i wypuszcza tuż pod sufit wjazdu do zatoczki. Dron będzie przeciążony, ale ma tylko zacząć powoli lecieć pod sufitem, by przesuwał się sygnał na trackerze. Jeżeli ktoś obserwuje ulicę na wizualu, to powinien patrzeć jeszcze na Raze'a, nie wpadnie na to, żeby śledzić Dingo. Że sygnał na trackerze się rozjedzie? Pomyśli, że chwilowy błąd namierzania, zakłócenie, w końcu dokładność nie musi być co do metra.
– A zanim się połapie, że coś jest nie tak, dron już będzie wlatywał do garażu. Łapiecie? Fikser gdzieś się zawinie z widoku, nomada będzie miał wolną rękę, a do tego zanim to wszystko nastąpi, to ja zdążę rozejrzeć się w środku. No, jak wam się to widzi?
Cześć! Wygląda na to, że jesteś zainteresowany tą rozmową, ale nie masz jeszcze konta.
Masz dość przewijania tych samych postów za każdą wizytą? Po zarejestrowaniu konta zawsze wrócisz dokładnie do tego samego miejsca, w którym byłeś wcześniej, możesz wtedy również wybrać opcję otrzymywania powiadomień nowych odpowiedziach (e-mailem lub powiadomieniem push). Będziesz też mógł zapisywać zakładki i głosować na posty, aby okazać uznanie innym członkom społeczności.
Z Twoją pomocą tez post mógłby być nawet lepszy 💗
Zarejestruj się Zaloguj się